2 Coríntios 12
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ọ rị mkpa nị m nyansọnmẹ isini—ọsụọn'a nị o nwẹni erere ọ ban. Nị m ku nwan oku ọhụn lẹ ihiẹn ndị hụn Di-nwọnni-ẹnyi ghọsị m.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 A marịnghọ m onyẹ nke Kraịstị ohu, hụn wẹ weri shi elu-igwee nke ẹtọ ahụa mmẹnọ ghanị—kẹ imẹ-ẹhụ k'o mẹ k'ọ gha imẹ ẹhụ pụ, a marịn m; Osolobuẹ ya marịn.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 A marịnghọzị m nị wẹ weri onyẹni—amarịn m k'ọ rị imẹ ẹhụ ra ọ gha imẹ ẹhụ pụ, Osolobuẹ ya marịn—
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 w'ẹ shi alị Izu-ikẹn wụ Paradaịsị, ọ nọ nụ ihiẹn ndị wẹ ghalẹni a gwa ịhịan, ihiẹn ndị wẹ ghalẹni a nị ịhịan e ku.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 M k'e gi nwan onyẹ nọ ẹnịna nyan isi, egikọ m mmẹ lẹ enwẹn m nyan isi; ihiẹn ndị hụn a ghọsị nị ndụn arị m sụọ kẹ m'e gi nyan isi.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Kanị, o mẹdẹ ni m chọ nị m nyan isi, ẹlẹ ya wụ nị m wụ onyẹ-nzuzu, makẹni ihiẹn m k'e ku wụ ezioku. Kanị, emẹkọ m'a, makẹ ịhịan gha e ro ni m wụ ihiẹn ọwụlẹ karị ihiẹn wẹ hụn m mẹ lẹ hụn wẹ nụ m ku—
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 makẹni ihiẹn ndịnị m hụn a pụka ichẹn. Kanị, igi gbọndọn m amamgbe m'e gi ifiri ihiẹn ndịnị pụ-ichẹn m hụn pachemẹ, Osolobuẹ nọ bu nsọngbu che m ẹhụ—rịkẹ ebe wẹ nọ kpọ ogun ye ịhịan ẹhụ. Nsọngbuni wụ onyẹ-ozi Ekwensụ. Wẹ we ẹ che m ẹhụ n'ọ hụn ụzọ a lụ m, amamgbe m'a pachemẹ.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Mgbe ẹtọ kẹ m rịọ Di-nwọnni-ẹnyi banyeni ihiẹnni, n'o mẹ ẹ hapụ m.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Kanị Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị m, “Mba; eyemẹka m e higụọ ị, makẹni ebe ndụn nọlẹni rị ịhịan kẹ ikẹn m nọ a pụhachanrịn ifọn.” Ya wụ, m gi nwan ịghọghọ a nyan isi nị ndụn arị m, kẹni ikẹn Kraịstị hụn ụzọ rịsọnmẹ imẹ m.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Ya wụ, makẹ ufiri Kraịstị, ọ hụghọ m mma nị ndụn arị m; nị w'a kpari m, nị m'a ta afụnfụn, nị wẹ e kpokpo m lẹ ni ọdakin rị ichẹn-ichẹn a bịanị m. Makẹni, ogẹn ọwụlẹ ndụn gilẹni rị m ya kẹ m gi e kẹnrẹn.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 E mẹgụọ m kẹ onyẹ-nzuzu! Ụnụ haịn m gi mẹ ẹ! Ụnụ te furu hụn e kuni m ọhụnma—makẹni o nwọnni kẹ ndịnị ụnụ rị a kpọ okẹn ndị-ozi pụ-ichẹn dọn ka m mkpa a rị, ọsụọn'a nị o nwọnni ihiẹn m wụ.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Ogẹn m gi rị imẹ igunrun ọnụ, m tu-udọn rụnchanrịn ihiẹn bu ọda wẹ gi a marịn ezigbo onyẹ-ozi pụ-ichẹn: kẹ ihiẹn-ahịma kẹ ihiẹn a tụ ẹnya kẹ ihiẹn a ghọsị ikẹn Osolobuẹ.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Kị wẹ mẹ ni ụka ndị-ọzọ hụn wẹ mẹlẹni ni ọnụ, wezụka nị ebuyeni m ụnụ ibu iye m ihiẹn m'e gi bi? Dodo ni, gbagharị nị m njọ m mẹ hụn m gilẹni buye ụnụ ibuni!
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Lee n'ẹ, a kwademẹgụọ m nwan nị m lala d'a hụn ụnụ nke mgbe ẹtọ. M bịa, anakọ m ụnụ ihiẹn ọwụlẹ, emẹkọ m ibu. Makẹni, ụnụ kẹ m chọ, ẹlẹ ihiẹn ụnụ. Ẹghẹẹ, makẹni ẹlẹ ụmụ a kpatọnị ndị mụ nị wẹ ihiẹn, ndị mụnị wẹ nwẹ a kpatọnị wẹ.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 O k'a sụọgbudẹ m igi ihiẹn ile m nwọn yeni ụnụ ẹka—gizidẹ ndụn m. O mẹ nwan nị m rị a nwẹwaye ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ, ụnụ k'e belụa nwan ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ nwẹ ebe m rị?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Ụnụ nwẹ ikẹn sị, “Ọsụọn'a nị eziẹ rọ nị y'e buyeni ẹnyi ibu, y'e mẹghọ ẹnyi ẹro, dufie ẹnyi, tẹrị ẹnyi.”
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Nanị kẹ m dọn mẹ ẹ? M gidẹ nwan ndị m zihẹni ụnụ tụnarịn ọnụ ihiẹn ọnụ ra?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Mmẹ rịọ Taịstọsị n'ọ bịa d'a hụn ụnụ; m nọ zizikwọ nwẹnẹ-ẹnyi hụn-ẹbọ hụ chen'ẹ. Taịtọsị a tụnarịnnị ụnụ ihiẹn ụnụ. Ra ọ tụnarịndẹ ụnụ atụnarịn? Ẹlẹ agụngụn ohu hụ kẹ ẹnyi gụn? Ẹlẹ usọnrọn ohu kẹ ẹnyi gi rụn?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Ụnụ rịdẹ e ro nị ẹnyi gi ihiẹnni ile ẹnyi rị e ku e kinrin ọnụ ẹnyi ebe ụnụ rị ra? Mba. Ẹnyi rị e ku nọkẹ ndị rị imẹ Kraịstị; ẹnyi rị e ku rịkẹ ndị rị id'ẹnya Osolobuẹ. Ndị rị m obi, ẹnyi rị e mẹ ihiẹn ile ẹnyi rị e mẹ nị ẹnyi gi ẹ yeni ụnụ ẹka sue imẹ okukwe.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Egun rị a tụ m nị ikẹnkwọ, m bịa, ahụnkọ m ụnụ kẹ m dọn chọ, ụnụ nwẹn ahụnkọ m kẹ ụnụ dọn chọ; egun rị a tụ m nị, ikẹnkwọ, ikpe lẹ ẹnya-ụfụ lẹ eje-olulu jẹnkọ d'a rị; nị ndị hụ imẹ ụnụ k'a chọma nke-wẹ, nke-wẹ; nị nkutọ, oku-azụụn, mpache lẹ isusu jẹnkọ d'a rị.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Egun rị a tụ m, nị, ikẹnkwọ Osolobuẹ m e welụa m alị ebe ụnụ rị—ogẹn m'e gi bịazị, ikẹnkwọ a kwanma m ẹkwan makẹ ndị bu ọda mẹ njọ mbụ, hụn kelẹni gbehutọ obi wẹ banyeni ihiẹn ndị hụ ru unyin wẹ mẹ lẹ ughẹrẹ lẹ ihiẹn-ifẹnrẹn ile wẹ mẹsọnmẹ.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.