2 Coríntios 12

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ọ rị mkpa nị m nyansọnmẹ isini—ọsụọn'a nị o nwẹni erere ọ ban. Nị m ku nwan oku ọhụn lẹ ihiẹn ndị hụn Di-nwọnni-ẹnyi ghọsị m.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 A marịnghọ m onyẹ nke Kraịstị ohu, hụn wẹ weri shi elu-igwee nke ẹtọ ahụa mmẹnọ ghanị—kẹ imẹ-ẹhụ k'o mẹ k'ọ gha imẹ ẹhụ pụ, a marịn m; Osolobuẹ ya marịn.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 A marịnghọzị m nị wẹ weri onyẹni—amarịn m k'ọ rị imẹ ẹhụ ra ọ gha imẹ ẹhụ pụ, Osolobuẹ ya marịn—
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 w'ẹ shi alị Izu-ikẹn wụ Paradaịsị, ọ nọ nụ ihiẹn ndị wẹ ghalẹni a gwa ịhịan, ihiẹn ndị wẹ ghalẹni a nị ịhịan e ku.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 M k'e gi nwan onyẹ nọ ẹnịna nyan isi, egikọ m mmẹ lẹ enwẹn m nyan isi; ihiẹn ndị hụn a ghọsị nị ndụn arị m sụọ kẹ m'e gi nyan isi.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Kanị, o mẹdẹ ni m chọ nị m nyan isi, ẹlẹ ya wụ nị m wụ onyẹ-nzuzu, makẹni ihiẹn m k'e ku wụ ezioku. Kanị, emẹkọ m'a, makẹ ịhịan gha e ro ni m wụ ihiẹn ọwụlẹ karị ihiẹn wẹ hụn m mẹ lẹ hụn wẹ nụ m ku—
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 makẹni ihiẹn ndịnị m hụn a pụka ichẹn. Kanị, igi gbọndọn m amamgbe m'e gi ifiri ihiẹn ndịnị pụ-ichẹn m hụn pachemẹ, Osolobuẹ nọ bu nsọngbu che m ẹhụ—rịkẹ ebe wẹ nọ kpọ ogun ye ịhịan ẹhụ. Nsọngbuni wụ onyẹ-ozi Ekwensụ. Wẹ we ẹ che m ẹhụ n'ọ hụn ụzọ a lụ m, amamgbe m'a pachemẹ.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Mgbe ẹtọ kẹ m rịọ Di-nwọnni-ẹnyi banyeni ihiẹnni, n'o mẹ ẹ hapụ m.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Kanị Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị m, “Mba; eyemẹka m e higụọ ị, makẹni ebe ndụn nọlẹni rị ịhịan kẹ ikẹn m nọ a pụhachanrịn ifọn.” Ya wụ, m gi nwan ịghọghọ a nyan isi nị ndụn arị m, kẹni ikẹn Kraịstị hụn ụzọ rịsọnmẹ imẹ m.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Ya wụ, makẹ ufiri Kraịstị, ọ hụghọ m mma nị ndụn arị m; nị w'a kpari m, nị m'a ta afụnfụn, nị wẹ e kpokpo m lẹ ni ọdakin rị ichẹn-ichẹn a bịanị m. Makẹni, ogẹn ọwụlẹ ndụn gilẹni rị m ya kẹ m gi e kẹnrẹn.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 E mẹgụọ m kẹ onyẹ-nzuzu! Ụnụ haịn m gi mẹ ẹ! Ụnụ te furu hụn e kuni m ọhụnma—makẹni o nwọnni kẹ ndịnị ụnụ rị a kpọ okẹn ndị-ozi pụ-ichẹn dọn ka m mkpa a rị, ọsụọn'a nị o nwọnni ihiẹn m wụ.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Ogẹn m gi rị imẹ igunrun ọnụ, m tu-udọn rụnchanrịn ihiẹn bu ọda wẹ gi a marịn ezigbo onyẹ-ozi pụ-ichẹn: kẹ ihiẹn-ahịma kẹ ihiẹn a tụ ẹnya kẹ ihiẹn a ghọsị ikẹn Osolobuẹ.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Kị wẹ mẹ ni ụka ndị-ọzọ hụn wẹ mẹlẹni ni ọnụ, wezụka nị ebuyeni m ụnụ ibu iye m ihiẹn m'e gi bi? Dodo ni, gbagharị nị m njọ m mẹ hụn m gilẹni buye ụnụ ibuni!
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Lee n'ẹ, a kwademẹgụọ m nwan nị m lala d'a hụn ụnụ nke mgbe ẹtọ. M bịa, anakọ m ụnụ ihiẹn ọwụlẹ, emẹkọ m ibu. Makẹni, ụnụ kẹ m chọ, ẹlẹ ihiẹn ụnụ. Ẹghẹẹ, makẹni ẹlẹ ụmụ a kpatọnị ndị mụ nị wẹ ihiẹn, ndị mụnị wẹ nwẹ a kpatọnị wẹ.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 O k'a sụọgbudẹ m igi ihiẹn ile m nwọn yeni ụnụ ẹka—gizidẹ ndụn m. O mẹ nwan nị m rị a nwẹwaye ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ, ụnụ k'e belụa nwan ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ nwẹ ebe m rị?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Ụnụ nwẹ ikẹn sị, “Ọsụọn'a nị eziẹ rọ nị y'e buyeni ẹnyi ibu, y'e mẹghọ ẹnyi ẹro, dufie ẹnyi, tẹrị ẹnyi.”
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Nanị kẹ m dọn mẹ ẹ? M gidẹ nwan ndị m zihẹni ụnụ tụnarịn ọnụ ihiẹn ọnụ ra?
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Mmẹ rịọ Taịstọsị n'ọ bịa d'a hụn ụnụ; m nọ zizikwọ nwẹnẹ-ẹnyi hụn-ẹbọ hụ chen'ẹ. Taịtọsị a tụnarịnnị ụnụ ihiẹn ụnụ. Ra ọ tụnarịndẹ ụnụ atụnarịn? Ẹlẹ agụngụn ohu hụ kẹ ẹnyi gụn? Ẹlẹ usọnrọn ohu kẹ ẹnyi gi rụn?
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Ụnụ rịdẹ e ro nị ẹnyi gi ihiẹnni ile ẹnyi rị e ku e kinrin ọnụ ẹnyi ebe ụnụ rị ra? Mba. Ẹnyi rị e ku nọkẹ ndị rị imẹ Kraịstị; ẹnyi rị e ku rịkẹ ndị rị id'ẹnya Osolobuẹ. Ndị rị m obi, ẹnyi rị e mẹ ihiẹn ile ẹnyi rị e mẹ nị ẹnyi gi ẹ yeni ụnụ ẹka sue imẹ okukwe.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Egun rị a tụ m nị ikẹnkwọ, m bịa, ahụnkọ m ụnụ kẹ m dọn chọ, ụnụ nwẹn ahụnkọ m kẹ ụnụ dọn chọ; egun rị a tụ m nị, ikẹnkwọ, ikpe lẹ ẹnya-ụfụ lẹ eje-olulu jẹnkọ d'a rị; nị ndị hụ imẹ ụnụ k'a chọma nke-wẹ, nke-wẹ; nị nkutọ, oku-azụụn, mpache lẹ isusu jẹnkọ d'a rị.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Egun rị a tụ m, nị, ikẹnkwọ Osolobuẹ m e welụa m alị ebe ụnụ rị—ogẹn m'e gi bịazị, ikẹnkwọ a kwanma m ẹkwan makẹ ndị bu ọda mẹ njọ mbụ, hụn kelẹni gbehutọ obi wẹ banyeni ihiẹn ndị hụ ru unyin wẹ mẹ lẹ ughẹrẹ lẹ ihiẹn-ifẹnrẹn ile wẹ mẹsọnmẹ.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.