2 Coríntios 10
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Mmẹ wụ Pọlụ rị a rịọ ụnụ; m rị e gi nwayọ, e gizi ẹka-alụlụa Kraịstị, a rịọ ụnụ. Mmẹ hụn wẹ sị nị m'e welụa enwẹn m alị omẹni mmẹ lẹ ụnụ nọdị elee-m, elee-i, kanị m ghahụ ebe ọnụ rị pụ, a ganma m ọnụ, kushimẹ ikẹn!
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 M rị a rịọ ụnụ, anịkwọlẹ n'a wụrụ nị, m bịa, a gwapụ m ndị hụ rị e ro ni ẹnyi rị e bi kẹ ndị-ụwa oku, a hụn w'a nị egun arị m ẹnya.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Makẹni, ọsụọn'a nị ẹnyi bi imẹ ụwa rịkẹ ịhịan, ẹnyi ara lụ agha kẹ ndị-ụwa dọn a lụ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Makẹni, ihiẹn-ọgụn ẹnyi ẹlẹ nke ndị-ụwa, kama, ihiẹn-ọgụn ẹnyi nwọnsọnmẹ ikẹn Osolobuẹ, hụn wẹ gi e tikpọsọnmẹ ebe zeni lẹ ihiẹn ndị hụ zeni. Ẹnyi e tikpọsọnmẹ atụmiroro-lẹ-ndọndọ
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 lẹ ihiẹn ọwụlẹ hụn e bushi enwẹn ẹ elu, hụn e gbọndọn ịhịan amarịnlẹ Osolobuẹ; ẹnyi a nwụndọn iroro ọwụlẹ, mẹ ẹ n'o humẹni Kraịstị isi.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Ẹnyi a kwademẹgụọ hụn ẹnyi e gi gi afụnfụn sọn nnupụ-isi ọwụlẹ, omẹni ọnụ nwẹn e humẹchanrịn isi ụzọ ile.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 E leban nị ihiẹn ẹnya ọhụnma: omẹni o wegụọ ụnụ ẹnya ọhụnma-ọhụnma nị ụnụ wụ nke Kraịstị, nyanhankwọ nị nị kẹ ụnụ dọn wụ nke Kraịstị kẹ ẹnyi dọnzị wụ nke ẹ.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Di-nwọnni-ẹnyi ye m ikẹn m'e gi du ụnụ: ikẹn m'e gi mẹ ụnụ sue imẹ okukwe—ẹlẹ idọtu ụnụ. Ya wụ, ọ sụọ n'a nị m'e gikẹzi ikẹn ahụn a nyan isi, ọhụn emẹkọ m ifẹnrẹn.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Achọnị m n'ọ nọ kẹ sị m gi ẹhụhụọ-ozi m e rọn ụnụ egun.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Makẹni, o nwẹ ndị a sị, “Ẹhụhụọ-ozi Pọlụ e ze eze, ẹlẹ wẹ ihiẹn wẹ gi e gu egu; kanị, ị hụn ya lẹ enwẹn ẹ k'ọ nọ, o zeni, o nwọndẹni ihiẹn wẹ gi oku-ọnụ a e mẹ!”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Ndị rị e ku ẹnịna wẹ marịnkwọ nị ihiẹn ohu hụ ẹnyi rị e de ebe ẹnyi rị ụzọ ọzọ kẹ ẹnyi jẹnkọ d'e mẹ ẹnyi bịa ebẹhụ.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Ẹnyi esọnkọkwọ ndị ahụn rị a ja enwẹn wẹ mma ma-usue. Makẹni, wẹ gha e gi ibe wẹ e lele enwẹn wẹ, e gi ibe wẹ a ma enwẹn wẹ, wẹ rị a ghọsị nị aghọtanị wẹ.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Kanị o mẹ nke ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi, ẹnyi a nyanghafekọ isi okẹn. Ihiẹn rị ogbo Osolobuẹ keye ẹnyi rụn imẹ ọrụn izi-oziọma sụọ kẹ ẹnyi k'e gi nyan isi. Ogbo hụ rudẹ ebe ụnụ rị.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Ya wụ nị ẹnyi arụnghafeni ogbo ẹnyi ogẹn ẹnyi gi wẹhẹni ụnụ oziọma—hụn o mẹ ni ẹnyi wụ ndị ibuzọ bịa ebẹhụ teni ụnụ rị d'e zi ụnụ ya wụ oziọma Kraịstị.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Ẹnyi arị a nyanghafe isi okẹn—ya wụ ẹnyi ara gi ọrụn ndị ọzọ rụn a nyan isi. Olil'ẹnya ẹnyi wụ nị okukwe ụnụ k'a gha e suewaye, kẹni ẹnyi hụn ụzọ e nwọnwaye oghere ẹnyi e gi rụn ọrụn imẹ igunrun ụnụ;
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 ẹnyi a hụn ụzọ gha alị ụnụ si alị ndị ọzọ d'e zi oziọma. Ogẹn hụ, oku igi ọrụn ndị ọzọ a nyan isi arịkọzị.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Ẹhụhụọ-nsọ sị,
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Makẹni, ẹlẹ onyẹ hụn a ja enwẹn ẹ mma kẹ wẹ e ku oku ẹ ọhụnma, kanị onyẹ hụn Osolobuẹ ja mma.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.