2 Coríntios 10
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Mmẹ wụ Pọlụ rị a rịọ ụnụ; m rị e gi nwayọ, e gizi ẹka-alụlụa Kraịstị, a rịọ ụnụ. Mmẹ hụn wẹ sị nị m'e welụa enwẹn m alị omẹni mmẹ lẹ ụnụ nọdị elee-m, elee-i, kanị m ghahụ ebe ọnụ rị pụ, a ganma m ọnụ, kushimẹ ikẹn!
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 M rị a rịọ ụnụ, anịkwọlẹ n'a wụrụ nị, m bịa, a gwapụ m ndị hụ rị e ro ni ẹnyi rị e bi kẹ ndị-ụwa oku, a hụn w'a nị egun arị m ẹnya.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Makẹni, ọsụọn'a nị ẹnyi bi imẹ ụwa rịkẹ ịhịan, ẹnyi ara lụ agha kẹ ndị-ụwa dọn a lụ.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Makẹni, ihiẹn-ọgụn ẹnyi ẹlẹ nke ndị-ụwa, kama, ihiẹn-ọgụn ẹnyi nwọnsọnmẹ ikẹn Osolobuẹ, hụn wẹ gi e tikpọsọnmẹ ebe zeni lẹ ihiẹn ndị hụ zeni. Ẹnyi e tikpọsọnmẹ atụmiroro-lẹ-ndọndọ
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 lẹ ihiẹn ọwụlẹ hụn e bushi enwẹn ẹ elu, hụn e gbọndọn ịhịan amarịnlẹ Osolobuẹ; ẹnyi a nwụndọn iroro ọwụlẹ, mẹ ẹ n'o humẹni Kraịstị isi.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Ẹnyi a kwademẹgụọ hụn ẹnyi e gi gi afụnfụn sọn nnupụ-isi ọwụlẹ, omẹni ọnụ nwẹn e humẹchanrịn isi ụzọ ile.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 E leban nị ihiẹn ẹnya ọhụnma: omẹni o wegụọ ụnụ ẹnya ọhụnma-ọhụnma nị ụnụ wụ nke Kraịstị, nyanhankwọ nị nị kẹ ụnụ dọn wụ nke Kraịstị kẹ ẹnyi dọnzị wụ nke ẹ.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Di-nwọnni-ẹnyi ye m ikẹn m'e gi du ụnụ: ikẹn m'e gi mẹ ụnụ sue imẹ okukwe—ẹlẹ idọtu ụnụ. Ya wụ, ọ sụọ n'a nị m'e gikẹzi ikẹn ahụn a nyan isi, ọhụn emẹkọ m ifẹnrẹn.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Achọnị m n'ọ nọ kẹ sị m gi ẹhụhụọ-ozi m e rọn ụnụ egun.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Makẹni, o nwẹ ndị a sị, “Ẹhụhụọ-ozi Pọlụ e ze eze, ẹlẹ wẹ ihiẹn wẹ gi e gu egu; kanị, ị hụn ya lẹ enwẹn ẹ k'ọ nọ, o zeni, o nwọndẹni ihiẹn wẹ gi oku-ọnụ a e mẹ!”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Ndị rị e ku ẹnịna wẹ marịnkwọ nị ihiẹn ohu hụ ẹnyi rị e de ebe ẹnyi rị ụzọ ọzọ kẹ ẹnyi jẹnkọ d'e mẹ ẹnyi bịa ebẹhụ.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Ẹnyi esọnkọkwọ ndị ahụn rị a ja enwẹn wẹ mma ma-usue. Makẹni, wẹ gha e gi ibe wẹ e lele enwẹn wẹ, e gi ibe wẹ a ma enwẹn wẹ, wẹ rị a ghọsị nị aghọtanị wẹ.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Kanị o mẹ nke ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi, ẹnyi a nyanghafekọ isi okẹn. Ihiẹn rị ogbo Osolobuẹ keye ẹnyi rụn imẹ ọrụn izi-oziọma sụọ kẹ ẹnyi k'e gi nyan isi. Ogbo hụ rudẹ ebe ụnụ rị.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ya wụ nị ẹnyi arụnghafeni ogbo ẹnyi ogẹn ẹnyi gi wẹhẹni ụnụ oziọma—hụn o mẹ ni ẹnyi wụ ndị ibuzọ bịa ebẹhụ teni ụnụ rị d'e zi ụnụ ya wụ oziọma Kraịstị.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Ẹnyi arị a nyanghafe isi okẹn—ya wụ ẹnyi ara gi ọrụn ndị ọzọ rụn a nyan isi. Olil'ẹnya ẹnyi wụ nị okukwe ụnụ k'a gha e suewaye, kẹni ẹnyi hụn ụzọ e nwọnwaye oghere ẹnyi e gi rụn ọrụn imẹ igunrun ụnụ;
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 ẹnyi a hụn ụzọ gha alị ụnụ si alị ndị ọzọ d'e zi oziọma. Ogẹn hụ, oku igi ọrụn ndị ọzọ a nyan isi arịkọzị.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ẹhụhụọ-nsọ sị,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Makẹni, ẹlẹ onyẹ hụn a ja enwẹn ẹ mma kẹ wẹ e ku oku ẹ ọhụnma, kanị onyẹ hụn Osolobuẹ ja mma.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.