2 Coríntios 1

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Mmẹ wụ Pọlụ de Ẹkụkwọ-ozini. M wụ onyẹ-ozi pụ-ichẹn nke Kraịstị wụ Jizọsị ghahanị uche Osolobuẹ. Mmẹ lẹ Timoti nwẹnẹ ẹnyi gba de ẹ. Ndị ụka Osolobuẹ rị alị Kọrẹntị kẹ ẹnyi rị e dejẹnni Ẹhụhụọ-ozini, uwẹ lẹ ndị nsọ ile hụn wẹ ile gba rị Azụụn Akaya.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, juntamente com todos os santos de toda a Acaia:
2 Ẹfọma lẹ udọn hụn gha ẹka Osolobuẹ Nẹdi ẹnyi lẹ Di-nwẹni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị bịa ya rịnị ụnụ.
2 A vocês, graça e paz da parte de Deus nosso Pai e do Senhor Jesus Cristo.
3 Ọjịja-mma ya rịnị Osolobuẹ hụn wụ Osolobuẹ lẹ Nẹdi Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị. Nẹdi omikẹn k'ọ wụ, Osolobuẹ hụn nkasị-obi ile gha ẹka a a bịa.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai das misericórdias e Deus de toda consolação,
4 Ịya wụ onyẹ a kasị ẹnyi obi imẹ nsọngbu ẹnyi ile, kẹni ẹnyi saẹka e gi nkasị-obi hụn Osolobuẹ ye ẹnyi nwẹn a kasị ndị ọzọ rị imẹ nsọngbu ọwụlẹ obi.
4 que nos consola em todas as nossas tribulações, para que, com a consolação que recebemos de Deus, possamos consolar os que estão passando por tribulações.
5 Makẹni, kẹ ẹnyi dọn a ta okẹn afụnfụn makẹ ifiri Kraịstị, ẹrịra kẹ Osolobuẹ dọnzịkwọ a kasị ẹnyi obi ọda-ọda ghahanị Kraịstị.
5 Pois assim como os sofrimentos de Cristo transbordam sobre nós, também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Omẹni nsọngbu rị a bịanị ẹnyi, ọ hụ a bịanị ẹnyi kẹni wẹ gi ẹ kasị ọnụ obi, kẹni ụnụ gizịkwọ a nwẹ nzụọpụha; omẹni wẹ rị a kasị ẹnyi obi, wẹ rị e gi ẹ kasị ụnụ obi ebe ụnụ nọ e wetu obi alị e dingbu ụdị afụnfụn ohu hụ ẹnyi rị a ta.
6 Se somos atribulados, é para consolação e salvação de vocês; se somos consolados, é para consolação de vocês, a qual lhes dá paciência para suportarem os mesmos sofrimentos que nós estamos padecendo.
7 Ya wụ, olil'ẹnya ẹnyi nwọn banyeni ụnụ turukwem. Makẹni, ẹnyi a marịnghọ nị kẹ ụnụ dọn e sọn ẹnyi a ta afụnfụn kẹ ụnụ dọnzi e sọn ẹnyi a narịn nkasị-obi.
7 E a nossa esperança em relação a vocês está firme, porque sabemos que, da mesma forma como vocês participam dos nossos sofrimentos, participam também da nossa consolação.
8 Umunẹ m, ẹnyi chọ nị ụnụ marịn nị ẹnyi ta okẹn afụnfụn kẹ ẹnyi rị Azụụn Eshịa: wẹ sọngbu ẹnyi ọda-ọda, karịdẹ hụn ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi saẹka din—nke wụ nị ẹnyi erozini nị ẹnyi k'a hụn isi.
8 Irmãos, não queremos que vocês desconheçam as tribulações que sofremos na província da Ásia, as quais foram muito além da nossa capacidade de suportar, a ponto de perdermos a esperança da própria vida.
9 Eziẹ, o te rị ẹnyi kẹ sị a magụọ wẹ ẹnyi ikpe-ọnwụn. Kanị, ọnwan mẹ kẹni ẹnyi gi Osolobuẹ dọn ẹnya, Osolobuẹ hụn e weli ndị nwụnnị—hụn nkẹ ẹnyi e gi gi enwẹn ẹnyi dọn ẹnya.
9 De fato, já tínhamos sobre nós a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ịya gbapụha ẹnyi imẹ eje-ọnọdị hụ te k'e gbuni ẹnyi. Ọ k'a rị a gbapụha ẹnyi. Ịya kẹ ẹnyi rị e lee ẹnya n'o k'a gbafụhazị ẹnyi—
10 Ele nos livrou e continuará nos livrando de tal perigo de morte. Nele temos colocado a nossa esperança de que continuará a livrar-nos,
11 ụnụ gha e sọn ndị ọzọ e gi ekpere e yeni ẹnyi ẹka, kẹni ndị bu ọda hụn ụzọ gi ufiri ẹnyi a kpanmịn Osolobuẹ, makẹ ihiẹn rị mma o gi ẹfọma mẹni ẹnyi ghahanị ekpere ndị bu ọda mẹ.
11 enquanto vocês nos ajudam com as suas orações. Assim muitos darão graças por nossa causa, pelo favor a nós concedido em resposta às orações de muitos.
12 Ihiẹn ẹnyi gi a nyan isi wụ ọnwan: nị obi ẹnyi rị a shịanị ẹnyi ẹri nị ẹnyi gi obi rị ọchan lẹ ezioku Osolobuẹ bi obibi ẹnyi imẹ ụwa, tụmadụ ẹgbata ẹnyi lẹ ụnụ; nị ẹnyi egini amamihiẹn ụwa bi, kanị eyemẹka Osolobuẹ.
12 Este é o nosso orgulho: A nossa consciência dá testemunho de que nos temos conduzido no mundo, especialmente em nosso relacionamento com vocês, com santidade e sinceridade provenientes de Deus, não de acordo com a sabedoria do mundo, mas de acordo com a graça de Deus.
13 Makẹni, ẹnyi ara deni ụnụ ihiẹn ọwụlẹ karị hụn ụnụ a gụn, ọ nị ụnụ ghọta; kanị m rị e lee ẹnya nị ụnụ k'a ghọtachanrịn ẹnyi,
13 Pois nada lhes escrevemos que vocês não sejam capazes de ler ou entender. E espero que,
14 kẹ ụnụ dọn nwan ghọta ẹnyi ẹkẹrẹ. Ẹghẹẹ, ụnụ a ghọtagụọ nị ụnụ k'a saẹka gi ẹnyi nyan isi Ụhụọhịn Nna ẹnyi wụ Jizọsị k'a bịa—nọkẹ kẹ ẹnyi nwẹn k'a dọn saẹka gizikwọ ụnụ nyan isi.
14 assim como vocês nos entenderam em parte, venham a entender plenamente que podem orgulhar-se de nós, assim como nos orgulharemos de vocês no dia do Senhor Jesus.
15 Makẹni ọnwan we m ẹnya haịn m te gi kwademẹ nị m k'a bịagụzị d'a hụn ụnụ, kẹni ọ wụrụ nị ụnụ ngọzi mgbe ẹbụọ.
15 Confiando nisso, e para que vocês fossem duplamente beneficiados, planejava primeiro visitá-los
16 M te chọ nị m bịa d'a hụn ụnụ m jẹnkọnị Masẹdonia lẹ m kinkọzịnị, mmẹ lẹ ụnụ nọdịgụụ, ụnụ e yeni m ẹka m jẹnkọnị Judia.
16 em minha ida à Macedônia e voltar a vocês vindo de lá, para que me ajudassem em minha viagem para a Judéia.
17 Ogẹn m gi tụ iroroni, m rị eroshi-azụụnnị, eroshi-azụụnnị? Ra m'a tụ iroro kẹ ndị ụwa hụn a sị, “ẹghẹẹ, ẹghẹẹ” lẹ “mba, mba” mgbe ohu?
17 Quando planejei isso, será que o fiz levianamente? Ou será que faço meus planos de modo mundano, dizendo ao mesmo tempo "sim" e "não"?
18 Kaka! Ebe o mẹ eziẹ nị Osolobuẹ wụ onyẹ-ezioku, oku ẹnyi a gwa ụnụ e mẹtuni “ẹghẹẹ lẹ mba” nke onyẹ e ku ẹbụọ.
18 Todavia, como Deus é fiel, nossa mensagem a vocês não é "sim" e "não",
19 Makẹni Nwa Osolobuẹ wụ Jesu Kristi, hụn mmẹ lẹ Sivanọsị, hụn w'a kpọzị Saịlasị, lẹ Timoti zi ụnụ ozi ẹ, ẹlẹ onyẹ a sị “ẹghẹẹ,” a sị “Mba;” kama, ihiẹn rị imẹ ẹ ogẹn ile wụ “ẹghẹẹ.”
19 pois o Filho de Deus, Jesus Cristo, pregado entre vocês por mim e também por Silvano e Timóteo, não foi "sim" e "não", mas nele sempre houve "sim";
20 Makẹni, imẹ ẹ kẹ nkwa Osolobuẹ ile nọ e mẹzuchanrịn, a wụ “ẹghẹẹ.” Ya haịn ẹnyi gi a sị “Isẹẹ” ghahanị ịya wụ Jesu Kristi, e gi e ye Osolobuẹ ọghọ.
20 pois quantas forem as promessas feitas por Deus, tantas têm em Cristo o "sim". Por isso, por meio dele, o "Amém" é pronunciado por nós para a glória de Deus.
21 Osolobuẹ lẹ enwẹn ẹ wụ onyẹ hụn e mẹ ẹnyi lẹ ụnụ e turukẹnmẹ imẹ Kraịstị; ịya tumẹ ẹnyi,
21 Ora, é Deus que faz que nós e vocês permaneçamos firmes em Cristo. Ele nos ungiu,
22 ye ẹnyi ahịma a ghahanị iwe Mmọn-nsọ a che imẹ obi ẹnyi, gi ẹ hẹnrin mbiye ihiẹn ile o k'e mẹni ẹnyi.
22 nos selou como sua propriedade e pôs o seu Espírito em nossos corações como garantia do que está por vir.
23 Kanị, m rị a kpọku Osolobuẹ n'ọ shịagbu m ẹri omẹni ẹlẹ ezioku kẹ m rị e ku nị ihiẹn haịn m gilẹni bịazị Kọrẹntị wụ nị a chọnị m nị m bịa a jụgbọma m ụnụ.
23 Invoco a Deus como testemunha de que foi a fim de poupá-los que não voltei a Corinto.
24 Arị m e gi ẹ e ku nị ẹnyi nwẹ e ku ihiẹn ụnụ gi okukwe ụnụ e mẹ. Ẹlẹ 'ya—ihiẹn rịn'a wụ nị ẹnyi lẹ ụnụ gba a rụn kẹni ụnụ nwẹhẹn ịghọghọ hụn k'a bịanị ụnụ makẹni ụnụ turu ọhụnma imẹ okukwe ụnụ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a sua fé, mas cooperamos com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que vocês permanecem firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.