2 Coríntios 3
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Ẹnyi a jamazịdẹ nwan enwẹn ẹnyi mma ra? Ẹnyi rịdẹ nwan ndị ahụn a chọ onyẹ e deye wẹ ẹhụhụọ bịanị ụnụ kẹni ụnụ kweri nabanhan wẹ ra? Ẹnyi rịdẹ nwan ndị ahụn a chọ nị ụnụ deye wẹ ẹhụhụọ wẹ e gi nabanhan wẹ ra?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Mba! Ụnụ lẹ enwẹn ụnụ wụ ẹhụhụọ-ozi ẹnyi, hụn wẹ deye imẹ obi ẹnyi, hụn ịhịan ile marịn lẹ hụn ịhịan ile a gụn.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Ihiẹn wẹ a hụn ebe ụnụ rị a ghọsị nị ụnụ wụ ẹhụhụọ-ozi Kraịstị de, hụn o gha ẹka ẹnyi zihẹ. Ẹlẹ hụn wẹ gi pẹni de, kanị hụn wẹ de ghahanị Mmọn-nsọ Osolobuẹ—Osolobuẹ hụn rị ndụn; ẹlẹ hụn wẹ deye ibe ọmụma—rịkẹ Iwu mbụ ahụn, kanị hụn wẹ deye imẹ obi ịhịan.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Ẹrịra kẹ obi ruhan ẹnyi alị ebe Osolobuẹ rị ghahanị Kraịstị.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Ẹlẹni ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi nwẹ ikẹn mẹ ihiẹn ọwụlẹ hụn ẹnyi e gi sị nị o nwọn ihiẹn gha ẹka ẹnyi a bịa. Osolobuẹ ya e mẹ ẹnyi gi e nwọn ikẹn e mẹ ihiẹn ọwụlẹ ẹnyi e mẹ.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Osolobuẹ ya mẹ ẹnyi gi saẹka wụrụ ndị-ọrụn hụn ma rụn ọrụn imẹ nkwerigbama ọhụnnị. Nkwerigbama ọhụnnị ẹlẹ nke Iwu wẹ de ede, kanị nke imẹ-mmọn. Makẹni hụn wẹ de e gbu egbu, kanị Mmọn-nsọ e ye ndụn.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 O mẹ nwan nị ofufe mbụ hụ gi ọghọ bịa, ofufe hụn e gbuni, hụn wẹ kayesọnmẹ ihiẹn rịn'a elu ọmụma, nke wụ nị ndị Izrẹl' asanị ẹka lee Mozizi ẹnya ihun makẹni ọghọ rị n'a rị e gbuke—ọghọ hụn fapụkọnị—
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 ọghọ ofufe hụnnị wẹ gha ẹka Mmọn-nsọ e fe akarịkọ a nwan, karị a ọhụnma-ọhụnma?
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Omẹni ofufe hụ hụn wẹ gha a ma ịhịan ikpe e nwọnghọ ọghọ, ya wụ nị ofufe hụnnị, hụn wẹ gi a kpọ ịhịan onyẹ rị ọchan k'a ka a ọghọ e nwọn, ka a ọhụnma-ọhụnma!
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Ezioku rị n'a wụ nị ihiẹn hụn te nwọn ọghọ mbụ enwọnzi nwan ọghọ, kaka—makẹni hụn ka ọghọ e nwọn e kpumẹgụọ a.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 O mẹ nwan nị nkwerigbama mbụ hụ lẹ ofufe rịn'a, hụn wẹ bugụụ nwan che ụsụọ, gi ọghọ bịa, ya wụnị nke ọhụnnị hụn k'a tọ jẹnrin ejẹn ka a ọghọ e nwọn ọhụnma-ọhụnma!
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Ebe o mẹ nwan nị ẹnyi nwọn ụdị olile-ẹnyanị, ẹnyi e ku, ekushi ikẹn.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Ẹnyi anọnị kẹ Mozizi hụn gi ẹkwa kpumẹ ihun, amamgbe ndị Izrẹl' a hụn ebe ọghọ ahụn rị e gbukeni nọ fapụchanrịn.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Eziẹ, wẹ kpumẹ nghọta wẹ ogẹn hụ. D'e rukwọ nwan tannị, wẹ gha a gụn mọbụ e gọn ntịn kẹ wẹ rị a gụn Ẹhụhụọ-nkwerigbama akan hụ, ẹkwa hụ hụzịkwọ ebẹhụ—makẹni imẹ Kraịstị sụọ kẹ wẹ nọ e wepụ ya wụ ẹkwa.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Eziẹ, eziẹ, d'e rukwọ nwan tannị, ogẹn ọwụlẹ wẹ gi a gụn Iwu Mozizi, ẹkwa hụ e kpumẹchanrịn uche wẹ.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Kanị, ịhịan buruhẹ Di-nwọnni-ẹnyi, o wepụ a ẹkwa hụ kpumẹ uche ẹ
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 “Di-nwọnni-ẹnyi” ahụn wẹ rị e ku oku ẹ wụ Mmọn-nsọ: ebe ọwụlẹ Mmọn Di-nwọnni-ẹnyi rị, ebẹhụ kẹ ịhịan nọ e weri enwẹn ẹ.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Ẹnyi ile, hụn wẹ kpupụgụụ ẹkwa hụ ihun, rị nwan e legha ọghọ Di-nwọnni-ẹnyi nọkẹ onyinyọn rị imẹ ughegbe; wẹ hụ e nwọnhutọ ẹnyi nị ẹnyi hụn ụzọ rị kẹ ihiẹn ahụn ẹnyi rị e legha, e nwẹ ọghọ hụ, e nwẹwaye ẹ. Ihiẹnni gha ẹka Di-nwọnni-ẹnyi, hụn wụ Mmọn-nsọ, a bịa.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.