Atos 11

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ya ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn lẹ ndị ọzọ kwerini rị Judia nọ nụ nị ndị wụlẹni ndị Ju a nabanhangụọzị oku Osolobuẹ.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Kanị, ogẹn Pita gi ru Jerusalẹm, ndị kwa ugun kwerini nọ du ẹ kpemẹ,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 sị, “Kị haịn i gi jẹn nke ndị kwalẹni ugun, sọn wẹ ri ihiẹn-oriri!?”
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Ya Pita nọ gi uri-uri kọwamanị wẹ kẹ o dọn mẹ, sị,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Ebe m rị e mẹ ekpere imẹ obodo Jọpa; ọ nọkẹsị ụran buru m—bụ ẹlẹ ụran; m nọ hụn ọhụn. Imẹ ọhụn hụ, m nọ hụn ihiẹn nọ kẹ ẹkwa shịanị k'ọ gha elu-igwee lala rịkẹ sị wẹ dọdọn ẹ ntịn ẹnọ, ọ nọ ru ebe m rị.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ogẹn m gi lekpọ a, a hụn m anụ rị ichẹn-ichẹn nwẹ ụkụ ẹnọ lẹ anụ ndị e ri anụ lẹ ihiẹn ndị a rịnị lẹ nnụnụ e fee elu imẹ ẹ.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 M nọ nụ olu sị m, ‘Pita, lihi, gbu n'i ri.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Kanị, m nọ sị, ‘Mba Di-nwọnni-ẹnyi, makẹni ihiẹn rụnị mọbụ ihiẹn ẹnyi a sọ a bantu ni m ọnụ.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Kanị olu hụ a gha enu-igwee kuzi oku, za, sị, ‘Ihiẹn Osolobuẹ mẹgụụ n'ọ rị ọchan, akpọkwọl'a ihiẹn w'a sọ.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Ihiẹnni e mẹpụ mgbe ẹtọ, wẹ nọ dọrị ihiẹn hụ ile shi elu-igwee.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Ozigbo hụ hụra, ikẹnnyẹ ẹtọ wẹ gha Sizarịa zi ozi bịa nị m nọ ru ụlọ ebe ẹnyi rị.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Ya Mmọn-nsọ nọ sị m sọnmẹ wẹ, m'e tulẹ. Ikẹnnyẹ isinni wụ umunẹ ẹnyi imẹ Kraịstị nọ sọnmẹzi m, ẹnyi nọ banye iwe okẹnnyẹ hụ.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Ọ nọ gwa ẹnyi k'o dọn hụn mmọn-ozi ohu pụha, turu imẹ ụlọ a, sị a, ‘Zijẹn ịhịan Jọpa d'e wẹhẹ Saịmọnụ hụn w'a kpọ Pita.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 O k'e zi i ozi 'yụ lẹ ikpun-ụlọ i ile k'e gi nwọn nzụọpụha.’
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Ogẹn m gi kumẹ, Mmọn-nsọ nọ bịakwasị wẹ k'o dọn bịakwasị ẹnyi isi-ibuzọ.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Ya m nọ nyanhan oku Di-nwọnni-ẹnyi ku: k'o dọn sị, ‘Jọnụ gi mirin mẹ mirin-Chuku, kanị Mmọn-nsọ kẹ wẹ k'e gi mẹ ọnụ mirin-Chuku.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 O mẹ nwan nị Osolobuẹ ye wẹ ụdị oyiye ohu hụ o ye ẹnyi ogẹn ẹnyi gi kweri ni Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi, onyẹ wụ mmẹ hụn m'e gi gbọndọn Osolobuẹ!?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, o nwẹzini ihiẹn wẹ ku. Wẹ nọ ja Osolobuẹ mma, sị, “Ya wụ nị Osolobuẹ e yegụọzịdẹ ndị wụlẹni ndị Ju oghere w'e gi gbehutọ imẹ njọ wẹ, nwọn ndụn!”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Ndị ụka gbayịyanị ogẹn ukpokpo lẹ ihiẹn mẹ Stivin gi mẹ rukwọrị Finishịa, Saịprọsị lẹ Antịọkụ, zikọ oziọma; kanị ezini wẹ onyẹ ọwụlẹ mmanị ndị Ju sụọ.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Kanị, o nwẹghọ ikẹnnyẹ wụ ndị alị Saịprọsị lẹ Sarịn' rị imẹ wẹ hụn ru Antịọkụ, gwazịkwọ ndị wụlẹni ndị Ju oku hụ, zimẹ wẹ ozi Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ẹka Di-nwọnni-ẹnyi nọyeni wẹ, igunrun ịhịan nọ kweri, rogharị, sọnmẹ Di-nwọnni-ẹnyi.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ogẹn ndị ụka rị Jerusalẹm gi nụ a, wẹ nọ zi Banabasị jẹn Antịọkụ.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Ogẹn o gi ru ẹ, hụn ẹfọma Osolobuẹ k'ọ rị ọrụn, ọ nọ ghọghọ; ọ nọ dụn wẹ ọdụn wẹ wụsọnmẹ ndị Di-nwọnni-ẹnyi gi e dọn-ẹnya lẹ ndị gichanrịn akpakalị obi wẹ e fe Di-nwọnni-ẹnyi.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Banabasị wụ ezigbo ịhịan; Mmọn-nsọ jun imẹ ẹ, a kị a; o nwọn okukwe ọda-ọda. Ogẹn hụ, ndị bugbu enwẹn wẹ ọda nọ sọnmẹ Di-nwọnni-ẹnyi.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ya Banabasị nọ jẹnmẹ Tasọsị d'a chọ Sọlụ.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Ogẹn o gi hụn a, ọ nọ wẹhẹ ẹ Antịọkụ. Uwẹ lẹ ndị ụka ahụn hụ e zugbama ọrọgbọ ahụa; wẹ hụ a kuzi ndị bu ọda. Imẹ Antịọkụ kẹ wẹ nọ kpọma ndị kwerini Kraịstị “Kristiẹns',” ya wụ, “Ndị Nke Kraịstị.”
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Ogẹn hụ, o nwẹ ndị-amụma gha Jerusalẹm bịa Antịọkụ.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Ya kẹ onyẹ ohu imẹ wẹ hụn w'a kpọ Agabọsị nọ lihi ọtọ, bu amụma ghahanị ikẹn Mmọn-nsọ, nị okẹn ụganị k'a mụgbarị ụwa ile. Ihiẹnni o ku mẹ ogẹn Klọdiọsị gi wụ eze-kanị rị a kị Rom.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Ndị e sọn ụzọ Jesu nọ kwerigbama nị onyẹ-onyẹ jẹnk'e wẹhẹ kẹ ẹka a han, ni wẹ zijẹnni ndị kwerini hụn bi imẹ Judia.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Ya wẹ nọ nwan tụ ihiẹn kẹ wẹ dọn ku; wẹ nọ we ihiẹn wẹ tụ ye Sọlụ lẹ Banabasị jẹnni ndị-isi ụka rị Jerusalẹm.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.