Atos 11

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ya ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn lẹ ndị ọzọ kwerini rị Judia nọ nụ nị ndị wụlẹni ndị Ju a nabanhangụọzị oku Osolobuẹ.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Kanị, ogẹn Pita gi ru Jerusalẹm, ndị kwa ugun kwerini nọ du ẹ kpemẹ,
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 sị, “Kị haịn i gi jẹn nke ndị kwalẹni ugun, sọn wẹ ri ihiẹn-oriri!?”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Ya Pita nọ gi uri-uri kọwamanị wẹ kẹ o dọn mẹ, sị,
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Ebe m rị e mẹ ekpere imẹ obodo Jọpa; ọ nọkẹsị ụran buru m—bụ ẹlẹ ụran; m nọ hụn ọhụn. Imẹ ọhụn hụ, m nọ hụn ihiẹn nọ kẹ ẹkwa shịanị k'ọ gha elu-igwee lala rịkẹ sị wẹ dọdọn ẹ ntịn ẹnọ, ọ nọ ru ebe m rị.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Ogẹn m gi lekpọ a, a hụn m anụ rị ichẹn-ichẹn nwẹ ụkụ ẹnọ lẹ anụ ndị e ri anụ lẹ ihiẹn ndị a rịnị lẹ nnụnụ e fee elu imẹ ẹ.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 M nọ nụ olu sị m, ‘Pita, lihi, gbu n'i ri.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 Kanị, m nọ sị, ‘Mba Di-nwọnni-ẹnyi, makẹni ihiẹn rụnị mọbụ ihiẹn ẹnyi a sọ a bantu ni m ọnụ.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 Kanị olu hụ a gha enu-igwee kuzi oku, za, sị, ‘Ihiẹn Osolobuẹ mẹgụụ n'ọ rị ọchan, akpọkwọl'a ihiẹn w'a sọ.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Ihiẹnni e mẹpụ mgbe ẹtọ, wẹ nọ dọrị ihiẹn hụ ile shi elu-igwee.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Ozigbo hụ hụra, ikẹnnyẹ ẹtọ wẹ gha Sizarịa zi ozi bịa nị m nọ ru ụlọ ebe ẹnyi rị.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Ya Mmọn-nsọ nọ sị m sọnmẹ wẹ, m'e tulẹ. Ikẹnnyẹ isinni wụ umunẹ ẹnyi imẹ Kraịstị nọ sọnmẹzi m, ẹnyi nọ banye iwe okẹnnyẹ hụ.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Ọ nọ gwa ẹnyi k'o dọn hụn mmọn-ozi ohu pụha, turu imẹ ụlọ a, sị a, ‘Zijẹn ịhịan Jọpa d'e wẹhẹ Saịmọnụ hụn w'a kpọ Pita.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 O k'e zi i ozi 'yụ lẹ ikpun-ụlọ i ile k'e gi nwọn nzụọpụha.’
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Ogẹn m gi kumẹ, Mmọn-nsọ nọ bịakwasị wẹ k'o dọn bịakwasị ẹnyi isi-ibuzọ.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Ya m nọ nyanhan oku Di-nwọnni-ẹnyi ku: k'o dọn sị, ‘Jọnụ gi mirin mẹ mirin-Chuku, kanị Mmọn-nsọ kẹ wẹ k'e gi mẹ ọnụ mirin-Chuku.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 O mẹ nwan nị Osolobuẹ ye wẹ ụdị oyiye ohu hụ o ye ẹnyi ogẹn ẹnyi gi kweri ni Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi, onyẹ wụ mmẹ hụn m'e gi gbọndọn Osolobuẹ!?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, o nwẹzini ihiẹn wẹ ku. Wẹ nọ ja Osolobuẹ mma, sị, “Ya wụ nị Osolobuẹ e yegụọzịdẹ ndị wụlẹni ndị Ju oghere w'e gi gbehutọ imẹ njọ wẹ, nwọn ndụn!”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Ndị ụka gbayịyanị ogẹn ukpokpo lẹ ihiẹn mẹ Stivin gi mẹ rukwọrị Finishịa, Saịprọsị lẹ Antịọkụ, zikọ oziọma; kanị ezini wẹ onyẹ ọwụlẹ mmanị ndị Ju sụọ.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Kanị, o nwẹghọ ikẹnnyẹ wụ ndị alị Saịprọsị lẹ Sarịn' rị imẹ wẹ hụn ru Antịọkụ, gwazịkwọ ndị wụlẹni ndị Ju oku hụ, zimẹ wẹ ozi Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ẹka Di-nwọnni-ẹnyi nọyeni wẹ, igunrun ịhịan nọ kweri, rogharị, sọnmẹ Di-nwọnni-ẹnyi.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ogẹn ndị ụka rị Jerusalẹm gi nụ a, wẹ nọ zi Banabasị jẹn Antịọkụ.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 Ogẹn o gi ru ẹ, hụn ẹfọma Osolobuẹ k'ọ rị ọrụn, ọ nọ ghọghọ; ọ nọ dụn wẹ ọdụn wẹ wụsọnmẹ ndị Di-nwọnni-ẹnyi gi e dọn-ẹnya lẹ ndị gichanrịn akpakalị obi wẹ e fe Di-nwọnni-ẹnyi.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 Banabasị wụ ezigbo ịhịan; Mmọn-nsọ jun imẹ ẹ, a kị a; o nwọn okukwe ọda-ọda. Ogẹn hụ, ndị bugbu enwẹn wẹ ọda nọ sọnmẹ Di-nwọnni-ẹnyi.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ya Banabasị nọ jẹnmẹ Tasọsị d'a chọ Sọlụ.
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Ogẹn o gi hụn a, ọ nọ wẹhẹ ẹ Antịọkụ. Uwẹ lẹ ndị ụka ahụn hụ e zugbama ọrọgbọ ahụa; wẹ hụ a kuzi ndị bu ọda. Imẹ Antịọkụ kẹ wẹ nọ kpọma ndị kwerini Kraịstị “Kristiẹns',” ya wụ, “Ndị Nke Kraịstị.”
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Ogẹn hụ, o nwẹ ndị-amụma gha Jerusalẹm bịa Antịọkụ.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Ya kẹ onyẹ ohu imẹ wẹ hụn w'a kpọ Agabọsị nọ lihi ọtọ, bu amụma ghahanị ikẹn Mmọn-nsọ, nị okẹn ụganị k'a mụgbarị ụwa ile. Ihiẹnni o ku mẹ ogẹn Klọdiọsị gi wụ eze-kanị rị a kị Rom.
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Ndị e sọn ụzọ Jesu nọ kwerigbama nị onyẹ-onyẹ jẹnk'e wẹhẹ kẹ ẹka a han, ni wẹ zijẹnni ndị kwerini hụn bi imẹ Judia.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Ya wẹ nọ nwan tụ ihiẹn kẹ wẹ dọn ku; wẹ nọ we ihiẹn wẹ tụ ye Sọlụ lẹ Banabasị jẹnni ndị-isi ụka rị Jerusalẹm.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.