2 Coríntios 11
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 K'ọ rị m ụnụ e din m nị m zuzu ẹkẹrẹ. Dodo ni, nwọn ni ni m ndidi!
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Ẹnya rị a fụ m makẹ ọnọdị ụnụ, ụdị ẹnya-ụfụ hụn gha ẹka Osolobuẹ bịa. Ụnụ wụ nwa-agbọọ m kwe okẹnnyẹ ohu sụọ nkwa nị m jẹnkọ d'a luye ẹ ya. Okẹnnyẹ ahụn wụ Kraịstị. M kwe nkwa nị m jẹnkọ d'e wẹ ọnụ ye ẹ ebe ọnụ kelẹni marịn okẹnnyẹ.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Kanị, egun rị a tụ m nị wẹ jẹnkọ d'e dufie ọnụ, nọkẹ kẹ Ekwensụ dọn gi ẹro dufie Ivu, mẹ ụnụ e fezilẹ Kraịstị ofufe ezioku lẹ hụn rụlẹni:
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 makẹni ụnụ a nabanhankazị onyẹ ọwụlẹ bịa d'e zimẹ ụnụ ozi Jesu ọzọ hụn wụlẹni hụn ẹnyi zi ụnụ ozi ẹ; ara fụ ụnụ ọrụn ịnabanhan mmọn ọzọ mọbụ oziọma ọzọ hụn wụlẹni hụn ụnụ gha ẹka ẹnyi nwẹhẹn.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Kanị, o weni m ẹnya n'o nwẹghọ kẹ ndịnị ụnụ a kpọ “okẹn ndị-ozi pụ-ichẹn” dọn ka m.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Ikẹnkwọ a ma m ku oku; kanị, a marịnghọ m ihiẹn—ẹnyi e gigụọ ụzọ ile ghọsị ụnụ ọnwan imẹ ọnọdị ile.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 M mẹ njọ m gi welụa enwẹn m alị zi ụnụ oziọma Osolobuẹ ọfẹ, kẹni Osolobuẹ gi ẹ busi ụnụ elu?
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Ogẹn m gi rị a rụnnị ụnụ ọrụn, ụka ndị-ọzọ ye m ihiẹn, a narịn m wẹ bụ ẹlẹ wẹ kẹ m gi ẹ a rụnnị, ọ nọ kẹ sị m rị e zunarịn wẹ ihiẹn wẹ—kẹni m hụn ụzọ rụnnị ụnụ.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Kẹ m rị imẹ igunrun ụnụ, ogẹn ihiẹn gi rị a fụ m ọrụn, ebuyeni m onyẹ ọwụlẹ ibu, makẹni umunẹ ẹnyi gha Masẹdonia bịa wẹhẹni m ihiẹn ile rị m mkpa. Ya wụ, mmẹ sị n'a wụkọ m ibu ebe ụnụ rị. Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rịsọnmẹ: awụkọ nị m ụnụ ibu. Kaka!
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Makẹni ezioku Kraịstị rị imẹ m, m rị e ku ẹ n'o nwọnni ihiẹn jẹnkọ d'a saẹka napụ m ihiẹnni m gi a nyan isi imẹ Azụụn Akaya ile!
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Kị haịn nwan? Makẹni enwẹ m ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ? Mba. Osolobuẹ a marịnghọ nị m nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ!
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 M jẹnkọ d'e mẹsọnmẹ ihiẹnni m rị e mẹ, amamgbe ndị hụ rị a nyan isi nị wẹ wụ ndị-ozi pụ-ichẹn a hụn oghere hụ wẹ chọkọ hụn ịhịan e gi sị nị ẹnyi lẹ wẹ wụ ohu.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Ndịnị ẹlẹ ndị-ozi pụ-ichẹn nke-esi; ndị-ndufie kẹ wẹ wụ. Wẹ rị a za ndị-ozi pụ-ichẹn Kraịstị e gi ẹ e kpumẹ ihun.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Ọnwan ẹlẹ ihiẹn a tụ ẹnya! Makẹni, kẹ Ekwensụ lẹ enwẹn ẹ e mẹdẹ kẹ sị ọ wụ mmọn-ozi ukpẹ!
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Ya wụ nị ẹlẹ ihiẹn a tụ ẹnya omẹni ndị-ọrụn a hụ e mẹ kẹ sị wẹ wụ ndị a rụn ihiẹn rị mma. Wẹ jẹnkọ d'a narịn ụgwọ-ọrụn furu ihiẹn wẹ rị e mẹ.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 Nị m kuzi ẹ, erokwọlẹ ni nị m wụ onyẹ-nzuzu! Kanị, omẹni ịya kẹ ụnụ rị e ro, weri ni m nwan rịkẹ onyẹ-nzuzu, kẹni m hụn ụzọ nyan isi ẹkẹrẹ.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Ẹlẹ Di-nwọnni-ẹnyi sị m ku ihiẹnni m chọ nị m gi nyan isi—kanị, m rị e kuhụ rịkẹ onyẹ-nzuzu.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Ebe o mẹ ni ndị bu ọda hụ e gi ihiẹn ịhịan-mmaka a nyan isi, mmẹ nwẹn jẹnkọ d'e mẹzịkwọ ẹrịra.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Ụnụ lẹ enwẹn ụnụ a marịnka ihiẹn! Iye ndị-nzuzu efe, a nabanhan wẹ, a sụọka ụnụ.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Ụnụ a nabanhanka onyẹ ọwụlẹ hụn e mẹ ụnụ kẹ igbọn, mọbụ hụn e rigbu ụnụ mọbụ hụn a tụnarịn ụnụ ihiẹn ọnụ mọbụ hụn e mẹ kẹ sị ọ rịka mkpa mọbụ hụn a madẹ ụnụ ọra!
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Ọsụọn'a nị ifẹnrẹn m rọ, nị m ku ẹ: obi ẹnyi ezeruni ẹrịra.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Wẹ wụ ndị Hibru? Ya kẹ mmẹ nwẹn wụzị. Wẹ wụ ndị Izrẹlụ? Ya kẹ mmẹ nwẹn wụzị. Wẹ wụ ụmụ Ebraham? Ya kẹ mmẹ nwẹn wụzị.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Wẹ wụ ndị-ọrụn Kraịstị? M rị e ku rịkẹ onyẹ isi zulẹni oke: mmẹ ka wẹ onyẹ-ọrụn Kraịstị a wụ, mmẹ ka ọrụn a rụn, mmẹ ka ngan e jẹn, mmẹ kẹ wẹ ka mkpịnsịn a fịan—mgbe ole-lẹ-ole kẹ wẹ fịanpụ m mkpịnsịn. Ọnwụn a kpọsọnmẹzi m ihun.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Mgbe isẹn kẹ ndị Ju fịanpụ m ube-mkpịnsịn ohu-arịa-ogụnnaị wẹ ahụn.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Mgbe ẹtọ kẹ ndị Rom fịanfụ m mkpịnsịn. A magụọ wẹ m ọmụma mgbe ohu. Mgbe ẹtọ kẹ ụgbọ-mirin m rị imẹ ẹ tikpọpụ. A nọghọ m elu mirin ụhụọhịn ohu gbe-gbe-gbe—uhinhin lẹ efinnaị, ibe osisi sụọ kẹ m hụn kwọndọn ẹka elu mirin ahụn.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 M'a rịsọnmẹ ụzọ-ijẹn; eje-ihiẹn a kpọsọnmẹ m ihun elu-iyi; ohin a kpọsọnmẹ m ihun; eje-ihiẹn ndị alị m k'e mẹ m a kpọsọnmẹ m ihun; eje-ihiẹn ndị alị ndị ọzọ k'e mẹ m a kpọsọnmẹ m ihun; eje-ihiẹn a kpọsọnmẹ m ihun imẹ obodo—ịhịan jun, a kpọsọnmẹzị m ihun imẹ atụ—ịhịan rịlẹni; eje-ihiẹn a kpọsọnmẹ m ihun elu-ohimin; nsọngbu ndị kpọ enwẹn wẹ ndị kwerini bụ ekwerini wẹ a kpọsọnmẹ m ihun.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 M'a rụngbu enwẹn m; m'a ta afụnfụn; m'e chusọnmẹ-ụran; m'e busọnmẹ ẹgụn ihiẹn-oriri lẹ ihiẹn-ọrịra; ihiẹn-oriri a kọsọnmẹ m; m'a rịsọnmẹ ọnọdị oyi gi a tụ m; ẹkwa a kọsọnmẹ m.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Wezụkadẹ ihiẹn ndị ọzọ ile, ụhụọhịn ile kẹ m gi e bu ibu iroro ọrịnịmma ụka ile.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Onyẹ kẹ ndụn gụụ, hụn ndụn ọgụgụ a gụlẹni mmẹ nwẹn ndụn? Onyẹ kẹ wẹ mẹ dan imẹ okukwe, ọ nọlẹni fụkẹnmẹ m?
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Omẹni m k'a nyanrịrị isi, ihiẹn ndị hụn a ghọsị nị ndụn arị m kẹ m'e gi nyan isi.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Osolobuẹ a marịnghọ nị ẹlẹ m rị a tụ ntụ—Osolobuẹ, hụn wụ Osolobuẹ lẹ Nẹdi Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu—ọjịja-mma ya rịn'a jẹnrin ejẹn!
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Imẹ obodo Damas'kọsị, Gọvanọ kị okpuru eze Arẹtasị butọ ndị-nche ọnụ-mgbọn obodo hụ, kẹni ọ nwụndọn m,
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 kanị wẹ nọ gi ụkpalị gha oghere rị mgbọn hụ wetu m, m nọ wanahịn a.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.