Apocalipse 16
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Ya m nọ nụ kẹ okẹn olu gha Ụlọ-nsọ gwa ndị mmọn-ozi ẹsa hụ oku, sị wẹ, “D'e hu ni iwe-lẹ-ọnụma Osolobuẹ rị imẹ afẹrẹ ẹsanị kpu elu-ụwa.”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Ya mmọn-ozi ibuzọ nọ jẹn d'e hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye enu-ụwa, eje-ẹtẹ hụn e shinni, hụn a tụrụnị, nọ jun ndị hụ ẹhụ, ndị ahụn bu ahịma eje-anụ hụ lẹ ndị hụ fee ihiẹn wẹ kpụ kẹ ịya.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Mmọn-ozi nke ẹbụọ nọ hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye imẹ ohimin, mirin rị imẹ ohimin nọ rị kẹ ẹdeke onyẹ nwụnnị. Ihiẹn ọwụlẹ rị ndụn imẹ ohimin nọ nwụnhụn.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Mmọn-ozi nke ẹtọ e hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye imẹ iyi lẹ isi-mirin rịsọnmẹ ụwa, wẹ nọ hẹnrin ẹdeke.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 M nọ nụ kẹ mmọn-ozi mirin ile rị ẹka a sị,
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Makẹni e gbugụọ wẹ
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 M nọ nụ kẹ ukpo nchụ-ẹjan shịarị, sị,
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Mmọn-ozi nke ẹnọ nọ hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a kpu ẹnya-anwụn, gi ẹ mẹ anwụn ma ịhịan ọda-ọda.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Ọ makẹnmẹkẹ wẹ—kanị, hụn nkẹ w'e gi gbehutọ, mebehi njọ, wẹ nọ kpọma Osolobuẹ hụn rị e zihẹ afụnfụn ndịnị wẹ iyi. E yeni w'ẹ ọghọ.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Mmọn-ozi nke isẹn nọ hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye ukpo-eze eje-anụ hụ, alị-eze eje-anụ hụ nọ gba ishi, wẹ nọ tamadẹ ire wẹ makẹ okẹn-ụfụ wẹ rị imẹ ẹ;
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 wẹ nọ kpọma Chuku rị elu-igwee iyi makẹ ụfụ lẹ ẹtẹ rị wẹ ẹhụ—egbehutọnị wẹ obi mẹbehi eje-ihiẹn ndị wẹ rị e mẹ.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Mmọn-ozi nke isin e hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye iyi uku hụ wụ Yufretisi, mirin ẹ nọ tahị, gi beyeni ndị-nze jẹnkọ d'a gha azụụn ọwụwa-ẹnya-anwụn bịa ụzọ.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 M nọ hụn eje-mmọn ẹtọ rịsọnmẹ kẹ ẹwọ kẹ wẹ gha ọnụ Dragọnụ, ọnụ eje-anụ hụ, lẹ ọnụ onyẹ amụma-ntụ hụ pụla.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Ndịnị wụ eje-mmọn ndị a rụnsọnmẹ ọrụn-atụmẹnya rị ichẹn-ichẹn, uwẹ e jẹn d'a kpọgbama ndị-nze ile rị ụwa makẹ agha wẹ jẹnkọ d'a lụ Ụhụọhịn nke Osolobuẹ, Onyẹ hụn nwọn ikẹn ile.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 (Jesu sị, “Lee ẹ! M jẹnkọ d'a bịa idumuzi nọkẹ ohin. Ngọzi jẹnkọ d'a rịnị onyẹ ọwụlẹ k'a mụnrụn ẹnya, e che, amamgbe w'a tọnarịn a ẹkwa a, amamgbe ọ gba ọtọ a ghahunmẹ, a hụn wẹ ihiẹn ifẹnrẹn ẹ”!)
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Eje-mmọn ẹtọ hụ nọ kpọkwama ndị-nze, wẹ ile nọ zu ebẹhụ w'a kpọ 'Amagidọnụ. 'Amagidọnụ kẹ w'a kpọ a ọnụ Hibru.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Mmọn-ozi nke ẹsa e hu ihiẹn rị imẹ afẹrẹ a ye imẹ ufere, okẹn olu nọ gha ukpo-eze hụ, imẹ Ụlọ-nsọ, sị,
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Amụma nọ besọnmẹ, mirin nọ dẹnsọnmẹ, akpabọ nọ hansọnmẹ, alị nọ mahihie ọda-ọda. Ụdị alị ọmahihieni e mẹtuni kete w'e bimẹlẹ ụwa; ọ mahihiekẹnmẹkẹ!
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Obodo uku hụ nọ kebe ụzọ ẹtọ; obodo shịa ẹfọ hụn rịsọnmẹ alị ile nọ tikpọchanrịn. Osolobuẹ a nyanhan Babilọn' uku hụ, ọ nọ we mkpu-manya iwe-lẹ-ọnụma a ye ẹ ra.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Alị ile mirin nọhunmẹ e fopụ; ahụnzịkwọnị wẹ ugu ọwụlẹ.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Ẹregede ẹkwan-igwee nyịnhan kẹ ẹkpa simẹnti hụ a gha elu igwere a dankwasị ịhịan—d'e ru nị a bụma wẹ Osolobuẹ ọnụ makẹ afụnfụn hụn ẹkwan-igwee hụ rị a dannị rị e buhẹ ni wẹ. Afụnfụn hụ a jọkẹnmẹkẹ njọ!
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.