Apocalipse 6

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ya m nọ hụn kẹ Nwa-ebulu hụ tọpụ eriri ohu imẹ eriri ẹsa ahụn wẹ gi kẹnmẹ ẹhụhụọ hụ, m nọ nụ kẹ ohu imẹ ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn gi okẹn olu hankẹnmẹ kẹ akpabọ, sị, “Bịa!”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 M nọ lee ẹnya, e lee ẹshin ọchan! Onyẹ rị e nyinn'ẹ gi ụtaa. Wẹ nọ ye ẹ okpu-eze, ọ nọ nyinrin ẹshin ẹ pụ d'e mẹrisọnmẹ agha.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Ogẹn Nwa-ebulu gi tọfụ eriri hụn mẹ wẹ ẹbụọ, m nọ nụ kẹ hụn mẹ ẹbụọ imẹ ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn sị, “Bịa!”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Ya ẹshin ọzọ nọ fụha. Ọnwan e nwun ufie-ufie. Wẹ nọ ye onyẹ rị e nyinn'ẹ ikẹn n'o wepụ udọn elu-ụwa, kẹni ịhịan gbumẹ ibe wẹ. Wẹ nọzị we ọpịa-agha hi-ogbe ye ẹ.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Ogẹn Nwa-ebulu hụ gi tọpụ eriri hụn mẹ wẹ ẹtọ, m nọ nụ kẹ nke ẹtọ imẹ ihiẹn ndị hụ rị ndụn sị, “Bịa!” M nọ lee ẹnya, e lee ẹshin ogi! Onyẹ rị e nyinn'ẹ gi ihiẹn wẹ gi a ma ihiẹn.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 M nọ nụ ihiẹn nọkẹ olu rị e ku oku k'ọ gha etintinnaị ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn hanpụha, a sị, “Ọka jẹnkọ d'a kọgbu enwẹn ẹ: mkpu ọka-witi ẹnọ k'a wụdẹ egho-ọrụn akpụ-ụhụọhịn! Mkpu ọka-bali mmakalaka mmẹbụọ k'a wụdẹ egho-ọrụn akp'ọhịn! Ka e wiwikwọlẹ ofungbọn-olivu lẹ manya!”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Ogẹn Nwa-ebulu hụ gi tọpụ eriri nke ẹnọ, m nọ nụ olu hụn mẹ wẹ ẹnọ imẹ ihiẹn ndị hụ rị ndụn, k'ọ sị, “Bịa!”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 E lee m ẹnya, e lee ẹshin e nwun ẹhụhụọ-ndụn, ẹhụhụọ-ndụn, kanị ọ hụ e nwun ṅanhịn! Ẹfan onyẹ rị e nyin n'ẹ wụ Ọnwụn; Alị-mmọn sọnkọ a. Wẹ nọ kebe ụwa ụzọ ẹnọ, ye wẹ ikẹn igi ọpịa-agha lẹ ụnwụn lẹ emu lẹ eje-anụ ndị rị elu ụwa gbupụ ụzọ ohu rịn'a.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Ogẹn Nwa-ebulu hụ gi tọpụ eriri nke isẹn, m nọ lee ẹnya okpuru ukpo nchụ-ẹjan, m nọ hụn umẹ-ndụn ndị hụn wẹ gbu makẹ oku Osolobuẹ lẹ ẹri wẹ shịanị Jizọsị.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Wẹ nọ weshi olu wẹ enu, e yi, “Euu Di-nwọnni-ẹnyi, Onyẹ hụn ihiẹn ile rị ẹka a, onyẹ rị nsọ, onyẹ ezioku! Nanị kẹ y'e biehan d'e kin ndị rị enu-ụwa ikpe, gbugwarị wẹ kẹ wẹ dọn gbu ẹnyi?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Ya wẹ nọ ye onyẹ-onyẹ imẹ wẹ ẹwuru ọchan tueni, sị wẹ zuzi ikẹn ẹkẹrẹ ni umunẹ wẹ lẹ ndị-idibo ibe wẹ zugụụ ọnụ, ndị ahụn ịhịan k'e gbu kẹ wẹ dọn gbu wẹ.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Ogẹn Nwa-ebulu hụ gi tọfụ eriri nke isin, alị nọ mahihie ọda-ọda, anwụn nọ gimẹ ngi kẹ ẹkwa-ogi, ifọn hụn shịagụnị nọ nwunhutọ, nwunmẹ ẹdeke-ẹdeke.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Kokishịa nọ gha elu-igwere danyesọnmẹ anị—nọkẹ ebe okẹn ufere nọ nutusọnmẹ ogbe figi chanlẹni.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Igwere nọ fori nọkẹ ebe wẹ nọ fịfịma ẹhụhụọ, wepụ. Wẹ nọ wepụ ugu ile lẹ alị ile mirin nọhunmẹ ọnọdị wẹ.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Ya ndị-nze ụwa lẹ ndị uku lẹ ndị-ndu-agha uku, lẹ ndị ịdafịn, lẹ ndị ile wẹ gi oku wẹ e dọn lẹ ndị ọzọ ile—kẹ igbọn kẹ ndị nwẹ enwẹn wẹ—nọ shisọnmẹ imẹ okporo lẹ ebe ọmụma rịsọnmẹ elu ugu d'a warị,
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 a sị ugu lẹ ọmụma ndị hụ, “Dodo ni, dankwasị nị ẹnyi! Nị ụnụ zuemẹ ẹnyi makẹ Onyẹ hụn nọdị elu ukpo-eze hụ gha e legha ẹnyi; makẹ ọnụma Nwa-ebulu hụ ghazịkwọ e kunrun ẹnyi—
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 makẹni okẹn ụhụọhịn wẹ gi a kpọ ọnụma a bịagụọ! Onyẹ wụ nwan onyẹ ahụn jẹnkọ d'a sa ẹka wuzo!”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.