2 Coríntios 11
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ
1 K'ọ rị m ụnụ e din m nị m zuzu ẹkẹrẹ. Dodo ni, nwọn ni ni m ndidi!
1 Quisera Deus vós suportásseis um pouco em minha loucura! Mas de fato me suportais.
2 Ẹnya rị a fụ m makẹ ọnọdị ụnụ, ụdị ẹnya-ụfụ hụn gha ẹka Osolobuẹ bịa. Ụnụ wụ nwa-agbọọ m kwe okẹnnyẹ ohu sụọ nkwa nị m jẹnkọ d'a luye ẹ ya. Okẹnnyẹ ahụn wụ Kraịstị. M kwe nkwa nị m jẹnkọ d'e wẹ ọnụ ye ẹ ebe ọnụ kelẹni marịn okẹnnyẹ.
2 Porque tenho ciúme sobre vós com ciúme divino; porque vos desposei com um marido, para vos apresentar como uma virgem pura a Cristo.
3 Kanị, egun rị a tụ m nị wẹ jẹnkọ d'e dufie ọnụ, nọkẹ kẹ Ekwensụ dọn gi ẹro dufie Ivu, mẹ ụnụ e fezilẹ Kraịstị ofufe ezioku lẹ hụn rụlẹni:
3 Mas eu temo que, de algum modo, assim como a serpente enganou Eva com a sua sutileza, que as suas mentes sejam corrompidas da simplicidade que há em Cristo.
4 makẹni ụnụ a nabanhankazị onyẹ ọwụlẹ bịa d'e zimẹ ụnụ ozi Jesu ọzọ hụn wụlẹni hụn ẹnyi zi ụnụ ozi ẹ; ara fụ ụnụ ọrụn ịnabanhan mmọn ọzọ mọbụ oziọma ọzọ hụn wụlẹni hụn ụnụ gha ẹka ẹnyi nwẹhẹn.
4 Porque, se alguém for pregar-vos outro Jesus que nós não temos pregado, ou se recebeis outro espírito que não recebestes, ou outro evangelho que não aceitastes, vós o podeis suportar.
5 Kanị, o weni m ẹnya n'o nwẹghọ kẹ ndịnị ụnụ a kpọ “okẹn ndị-ozi pụ-ichẹn” dọn ka m.
5 Porque suponho que em nada fui inferior aos superapóstolos.
6 Ikẹnkwọ a ma m ku oku; kanị, a marịnghọ m ihiẹn—ẹnyi e gigụọ ụzọ ile ghọsị ụnụ ọnwan imẹ ọnọdị ile.
6 Mas, embora eu seja rude no discurso, contudo não o sou no conhecimento; mas nos temos feito conhecidos totalmente entre vós em todas as coisas.
7 M mẹ njọ m gi welụa enwẹn m alị zi ụnụ oziọma Osolobuẹ ọfẹ, kẹni Osolobuẹ gi ẹ busi ụnụ elu?
7 Porventura, eu cometi ofensa, humilhando-me, para que vós fôsseis exaltados, porque vos preguei o evangelho de Deus gratuitamente?
8 Ogẹn m gi rị a rụnnị ụnụ ọrụn, ụka ndị-ọzọ ye m ihiẹn, a narịn m wẹ bụ ẹlẹ wẹ kẹ m gi ẹ a rụnnị, ọ nọ kẹ sị m rị e zunarịn wẹ ihiẹn wẹ—kẹni m hụn ụzọ rụnnị ụnụ.
8 Eu roubei outras igrejas, recebendo delas salário, para vos servir.
9 Kẹ m rị imẹ igunrun ụnụ, ogẹn ihiẹn gi rị a fụ m ọrụn, ebuyeni m onyẹ ọwụlẹ ibu, makẹni umunẹ ẹnyi gha Masẹdonia bịa wẹhẹni m ihiẹn ile rị m mkpa. Ya wụ, mmẹ sị n'a wụkọ m ibu ebe ụnụ rị. Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rịsọnmẹ: awụkọ nị m ụnụ ibu. Kaka!
9 e quando eu estava presente convosco, quando tive necessidade, não fui uma carga para nenhum homem. Porque, o que estava me faltando, os irmãos que vieram da Macedônia supriram; e em todas as coisas me guardei de vos ser um fardo, e ainda me guardarei.
10 Makẹni ezioku Kraịstị rị imẹ m, m rị e ku ẹ n'o nwọnni ihiẹn jẹnkọ d'a saẹka napụ m ihiẹnni m gi a nyan isi imẹ Azụụn Akaya ile!
10 Como a verdade de Cristo está em mim, nenhum homem me impedirá de me gloriar nas regiões da Acaia.
11 Kị haịn nwan? Makẹni enwẹ m ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ? Mba. Osolobuẹ a marịnghọ nị m nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ!
11 Por quê? Porque não vos amo? Deus o sabe.
12 M jẹnkọ d'e mẹsọnmẹ ihiẹnni m rị e mẹ, amamgbe ndị hụ rị a nyan isi nị wẹ wụ ndị-ozi pụ-ichẹn a hụn oghere hụ wẹ chọkọ hụn ịhịan e gi sị nị ẹnyi lẹ wẹ wụ ohu.
12 Mas o que eu faço o farei, para que eu possa cortar ocasião aos que desejam ocasião, no que eles se gloriam, sejam achados assim como nós.
13 Ndịnị ẹlẹ ndị-ozi pụ-ichẹn nke-esi; ndị-ndufie kẹ wẹ wụ. Wẹ rị a za ndị-ozi pụ-ichẹn Kraịstị e gi ẹ e kpumẹ ihun.
13 Porque tais são falsos apóstolos, obreiros enganosos, transformando-se em apóstolos de Cristo.
14 Ọnwan ẹlẹ ihiẹn a tụ ẹnya! Makẹni, kẹ Ekwensụ lẹ enwẹn ẹ e mẹdẹ kẹ sị ọ wụ mmọn-ozi ukpẹ!
14 E não é de admirar, porque o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz.
15 Ya wụ nị ẹlẹ ihiẹn a tụ ẹnya omẹni ndị-ọrụn a hụ e mẹ kẹ sị wẹ wụ ndị a rụn ihiẹn rị mma. Wẹ jẹnkọ d'a narịn ụgwọ-ọrụn furu ihiẹn wẹ rị e mẹ.
15 Portanto, não é grande coisa, se os seus ministros também são transformados em ministros da justiça; cujo fim será conforme as suas obras.
16 Nị m kuzi ẹ, erokwọlẹ ni nị m wụ onyẹ-nzuzu! Kanị, omẹni ịya kẹ ụnụ rị e ro, weri ni m nwan rịkẹ onyẹ-nzuzu, kẹni m hụn ụzọ nyan isi ẹkẹrẹ.
16 Eu digo novamente: Nenhum homem me julgue um tolo, do contrário, recebei-me como tolo, para que me glorie um pouco.
17 Ẹlẹ Di-nwọnni-ẹnyi sị m ku ihiẹnni m chọ nị m gi nyan isi—kanị, m rị e kuhụ rịkẹ onyẹ-nzuzu.
17 O que digo, não o digo segundo o Senhor, mas como por tolice, nesta confiança de gloriar-me.
18 Ebe o mẹ ni ndị bu ọda hụ e gi ihiẹn ịhịan-mmaka a nyan isi, mmẹ nwẹn jẹnkọ d'e mẹzịkwọ ẹrịra.
18 Vendo que muitos se gloriam segundo a carne, eu também me gloriarei.
19 Ụnụ lẹ enwẹn ụnụ a marịnka ihiẹn! Iye ndị-nzuzu efe, a nabanhan wẹ, a sụọka ụnụ.
19 Porque suportais os tolos alegremente, sendo vós sensatos.
20 Ụnụ a nabanhanka onyẹ ọwụlẹ hụn e mẹ ụnụ kẹ igbọn, mọbụ hụn e rigbu ụnụ mọbụ hụn a tụnarịn ụnụ ihiẹn ọnụ mọbụ hụn e mẹ kẹ sị ọ rịka mkpa mọbụ hụn a madẹ ụnụ ọra!
20 Porque sois sofredores, se um homem vos leva para a servidão, se um homem vos devora, se um homem vos toma, se um homem se exalta, se um homem vos fere na face.
21 Ọsụọn'a nị ifẹnrẹn m rọ, nị m ku ẹ: obi ẹnyi ezeruni ẹrịra.
21 Para vergonha minha o digo, falo como se estivéssemos enfraquecidos. Mas naquilo em que alguém é ousado (falo tolamente) eu também sou ousado.
22 Wẹ wụ ndị Hibru? Ya kẹ mmẹ nwẹn wụzị. Wẹ wụ ndị Izrẹlụ? Ya kẹ mmẹ nwẹn wụzị. Wẹ wụ ụmụ Ebraham? Ya kẹ mmẹ nwẹn wụzị.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São a semente de Abraão? Eu também sou.
23 Wẹ wụ ndị-ọrụn Kraịstị? M rị e ku rịkẹ onyẹ isi zulẹni oke: mmẹ ka wẹ onyẹ-ọrụn Kraịstị a wụ, mmẹ ka ọrụn a rụn, mmẹ ka ngan e jẹn, mmẹ kẹ wẹ ka mkpịnsịn a fịan—mgbe ole-lẹ-ole kẹ wẹ fịanpụ m mkpịnsịn. Ọnwụn a kpọsọnmẹzi m ihun.
23 Eles são ministros de Cristo? (eu falo como um tolo) eu sou mais; em trabalhos mais abundantes; em açoites acima da medida; em prisões mais frequentes; em perigo de morte, muitas vezes.
24 Mgbe isẹn kẹ ndị Ju fịanpụ m ube-mkpịnsịn ohu-arịa-ogụnnaị wẹ ahụn.
24 Dos judeus cinco vezes recebi quarenta açoites, exceto um.
25 Mgbe ẹtọ kẹ ndị Rom fịanfụ m mkpịnsịn. A magụọ wẹ m ọmụma mgbe ohu. Mgbe ẹtọ kẹ ụgbọ-mirin m rị imẹ ẹ tikpọpụ. A nọghọ m elu mirin ụhụọhịn ohu gbe-gbe-gbe—uhinhin lẹ efinnaị, ibe osisi sụọ kẹ m hụn kwọndọn ẹka elu mirin ahụn.
25 Três vezes eu fui açoitado com varas, uma vez eu fui apedrejado, três vezes sofri naufrágio, uma noite e um dia passei nas profundezas;
26 M'a rịsọnmẹ ụzọ-ijẹn; eje-ihiẹn a kpọsọnmẹ m ihun elu-iyi; ohin a kpọsọnmẹ m ihun; eje-ihiẹn ndị alị m k'e mẹ m a kpọsọnmẹ m ihun; eje-ihiẹn ndị alị ndị ọzọ k'e mẹ m a kpọsọnmẹ m ihun; eje-ihiẹn a kpọsọnmẹ m ihun imẹ obodo—ịhịan jun, a kpọsọnmẹzị m ihun imẹ atụ—ịhịan rịlẹni; eje-ihiẹn a kpọsọnmẹ m ihun elu-ohimin; nsọngbu ndị kpọ enwẹn wẹ ndị kwerini bụ ekwerini wẹ a kpọsọnmẹ m ihun.
26 em viagens, muitas vezes em perigos de águas, em perigos de ladrões, em perigos dos da minha própria nação, em perigos dos pagãos, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre os falsos irmãos;
27 M'a rụngbu enwẹn m; m'a ta afụnfụn; m'e chusọnmẹ-ụran; m'e busọnmẹ ẹgụn ihiẹn-oriri lẹ ihiẹn-ọrịra; ihiẹn-oriri a kọsọnmẹ m; m'a rịsọnmẹ ọnọdị oyi gi a tụ m; ẹkwa a kọsọnmẹ m.
27 em exaustão e dor, em vigílias muitas vezes, em fome e sede, em jejum muitas vezes, no frio e na nudez.
28 Wezụkadẹ ihiẹn ndị ọzọ ile, ụhụọhịn ile kẹ m gi e bu ibu iroro ọrịnịmma ụka ile.
28 Além das coisas exteriores, o que vem sobre mim diariamente, o cuidado de todas as igrejas.
29 Onyẹ kẹ ndụn gụụ, hụn ndụn ọgụgụ a gụlẹni mmẹ nwẹn ndụn? Onyẹ kẹ wẹ mẹ dan imẹ okukwe, ọ nọlẹni fụkẹnmẹ m?
29 Quem é fraco, e eu não sou fraco? Quem está ofendido, e eu não me inflamo?
30 Omẹni m k'a nyanrịrị isi, ihiẹn ndị hụn a ghọsị nị ndụn arị m kẹ m'e gi nyan isi.
30 Se for necessário gloriar-me, gloriar-me-ei nas coisas que dizem respeito à minha fraqueza.
31 Osolobuẹ a marịnghọ nị ẹlẹ m rị a tụ ntụ—Osolobuẹ, hụn wụ Osolobuẹ lẹ Nẹdi Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu—ọjịja-mma ya rịn'a jẹnrin ejẹn!
31 O Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é bendito para sempre, sabe que eu não minto.
32 Imẹ obodo Damas'kọsị, Gọvanọ kị okpuru eze Arẹtasị butọ ndị-nche ọnụ-mgbọn obodo hụ, kẹni ọ nwụndọn m,
32 Em Damasco, o governador sob o rei Aretas, guardou a cidade dos damascenos com uma guarnição, desejosos de me prenderem;
33 kanị wẹ nọ gi ụkpalị gha oghere rị mgbọn hụ wetu m, m nọ wanahịn a.
33 e por uma janela, dentro de um cesto, fui descido em um muro, e escapei das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.