2 Coríntios 8
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Umunẹ, ẹnyi chọ nwan nị ụnụ marịn ẹfọma Osolobuẹ mẹ ni ụka rịsọnmẹ Azụụn Masẹdonia:
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 ọsụọn'a nị wẹ rị imẹ okẹn nsọngbu, cheni igbẹnnyẹ-mgbeleke wẹ wụ, okẹn ịghọghọ wẹ nwẹ imẹ Di-nwọnni-ẹnyi anịnị ọnọdị wẹ gbọndọn wẹ, wẹ nọ ye, ye ọda-ọda!
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Mmẹ rị a shịanị wẹ ẹri nị wẹ wefụha obi ye kẹ wẹ nwọnhan, yekarịdẹ kẹ wẹ nwọnhan!
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Wẹ rịọkẹnmẹ ẹnyi, ẹnyi dodo mẹ ọhụnma bu wẹ cheni ndị rị a tụ ihiẹnni wẹ rị a tụnnị ndị nke Osolobuẹ;
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 kanị, wẹ yekarịdẹ kẹ ẹnyi tụ ẹnya a: e bugụụ wẹ ụzọ we enwẹn wẹ ye Di-nwọnni-ẹnyi, ya wẹ nọ nwan gi ifiri uche Osolobuẹ we enwẹn wẹ ye ẹnyi.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Ya haịn nwan ẹnyi gi sị Taịtọsị, hụn bidọn ọrụn-eyemẹkanị, ya d'e yeni nwan ọnụ ẹka rụnfụ a.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Ya wụ, kẹ ụnụ dọn nwan e mẹ ọhụnma imẹ ihiẹn ile—kẹ okukwe kẹ iku-oku kẹ ịmarịn-ihiẹn kẹ adụdụ rị mma kẹ ihiẹn-ọsụsụọ hụn rị ẹgbata ẹnyi lẹ ụnụ, ẹrịra kẹ ẹnyi chọzị nị ụnụ mẹ ọhụnma ebe ọrụn-eyemẹkanị rị.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Ẹlẹ ni m rị e ye iwu, kama, m chọkọ nị m ghọsị ụnụ adụdụ ndị ọzọ nwọn, gi ẹ chọpụha kẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ nwẹ wụ ezigbo ẹ.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Makẹni, ụnụ a marịnghọ kẹ Onyẹ-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi mẹhan ẹfọma: nị, k'o mẹlẹ ọdafịn ru, o gi ufiri ụnụ hẹnrin ogbẹnnyẹ kẹni ụnụ gha ogbẹnnyẹ o dan wụrụ ịdafịn.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Ndụnmọdụn m imẹ ihiẹnni wụ ọnwan: o furu ni ụnụ rụnchanrịn nwan ọrụn-eyemẹkanị ụnụ bidọn akan-ahụn. Ụnụ bu ụzọ rụnma a; ẹlẹdẹ ọhụn sụọ, ụnụ k'o budẹ ụzọ dụma nị ụnụ mẹ ẹ.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 O rugụọ nị: rụnchanrịn n'a nwan; gi ni nwan ihiẹn ụnụ nwọn rụnchanrịn a k'ọ dọn dụ ụnụ nị ụnụ rụn a isi-ibuzọ hụ.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Makẹni, omẹni ịhịan wepụha obi ẹ ile ye ihiẹn, ihiẹn o nwẹ kẹ wẹ e lee ẹnya a narịn a ya, ẹlẹ ihiẹn o nwọnlẹni.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Ẹlẹ ni m chọ n'ọ rị nị ndị ọzọ nfe, ọ wụrụ nị ụnụ ibu. Kama, n'ọ wụrụ ahanmahan:
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 hụnnị ụnụ nwọn nwan ọda bụ mkpa gi wẹ nwẹn, nke ụnụ a ban nị wẹ; o ruzi, ọda wẹ nwọn e wẹhẹ ni ọnụ ihiẹn rị ọnụ mkpa—ọ wụrụ ahanmahan.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Ẹrịra kẹ wẹ de ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, nị
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Ekele ya rịnị Osolobuẹ hụn bu adụdụ ohu hụ m nwẹ makẹ ọrịnịmma ọnụ che obi Taịtọsị.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Ẹlẹdẹ n'o kweri arịrịọ ẹnyi rịọ a sụọ, kanị, ebe o mẹ ni kikẹnni k'ọ k'a dụ, o k'e gi uche ẹ bịa d'a hụn ụnụ.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Ẹnyi zila 'ya lẹ nwẹnẹ-ẹnyi hụ ndị ile kwerini marịn ọhụnma-ọhụnma makẹni o zisọnmẹ oziọma.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Ẹlẹdẹ ni ndị ile kwerini marịn nwẹnẹ ẹnyi hụ sụọ, kanị ụka ile kwerigbamadẹ, tumẹ ẹ n'o sọn ẹnyi, ẹnyi gha e jẹnsọnmẹ a rụn ọrụn-eyemẹkanị ẹnyi gi e ye Di-nwọnni-ẹnyi lẹ enwẹn ẹ ọghọ, a ghọsịzị nị ẹnyi chọ n'ọ rịnị umunẹ ẹnyi mma.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Ẹnyi bu obi nị ịhịan ahụnkọ ihiẹn w'e gi kọrịanị ẹnyi makẹ oyiyeni hi-ogbe ẹnyi rị a na,
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 makẹni, ọ rịka ẹnyi mkpa nị ẹnyi rụn a hụn rị mma, ẹlẹ ẹnya Di-nwọnni-ẹnyi sụọ, kanị ẹnya ndị ọzọzị.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Ẹnyi zilazị nwẹnẹ ẹnyi ọzọ cheni wẹ, nwẹnẹ ẹnyi hụn ẹnyi lelegụụ mgbe ole-lẹ-ole hụn a nị o nwọnghọ adụdụ ihiẹn bu ọda—kikẹnni k'ọ kazị adụdụ hụ e nwọn karị mbụ, makẹni obi rukẹnmẹ ẹ alị ebe ụnụ rị.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 O mẹ nke Taịtọsị, onyẹ mmẹ lẹ ịya a wị lẹ ọnyẹ mmẹ lẹ 'ya gba a rụn ọrụn ẹnyi gi e yeni ụnụ ẹka rọ; nke umunẹ ẹnyi ndị ọzọ hụ 'ya lẹ uwẹ wị, wẹ wụ ndị-ozi pụ-ichẹn rị a nọkin ẹnya ụka ichẹn-ichẹn, e wẹhẹni Kraịstị ọghọ.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Ya wụ, gi ni nwan oghereni ghọsị ndịnị wẹ nị ụnụ nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ wẹ, kẹni ndị ụka ile hụn ụzọ gi ẹ dọn, a hụn wẹ ihiẹn ẹnyi gi e gi ụnụ a nyan isi.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.