Apocalipse 16
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ya m nọ nụ kẹ okẹn olu gha Ụlọ-nsọ gwa ndị mmọn-ozi ẹsa hụ oku, sị wẹ, “D'e hu ni iwe-lẹ-ọnụma Osolobuẹ rị imẹ afẹrẹ ẹsanị kpu elu-ụwa.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ya mmọn-ozi ibuzọ nọ jẹn d'e hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye enu-ụwa, eje-ẹtẹ hụn e shinni, hụn a tụrụnị, nọ jun ndị hụ ẹhụ, ndị ahụn bu ahịma eje-anụ hụ lẹ ndị hụ fee ihiẹn wẹ kpụ kẹ ịya.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Mmọn-ozi nke ẹbụọ nọ hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye imẹ ohimin, mirin rị imẹ ohimin nọ rị kẹ ẹdeke onyẹ nwụnnị. Ihiẹn ọwụlẹ rị ndụn imẹ ohimin nọ nwụnhụn.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Mmọn-ozi nke ẹtọ e hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye imẹ iyi lẹ isi-mirin rịsọnmẹ ụwa, wẹ nọ hẹnrin ẹdeke.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 M nọ nụ kẹ mmọn-ozi mirin ile rị ẹka a sị,
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Makẹni e gbugụọ wẹ
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 M nọ nụ kẹ ukpo nchụ-ẹjan shịarị, sị,
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Mmọn-ozi nke ẹnọ nọ hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a kpu ẹnya-anwụn, gi ẹ mẹ anwụn ma ịhịan ọda-ọda.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Ọ makẹnmẹkẹ wẹ—kanị, hụn nkẹ w'e gi gbehutọ, mebehi njọ, wẹ nọ kpọma Osolobuẹ hụn rị e zihẹ afụnfụn ndịnị wẹ iyi. E yeni w'ẹ ọghọ.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Mmọn-ozi nke isẹn nọ hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye ukpo-eze eje-anụ hụ, alị-eze eje-anụ hụ nọ gba ishi, wẹ nọ tamadẹ ire wẹ makẹ okẹn-ụfụ wẹ rị imẹ ẹ;
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 wẹ nọ kpọma Chuku rị elu-igwee iyi makẹ ụfụ lẹ ẹtẹ rị wẹ ẹhụ—egbehutọnị wẹ obi mẹbehi eje-ihiẹn ndị wẹ rị e mẹ.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Mmọn-ozi nke isin e hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye iyi uku hụ wụ Yufretisi, mirin ẹ nọ tahị, gi beyeni ndị-nze jẹnkọ d'a gha azụụn ọwụwa-ẹnya-anwụn bịa ụzọ.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 M nọ hụn eje-mmọn ẹtọ rịsọnmẹ kẹ ẹwọ kẹ wẹ gha ọnụ Dragọnụ, ọnụ eje-anụ hụ, lẹ ọnụ onyẹ amụma-ntụ hụ pụla.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Ndịnị wụ eje-mmọn ndị a rụnsọnmẹ ọrụn-atụmẹnya rị ichẹn-ichẹn, uwẹ e jẹn d'a kpọgbama ndị-nze ile rị ụwa makẹ agha wẹ jẹnkọ d'a lụ Ụhụọhịn nke Osolobuẹ, Onyẹ hụn nwọn ikẹn ile.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 (Jesu sị, “Lee ẹ! M jẹnkọ d'a bịa idumuzi nọkẹ ohin. Ngọzi jẹnkọ d'a rịnị onyẹ ọwụlẹ k'a mụnrụn ẹnya, e che, amamgbe w'a tọnarịn a ẹkwa a, amamgbe ọ gba ọtọ a ghahunmẹ, a hụn wẹ ihiẹn ifẹnrẹn ẹ”!)
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Eje-mmọn ẹtọ hụ nọ kpọkwama ndị-nze, wẹ ile nọ zu ebẹhụ w'a kpọ 'Amagidọnụ. 'Amagidọnụ kẹ w'a kpọ a ọnụ Hibru.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Mmọn-ozi nke ẹsa e hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye imẹ ufere, okẹn olu nọ gha ukpo-eze hụ, imẹ Ụlọ-nsọ, sị,
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Amụma nọ besọnmẹ, mirin nọ dẹnsọnmẹ, akpabọ nọ hansọnmẹ, alị nọ mahihie ọda-ọda. Ụdị alị ọmahihieni e mẹtuni kete w'e bimẹlẹ ụwa; ọ mahihiekẹnmẹkẹ!
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Obodo uku hụ nọ kebe ụzọ ẹtọ; obodo shịa ẹfọ hụn rịsọnmẹ alị ile nọ tikpọchanrịn. Osolobuẹ a nyanhan Babilọn' uku hụ, ọ nọ we mkpu-manya iwe-lẹ-ọnụma a ye ẹ ra.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Alị ile mirin nọhunmẹ e fopụ; ahụnzịkwọnị wẹ ugu ọwụlẹ.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Ẹregede ẹkwan-igwee nyịnhan kẹ ẹkpa simẹnti hụ a gha elu igwere a dankwasị ịhịan—d'e ru nị a bụma wẹ Osolobuẹ ọnụ makẹ afụnfụn hụn ẹkwan-igwee hụ rị a dannị rị e buhẹ ni wẹ. Afụnfụn hụ a jọkẹnmẹkẹ njọ!
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.