Apocalipse 6

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ya m nọ hụn kẹ Nwa-ebulu hụ tọpụ eriri ohu imẹ eriri ẹsa ahụn wẹ gi kẹnmẹ ẹhụhụọ hụ, m nọ nụ kẹ ohu imẹ ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn gi okẹn olu hankẹnmẹ kẹ akpabọ, sị, “Bịa!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 M nọ lee ẹnya, e lee ẹshin ọchan! Onyẹ rị e nyinn'ẹ gi ụtaa. Wẹ nọ ye ẹ okpu-eze, ọ nọ nyinrin ẹshin ẹ pụ d'e mẹrisọnmẹ agha.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Ogẹn Nwa-ebulu gi tọfụ eriri hụn mẹ wẹ ẹbụọ, m nọ nụ kẹ hụn mẹ ẹbụọ imẹ ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn sị, “Bịa!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ya ẹshin ọzọ nọ fụha. Ọnwan e nwun ufie-ufie. Wẹ nọ ye onyẹ rị e nyinn'ẹ ikẹn n'o wepụ udọn elu-ụwa, kẹni ịhịan gbumẹ ibe wẹ. Wẹ nọzị we ọpịa-agha hi-ogbe ye ẹ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Ogẹn Nwa-ebulu hụ gi tọpụ eriri hụn mẹ wẹ ẹtọ, m nọ nụ kẹ nke ẹtọ imẹ ihiẹn ndị hụ rị ndụn sị, “Bịa!” M nọ lee ẹnya, e lee ẹshin ogi! Onyẹ rị e nyinn'ẹ gi ihiẹn wẹ gi a ma ihiẹn.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 M nọ nụ ihiẹn nọkẹ olu rị e ku oku k'ọ gha etintinnaị ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn hanpụha, a sị, “Ọka jẹnkọ d'a kọgbu enwẹn ẹ: mkpu ọka-witi ẹnọ k'a wụdẹ egho-ọrụn akpụ-ụhụọhịn! Mkpu ọka-bali mmakalaka mmẹbụọ k'a wụdẹ egho-ọrụn akp'ọhịn! Ka e wiwikwọlẹ ofungbọn-olivu lẹ manya!”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Ogẹn Nwa-ebulu hụ gi tọpụ eriri nke ẹnọ, m nọ nụ olu hụn mẹ wẹ ẹnọ imẹ ihiẹn ndị hụ rị ndụn, k'ọ sị, “Bịa!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 E lee m ẹnya, e lee ẹshin e nwun ẹhụhụọ-ndụn, ẹhụhụọ-ndụn, kanị ọ hụ e nwun ṅanhịn! Ẹfan onyẹ rị e nyin n'ẹ wụ Ọnwụn; Alị-mmọn sọnkọ a. Wẹ nọ kebe ụwa ụzọ ẹnọ, ye wẹ ikẹn igi ọpịa-agha lẹ ụnwụn lẹ emu lẹ eje-anụ ndị rị elu ụwa gbupụ ụzọ ohu rịn'a.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Ogẹn Nwa-ebulu hụ gi tọpụ eriri nke isẹn, m nọ lee ẹnya okpuru ukpo nchụ-ẹjan, m nọ hụn umẹ-ndụn ndị hụn wẹ gbu makẹ oku Osolobuẹ lẹ ẹri wẹ shịanị Jizọsị.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Wẹ nọ weshi olu wẹ enu, e yi, “Euu Di-nwọnni-ẹnyi, Onyẹ hụn ihiẹn ile rị ẹka a, onyẹ rị nsọ, onyẹ ezioku! Nanị kẹ y'e biehan d'e kin ndị rị enu-ụwa ikpe, gbugwarị wẹ kẹ wẹ dọn gbu ẹnyi?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ya wẹ nọ ye onyẹ-onyẹ imẹ wẹ ẹwuru ọchan tueni, sị wẹ zuzi ikẹn ẹkẹrẹ ni umunẹ wẹ lẹ ndị-idibo ibe wẹ zugụụ ọnụ, ndị ahụn ịhịan k'e gbu kẹ wẹ dọn gbu wẹ.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Ogẹn Nwa-ebulu hụ gi tọfụ eriri nke isin, alị nọ mahihie ọda-ọda, anwụn nọ gimẹ ngi kẹ ẹkwa-ogi, ifọn hụn shịagụnị nọ nwunhutọ, nwunmẹ ẹdeke-ẹdeke.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Kokishịa nọ gha elu-igwere danyesọnmẹ anị—nọkẹ ebe okẹn ufere nọ nutusọnmẹ ogbe figi chanlẹni.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Igwere nọ fori nọkẹ ebe wẹ nọ fịfịma ẹhụhụọ, wepụ. Wẹ nọ wepụ ugu ile lẹ alị ile mirin nọhunmẹ ọnọdị wẹ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Ya ndị-nze ụwa lẹ ndị uku lẹ ndị-ndu-agha uku, lẹ ndị ịdafịn, lẹ ndị ile wẹ gi oku wẹ e dọn lẹ ndị ọzọ ile—kẹ igbọn kẹ ndị nwẹ enwẹn wẹ—nọ shisọnmẹ imẹ okporo lẹ ebe ọmụma rịsọnmẹ elu ugu d'a warị,
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 a sị ugu lẹ ọmụma ndị hụ, “Dodo ni, dankwasị nị ẹnyi! Nị ụnụ zuemẹ ẹnyi makẹ Onyẹ hụn nọdị elu ukpo-eze hụ gha e legha ẹnyi; makẹ ọnụma Nwa-ebulu hụ ghazịkwọ e kunrun ẹnyi—
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 makẹni okẹn ụhụọhịn wẹ gi a kpọ ọnụma a bịagụọ! Onyẹ wụ nwan onyẹ ahụn jẹnkọ d'a sa ẹka wuzo!”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.