1 Coríntios 9
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ẹlẹ mmẹ nwọn enwẹn m? Ẹlẹ onyẹ-ozi pụ-ichẹn kẹ m wụ? Ahụnnị m Jesu wụ Nna ẹnyi? Ụnụ ẹlẹ ihiẹn m rụnpụha imẹ ọrụn m rị a rụnnị Di-nwọnni-ẹnyi?
1 Acaso não sou livre como qualquer outro? Não sou apóstolo? Não vi Jesus, nosso Senhor, com meus próprios olhos? Não são vocês resultado de meu trabalho no Senhor?
2 Ọsụọn'a nị ẹlẹ m onyẹ-ozi pụ-ichẹn ẹnya ndị ọzọ, m wụ onyẹ-ozi pụ-ichẹn ebe ụnụ rị! Nị ụnụ rị imẹ Onyẹ-nwọnni-ẹnyi a ghọsịgụọ nị m wụ onyẹ-ozi pụ-ichẹn imẹ Di-nwọnni-ẹnyi.
2 Mesmo que outros pensem que não sou apóstolo, certamente o sou para vocês. Vocês mesmos são prova de que sou apóstolo do Senhor.
3 Ihiẹnni kẹ m rị a za ndị hụn rị e kin m ikpe.
3 Esta é minha resposta aos que questionam minha autoridade.
4 Ẹnyi eruni ndị wẹ k'e yerịrị ihiẹn-oriri lẹ ihiẹn-ọrịra?
4 Acaso não temos o direito de receber comida e bebida por nosso trabalho?
5 Ẹnyi enwẹ ikẹn ịlụrụ onyẹ kwerini kẹni ẹnyi lẹ ịya a wịhunmẹ—lẹkẹ kẹ ndị-ozi pụ-ichẹn ndị ọzọ lẹ umunẹ Onyẹ-nwọnni-ẹnyi lẹ Kẹfasị (wụ Pita) dọn e mẹ?
5 Não temos o direito de levar conosco uma esposa crente, como fazem os outros apóstolos, e como fazem os irmãos do Senhor e Pedro?
6 Ra wẹ mẹmẹni mmẹ lẹ Banabasị sụọ ya nị ẹnyi k'e girịrị ẹka ẹnyi nụrụn ihiẹn ẹnyi e gi e bi?
6 Ou será que só Barnabé e eu precisamos trabalhar para nos sustentarmos?
7 Elee onyẹ-agha gi ihiẹn ẹ a lụ agha? Onyẹ a rụn ugbo vaịnị hụn ghalẹni e ri mkpụrụ gha imẹ ẹ pụha? Onyẹ e du anụ hụn ghalẹni a ra mirin-ẹran wẹ gha anụ hụ wepụha?
7 Que soldado precisa pagar pelas próprias despesas? Que agricultor planta uma videira e não tem direito de comer de seus frutos? Que pastor cuida de um rebanho e não tem permissão de tomar de seu leite?
8 M rịdẹ nwan e ku ihiẹnni nọkẹ ịhịan mmaka ra? Ẹlẹ ẹnịna kẹ Iwu Osolobuẹ ku ẹ?
8 Será que expresso apenas uma opinião humana ou a lei diz o mesmo?
9 Imẹ Iwu Mozizi, wẹ de sị, “Ekẹnmẹlẹ okẹn-efin ọnụ ọ gha a zọpụha mkpụrụ ọka-witi.” Efin kẹ Osolobuẹ rịdẹ e ro ra?
9 Pois está escrito na lei de Moisés: “Não amordacem o boi para impedir que ele coma enquanto trilha os cereais”. Deus estava pensando apenas nos bois quando disse isso?
10 Ẹlẹ ifiri ẹnyi k'o gi ku ẹ? Ịya-nụ, ifiri ẹnyi kẹ wẹ gi de ẹ. Makẹni, onyẹ rị a kụn ọka lẹ onyẹ rị a kụkpọnị furu nị wẹ e mẹ ẹ, e nwọn olile-ẹnya nị o nwẹghọ hụn k'e ru wẹ ẹka.
10 Será que, na verdade, não estava se referindo a nós? Sim, essas palavras foram escritas a nosso respeito e, portanto, quem ara e quem trilha o cereal deve ter a esperança de receber uma parte da colheita.
11 Omẹni ẹnyi a kụngụọ ihiẹn imẹ-mmọn imẹ igunrun ụnụ, o hikẹ omẹni ẹnyi a ghọnarịn ụnụ ihiẹn ụwanị ụnụ nwẹ?
11 Se plantamos sementes espirituais entre vocês, não temos direito a uma colheita material?
12 Omẹni ụnụ hụ e ye ndị ọzọ rị a rụn ọrụn Osolobuẹ ihiẹn ndịnị runi wẹ, ẹlẹ ẹnyi k'o te furu nị ụnụ ka e ye?
12 Se vocês sustentam outros que pregam a vocês, não temos ainda mais direito de receber o mesmo sustento? Mas nunca fizemos uso desse direito. Preferimos suportar qualquer coisa a fim de não sermos obstáculo para as boas-novas a respeito de Cristo.
13 Ụnụ amarịn nị ndị hụn a rụn ọrụn imẹ Ụlọ-nsọ gha Ụlọ-nsọ e nwọnhẹn ihiẹn w'e ri? Ụnụ a marịn nị wẹ e keye ndị a rụn ọrụn ebe w'a nọ a chụ ẹjan ihiẹn wẹ gi chụ ẹjan?
13 Vocês não sabem que os que trabalham no templo se alimentam das ofertas levadas ao templo, e os que servem diante do altar recebem uma parte dos sacrifícios oferecidos no altar?
14 Ẹrịrazịkwọ, Di-nwọnni-ẹnyi ti iwu, nị ndị rị e zi oziọma k'a gha oziọma e nwọnhẹn ihiẹn wẹ gi e bi.
14 Da mesma forma, o Senhor ordenou que os que anunciam as boas-novas vivam pelas boas-novas.
15 Kanị, adọtuni m kaka akpụ ihiẹn ohu imẹ ihiẹn ndịnị ile runi m. Arịdẹni m nwan e de ihiẹnni kẹni ụnụ mẹni m wẹ. Ọ kadẹ m mma nị m nwụnhụn anwụnhụn karị nị ịhịan a napụ m ihiẹnni m gi a nyan isi.
15 Contudo, nunca usei de nenhum desses direitos. Não escrevo isso para sugerir que desejo agora começar a fazê-lo. De fato, prefiro morrer a perder o privilégio de me orgulhar de pregar sem cobrar nada.
16 Kanị, anyankọ m isi nị m rị e zi oziọma, makẹni iwu rọ nị m k'e zirịrị a. Nsọngbu k'a rị nị m omẹni ezini m oziọma!
16 E, no entanto, não posso me orgulhar de anunciar as boas-novas, pois sou impelido por Deus a fazê-lo. Ai de mim se não anunciar as boas-novas!
17 M wefụha obi m ile rụn ya wụ ọrụn oziọma, ụgwọ-ọrụn rịnị m; omẹni ewepụhanị m obi m ile rụn a, ọrụn wẹ ye m rụn rọ, m k'a rụnrịrị a.
17 Se o fizesse por minha própria iniciativa, mereceria pagamento. Mas não tenho escolha, pois Deus me confiou essa responsabilidade.
18 Kị wụzị nwan ụgwọ-ọrụn m? Ụgwọ-ọrụn m wụ nị m'e zi oziọma ọfẹ, m'a ra dọ wẹ ye m ihiẹn runi m nọkẹ onyẹ rị e zi oziọma.
18 Qual é, então, minha recompensa? É a oportunidade de anunciar as boas-novas sem cobrar nada de ninguém, de modo a não desfrutar os direitos que tenho por anunciar as boas-novas.
19 Eziẹ rọ nị mmẹ nwọn enwẹn m; nị arị m okpuru ịhịan. Kanị, e gigụọ m enwẹn m hẹnrin odibo ịhịan ile—kẹni m hụn ụzọ wẹhẹzini Kraịstị ndị bu ọda.
19 Embora eu seja um homem livre, fiz-me escravo de todos para levar muitos a Cristo.
20 M ru ebe ndị Ju rị, e bimẹ m kẹ onyẹ Ju, kẹni m hụn ụzọ wẹhẹ ndị Ju d'a marịn Kraịstị; m ru ebe ndị hụn rị okpuru Iwu rị, e hẹnrin m onyẹ rị okpuru Iwu. (Ẹlẹkwọ nị mmẹ lẹ enwẹn m rị okpuru Iwu.) M'e mẹ ẹ kẹni m hụn ụzọ wẹhẹ ndị hụn rị okpuru Iwu d'a marịn Kraịstị.
20 Quando estive com os judeus, vivi como os judeus para levá-los a Cristo. Quando estive com os que seguem a lei judaica, vivi debaixo dessa lei. Embora não esteja sujeito à lei, agi desse modo para levar a Cristo aqueles que estão debaixo da lei.
21 M ru ebe ndị rịlẹni okpuru Iwu rị, e bimẹ m rịkẹ onyẹ rịlẹni okpuru Iwu, kẹni m hụn ụzọ wẹhẹ ndị rịlẹni okpuru Iwu d'a marịn Kraịstị. (Ẹlẹkwọ ni iwu Osolobuẹ a rị a kị m, kanị m rị okpuru iwu Kraịstị.)
21 Quando estou com os que não seguem a lei judaica, também vivo de modo independente da lei para levá-los a Cristo. Não ignoro, porém, a lei de Deus, pois obedeço à lei de Cristo.
22 M ru ebe ndị zelẹni rị, e hẹnrin m onyẹ zelẹni, kẹni m hụn ụzọ wẹhẹ ndị zelẹni d'a marịn Kraịstị.
22 Quando estou com os fracos, também me torno fraco, pois quero levar os fracos a Cristo. Sim, tento encontrar algum ponto em comum com todos, fazendo todo o possível para salvar alguns.
23 Ifiri oziọma kẹ m gi e mẹsọnmẹ ihiẹn ndịnị ile, kẹni Osolobuẹ e keye m ngọzi rịn'a.
23 Faço tudo isso para espalhar as boas-novas e participar de suas bênçãos.
24 Ụnụ amarịn nị wẹ gha a gba ọsọ wẹ gi a dọ ọnụ, a zụọ ihiẹn ohu, ndị hụn a dọ ọnụ e bu ọda, kanị onyẹ ohu sụọ e nwẹhẹn ihiẹn wẹ rị a zụọ. Gbakwọ nị nwan hụn ụnụ e gi nwẹhẹn ihiẹn ahụn ụnụ rị a chụ.
24 Vocês não sabem que, numa corrida, todos competem, mas apenas um ganha o prêmio? Portanto, corram para vencer.
25 Onyẹ ọwụlẹ hụn a dọ ọnụ imẹ egumegu, a napụsọnmẹ enwẹn ẹ ihiẹn ile rị ichẹn-ichẹn. W'e mẹchanrịn ihiẹnni ile kẹni wẹ gi okpu onyẹ-mmẹri ahụn wẹ rị dọ tu wẹ ugọn—okpu mmẹri hụn e wiwini. Kanị, ẹnyi rị e mẹ nke ẹnyi nị ẹnyi hụn ụzọ nwọnhẹn hụn ghalẹni e wiwi. …tu wẹ ugọn, kpumẹ wẹ okpu mmẹri ahụn|src="co01262b.jpg" size="col" loc="1CO 9" copy="David C. Cook" ref="9.25"
25 O atleta precisa ser disciplinado sob todos os aspectos. Ele se esforça para ganhar um prêmio perecível. Nós, porém, o fazemos para ganhar um prêmio eterno.
26 Ya wụ, m'a ra gba ọsọ kẹ onyẹ marịnlẹni ihiẹn ọ chụkọ; m'a ra dụ ịkpa kẹ onyẹ rị a dụ ufere.
26 Por isso não corro sem objetivo nem luto como quem dá golpes no ar.
27 Mba! M'e mẹshi ẹhụ m ikẹn, e gi ẹ e hẹnrin igbọn m—amamgbe m'e zigụụ ndị ọzọ oziọma, mmẹ nwẹn a wụrụ onyẹ wẹ jụ, nị agbanị m ọhụnma.
27 Disciplino meu corpo como um atleta, treinando-o para fazer o que deve, de modo que, depois de ter pregado a outros, eu mesmo não seja desqualificado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.