2 Coríntios 3
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ẹnyi a jamazịdẹ nwan enwẹn ẹnyi mma ra? Ẹnyi rịdẹ nwan ndị ahụn a chọ onyẹ e deye wẹ ẹhụhụọ bịanị ụnụ kẹni ụnụ kweri nabanhan wẹ ra? Ẹnyi rịdẹ nwan ndị ahụn a chọ nị ụnụ deye wẹ ẹhụhụọ wẹ e gi nabanhan wẹ ra?
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Mba! Ụnụ lẹ enwẹn ụnụ wụ ẹhụhụọ-ozi ẹnyi, hụn wẹ deye imẹ obi ẹnyi, hụn ịhịan ile marịn lẹ hụn ịhịan ile a gụn.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Ihiẹn wẹ a hụn ebe ụnụ rị a ghọsị nị ụnụ wụ ẹhụhụọ-ozi Kraịstị de, hụn o gha ẹka ẹnyi zihẹ. Ẹlẹ hụn wẹ gi pẹni de, kanị hụn wẹ de ghahanị Mmọn-nsọ Osolobuẹ—Osolobuẹ hụn rị ndụn; ẹlẹ hụn wẹ deye ibe ọmụma—rịkẹ Iwu mbụ ahụn, kanị hụn wẹ deye imẹ obi ịhịan.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Ẹrịra kẹ obi ruhan ẹnyi alị ebe Osolobuẹ rị ghahanị Kraịstị.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Ẹlẹni ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi nwẹ ikẹn mẹ ihiẹn ọwụlẹ hụn ẹnyi e gi sị nị o nwọn ihiẹn gha ẹka ẹnyi a bịa. Osolobuẹ ya e mẹ ẹnyi gi e nwọn ikẹn e mẹ ihiẹn ọwụlẹ ẹnyi e mẹ.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 Osolobuẹ ya mẹ ẹnyi gi saẹka wụrụ ndị-ọrụn hụn ma rụn ọrụn imẹ nkwerigbama ọhụnnị. Nkwerigbama ọhụnnị ẹlẹ nke Iwu wẹ de ede, kanị nke imẹ-mmọn. Makẹni hụn wẹ de e gbu egbu, kanị Mmọn-nsọ e ye ndụn.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 O mẹ nwan nị ofufe mbụ hụ gi ọghọ bịa, ofufe hụn e gbuni, hụn wẹ kayesọnmẹ ihiẹn rịn'a elu ọmụma, nke wụ nị ndị Izrẹl' asanị ẹka lee Mozizi ẹnya ihun makẹni ọghọ rị n'a rị e gbuke—ọghọ hụn fapụkọnị—
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 ọghọ ofufe hụnnị wẹ gha ẹka Mmọn-nsọ e fe akarịkọ a nwan, karị a ọhụnma-ọhụnma?
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Omẹni ofufe hụ hụn wẹ gha a ma ịhịan ikpe e nwọnghọ ọghọ, ya wụ nị ofufe hụnnị, hụn wẹ gi a kpọ ịhịan onyẹ rị ọchan k'a ka a ọghọ e nwọn, ka a ọhụnma-ọhụnma!
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Ezioku rị n'a wụ nị ihiẹn hụn te nwọn ọghọ mbụ enwọnzi nwan ọghọ, kaka—makẹni hụn ka ọghọ e nwọn e kpumẹgụọ a.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 O mẹ nwan nị nkwerigbama mbụ hụ lẹ ofufe rịn'a, hụn wẹ bugụụ nwan che ụsụọ, gi ọghọ bịa, ya wụnị nke ọhụnnị hụn k'a tọ jẹnrin ejẹn ka a ọghọ e nwọn ọhụnma-ọhụnma!
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 Ebe o mẹ nwan nị ẹnyi nwọn ụdị olile-ẹnyanị, ẹnyi e ku, ekushi ikẹn.
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 Ẹnyi anọnị kẹ Mozizi hụn gi ẹkwa kpumẹ ihun, amamgbe ndị Izrẹl' a hụn ebe ọghọ ahụn rị e gbukeni nọ fapụchanrịn.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 Eziẹ, wẹ kpumẹ nghọta wẹ ogẹn hụ. D'e rukwọ nwan tannị, wẹ gha a gụn mọbụ e gọn ntịn kẹ wẹ rị a gụn Ẹhụhụọ-nkwerigbama akan hụ, ẹkwa hụ hụzịkwọ ebẹhụ—makẹni imẹ Kraịstị sụọ kẹ wẹ nọ e wepụ ya wụ ẹkwa.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Eziẹ, eziẹ, d'e rukwọ nwan tannị, ogẹn ọwụlẹ wẹ gi a gụn Iwu Mozizi, ẹkwa hụ e kpumẹchanrịn uche wẹ.
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Kanị, ịhịan buruhẹ Di-nwọnni-ẹnyi, o wepụ a ẹkwa hụ kpumẹ uche ẹ
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 “Di-nwọnni-ẹnyi” ahụn wẹ rị e ku oku ẹ wụ Mmọn-nsọ: ebe ọwụlẹ Mmọn Di-nwọnni-ẹnyi rị, ebẹhụ kẹ ịhịan nọ e weri enwẹn ẹ.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Ẹnyi ile, hụn wẹ kpupụgụụ ẹkwa hụ ihun, rị nwan e legha ọghọ Di-nwọnni-ẹnyi nọkẹ onyinyọn rị imẹ ughegbe; wẹ hụ e nwọnhutọ ẹnyi nị ẹnyi hụn ụzọ rị kẹ ihiẹn ahụn ẹnyi rị e legha, e nwẹ ọghọ hụ, e nwẹwaye ẹ. Ihiẹnni gha ẹka Di-nwọnni-ẹnyi, hụn wụ Mmọn-nsọ, a bịa.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.