2 Coríntios 1

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mmẹ wụ Pọlụ de Ẹkụkwọ-ozini. M wụ onyẹ-ozi pụ-ichẹn nke Kraịstị wụ Jizọsị ghahanị uche Osolobuẹ. Mmẹ lẹ Timoti nwẹnẹ ẹnyi gba de ẹ. Ndị ụka Osolobuẹ rị alị Kọrẹntị kẹ ẹnyi rị e dejẹnni Ẹhụhụọ-ozini, uwẹ lẹ ndị nsọ ile hụn wẹ ile gba rị Azụụn Akaya.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Ẹfọma lẹ udọn hụn gha ẹka Osolobuẹ Nẹdi ẹnyi lẹ Di-nwẹni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị bịa ya rịnị ụnụ.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Ọjịja-mma ya rịnị Osolobuẹ hụn wụ Osolobuẹ lẹ Nẹdi Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị. Nẹdi omikẹn k'ọ wụ, Osolobuẹ hụn nkasị-obi ile gha ẹka a a bịa.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Ịya wụ onyẹ a kasị ẹnyi obi imẹ nsọngbu ẹnyi ile, kẹni ẹnyi saẹka e gi nkasị-obi hụn Osolobuẹ ye ẹnyi nwẹn a kasị ndị ọzọ rị imẹ nsọngbu ọwụlẹ obi.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Makẹni, kẹ ẹnyi dọn a ta okẹn afụnfụn makẹ ifiri Kraịstị, ẹrịra kẹ Osolobuẹ dọnzịkwọ a kasị ẹnyi obi ọda-ọda ghahanị Kraịstị.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Omẹni nsọngbu rị a bịanị ẹnyi, ọ hụ a bịanị ẹnyi kẹni wẹ gi ẹ kasị ọnụ obi, kẹni ụnụ gizịkwọ a nwẹ nzụọpụha; omẹni wẹ rị a kasị ẹnyi obi, wẹ rị e gi ẹ kasị ụnụ obi ebe ụnụ nọ e wetu obi alị e dingbu ụdị afụnfụn ohu hụ ẹnyi rị a ta.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Ya wụ, olil'ẹnya ẹnyi nwọn banyeni ụnụ turukwem. Makẹni, ẹnyi a marịnghọ nị kẹ ụnụ dọn e sọn ẹnyi a ta afụnfụn kẹ ụnụ dọnzi e sọn ẹnyi a narịn nkasị-obi.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Umunẹ m, ẹnyi chọ nị ụnụ marịn nị ẹnyi ta okẹn afụnfụn kẹ ẹnyi rị Azụụn Eshịa: wẹ sọngbu ẹnyi ọda-ọda, karịdẹ hụn ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi saẹka din—nke wụ nị ẹnyi erozini nị ẹnyi k'a hụn isi.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Eziẹ, o te rị ẹnyi kẹ sị a magụọ wẹ ẹnyi ikpe-ọnwụn. Kanị, ọnwan mẹ kẹni ẹnyi gi Osolobuẹ dọn ẹnya, Osolobuẹ hụn e weli ndị nwụnnị—hụn nkẹ ẹnyi e gi gi enwẹn ẹnyi dọn ẹnya.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Ịya gbapụha ẹnyi imẹ eje-ọnọdị hụ te k'e gbuni ẹnyi. Ọ k'a rị a gbapụha ẹnyi. Ịya kẹ ẹnyi rị e lee ẹnya n'o k'a gbafụhazị ẹnyi—
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 ụnụ gha e sọn ndị ọzọ e gi ekpere e yeni ẹnyi ẹka, kẹni ndị bu ọda hụn ụzọ gi ufiri ẹnyi a kpanmịn Osolobuẹ, makẹ ihiẹn rị mma o gi ẹfọma mẹni ẹnyi ghahanị ekpere ndị bu ọda mẹ.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Ihiẹn ẹnyi gi a nyan isi wụ ọnwan: nị obi ẹnyi rị a shịanị ẹnyi ẹri nị ẹnyi gi obi rị ọchan lẹ ezioku Osolobuẹ bi obibi ẹnyi imẹ ụwa, tụmadụ ẹgbata ẹnyi lẹ ụnụ; nị ẹnyi egini amamihiẹn ụwa bi, kanị eyemẹka Osolobuẹ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 Makẹni, ẹnyi ara deni ụnụ ihiẹn ọwụlẹ karị hụn ụnụ a gụn, ọ nị ụnụ ghọta; kanị m rị e lee ẹnya nị ụnụ k'a ghọtachanrịn ẹnyi,
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 kẹ ụnụ dọn nwan ghọta ẹnyi ẹkẹrẹ. Ẹghẹẹ, ụnụ a ghọtagụọ nị ụnụ k'a saẹka gi ẹnyi nyan isi Ụhụọhịn Nna ẹnyi wụ Jizọsị k'a bịa—nọkẹ kẹ ẹnyi nwẹn k'a dọn saẹka gizikwọ ụnụ nyan isi.
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Makẹni ọnwan we m ẹnya haịn m te gi kwademẹ nị m k'a bịagụzị d'a hụn ụnụ, kẹni ọ wụrụ nị ụnụ ngọzi mgbe ẹbụọ.
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 M te chọ nị m bịa d'a hụn ụnụ m jẹnkọnị Masẹdonia lẹ m kinkọzịnị, mmẹ lẹ ụnụ nọdịgụụ, ụnụ e yeni m ẹka m jẹnkọnị Judia.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Ogẹn m gi tụ iroroni, m rị eroshi-azụụnnị, eroshi-azụụnnị? Ra m'a tụ iroro kẹ ndị ụwa hụn a sị, “ẹghẹẹ, ẹghẹẹ” lẹ “mba, mba” mgbe ohu?
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Kaka! Ebe o mẹ eziẹ nị Osolobuẹ wụ onyẹ-ezioku, oku ẹnyi a gwa ụnụ e mẹtuni “ẹghẹẹ lẹ mba” nke onyẹ e ku ẹbụọ.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Makẹni Nwa Osolobuẹ wụ Jesu Kristi, hụn mmẹ lẹ Sivanọsị, hụn w'a kpọzị Saịlasị, lẹ Timoti zi ụnụ ozi ẹ, ẹlẹ onyẹ a sị “ẹghẹẹ,” a sị “Mba;” kama, ihiẹn rị imẹ ẹ ogẹn ile wụ “ẹghẹẹ.”
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Makẹni, imẹ ẹ kẹ nkwa Osolobuẹ ile nọ e mẹzuchanrịn, a wụ “ẹghẹẹ.” Ya haịn ẹnyi gi a sị “Isẹẹ” ghahanị ịya wụ Jesu Kristi, e gi e ye Osolobuẹ ọghọ.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Osolobuẹ lẹ enwẹn ẹ wụ onyẹ hụn e mẹ ẹnyi lẹ ụnụ e turukẹnmẹ imẹ Kraịstị; ịya tumẹ ẹnyi,
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 ye ẹnyi ahịma a ghahanị iwe Mmọn-nsọ a che imẹ obi ẹnyi, gi ẹ hẹnrin mbiye ihiẹn ile o k'e mẹni ẹnyi.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Kanị, m rị a kpọku Osolobuẹ n'ọ shịagbu m ẹri omẹni ẹlẹ ezioku kẹ m rị e ku nị ihiẹn haịn m gilẹni bịazị Kọrẹntị wụ nị a chọnị m nị m bịa a jụgbọma m ụnụ.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Arị m e gi ẹ e ku nị ẹnyi nwẹ e ku ihiẹn ụnụ gi okukwe ụnụ e mẹ. Ẹlẹ 'ya—ihiẹn rịn'a wụ nị ẹnyi lẹ ụnụ gba a rụn kẹni ụnụ nwẹhẹn ịghọghọ hụn k'a bịanị ụnụ makẹni ụnụ turu ọhụnma imẹ okukwe ụnụ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.