1 Coríntios 4

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ya wụ, o furu nị ịhịan e weri ẹnyi kẹ ndị-idibo lẹ ndị-ọrụn Kraịstị lẹ ndị wẹ busọnmẹ ihiẹn-mini banyeni Osolobuẹ che ẹka.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Ihiẹn w'a chọ ẹka onyẹ wẹ bu ihiẹn che ẹka wụ k'o furughọ onyẹ wẹ gi e dọn ẹnya.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 O mẹ nke m, o nwẹkẹni ihiẹn ọ wụ ebe m rị nị ụnụ mọbụ ọgwa ịhịan-mmaka ọwụlẹ rị e kin m ikpe; m'a ra kindẹ enwẹn m ikpe ẹnịna.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Eziẹ, obi m rị ọchan—o nwọnni eje-ihiẹn m marịn m mẹ. Kanị, ọhụn aghọsịnị nị o nwọnni eje-ihiẹn m mẹ; Di-nwọnni-ẹnyi ya e kin m ikpe.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Ya wụ, eke hanlẹ ni eṅẹn ebe ogẹn kelẹni ru. Cherigụụ nị nị Di-nwọnni-ẹnyi bịa. O jẹnkọ d'e wepụha ihiẹn zueri imẹ ishi ifọn. O k'e kpuchanrịn ihiẹn rị obi onyẹ ọwụlẹ oghe. Ogẹn hụ, onyẹ ọwụlẹ a narịn ọjịja-mma run'ẹ ẹka Osolobuẹ.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Umunẹ m, e gigụọ m mmẹ lẹ Apolọsị kọwa ihiẹn ndịnị ile makẹ ọrịnịmma ụnụ, kẹni ụnụ mụnarịn ẹnyi alị oku ahụn hụn sị, “Emẹghafelẹ ihiẹn wẹ de imẹ Ẹkụkwọ-nsọ,” makẹ ụnụ gha e gi onyẹ ohu a nyan isi, e lenịa ibe ẹ.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Onyẹ gwa ị nị ihiẹn rị ichẹn rị ẹgbata 'yụ lẹ ibe i? Kịnị k'i nwọn hụn Osolobuẹ yelẹni i? Omẹni o ye y'ẹ e ye, kị ị rị e gin'ẹ a nyan isi nọkẹ sị ẹlẹ ihiẹn wẹ ye i e ye rọ?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Ụnụ e mẹ kẹ sị ẹfọ e jungụọlẹ ụnụ! Ụnụ e mẹ kẹ sị ụnụ e higụọlẹ ọdafịn! Ụnụ e mẹ kẹ sị ụnụ e hẹnringụọlẹ ndị-nze, bụ ẹka ẹnyi arịa! K'ọ rị m, ụnụ e hẹnringụọlẹ ndị-nze nke-esi, kẹni ẹnyi sọn ụnụ kị!
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Makẹni, ọ rị m kẹ sị Osolobuẹ e wegụọ ẹnyi wụ ndị-ozi pụ-ichẹn che azụụn, lẹkẹ ndị wẹ ma ikpe ọnwụn wẹ dupụkọ d'e gbu idẹnya ịhịan ile. Makẹni, ẹnyi a wụrụgụọ ihiẹn ụwa ile a gba ile, kẹ ndị mmọn-ozi kẹ ịhịan.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Ẹnyi wụ ndị nzuzu makẹ Kraịstị, kanị ụnụ a marịnka ihiẹn imẹ Kraịstị! Ẹnyi rị anụnụa, kanị ụnụ ze e ze! Wẹ hụ a gbaye ụnụ, kanị wẹ hụ e lelịa ẹnyi!
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Echẹn kẹ ẹgụn ihiẹn-oriri lẹ ihiẹn-ọrịra a gụnkwọ nwan ẹnyi; ẹkwa ara zu ẹnyi ukun; w'e mẹshi ẹnyi ikẹn; ụlọ arịa.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Ẹka ẹnyi kẹ ẹnyi gi a lụrụ d'e ru nị ẹhụ a gbọrọ ẹnyi. Wẹ kpari ẹnyi, ẹnyi a gọzi wẹ; wẹ kpokpo ẹnyi, ẹnyi e din ẹ;
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 wẹ kutọ ẹnyi, ẹnyi e gi ọnụ-ọma sọn wẹ; ẹnya ụwa, ẹnyi e hẹnringụọ ẹfịfịa mmaka lẹ unyin w'a chanpụ—d'e rukwọ tannị.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Arị m e de ihiẹnni kẹni ifẹnrẹn mẹ ụnụ, kama, m gi ẹ a dụn ọnụ ọdụn nọkẹ ụmụ m rị m obi.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Ẹghẹẹ, ọ sụọ n'a nị ọnụ nwọn ndị-ndu nnụ-uku ole-lẹ-ole imẹ Kraịstị, ụnụ e nwẹ nẹdi bu ọda, makẹni m hẹnrin nẹdi ụnụ imẹ Kraịstị wụ Jizọsị—ghahanị oziọma m zi ụnụ.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Ifiri ẹ, m rị nwan a dụn ụnụ ọdụn: kịnrịn nị m nwan.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Ya haịn m gi zilanị ụnụ Timoti, ezi nwa m, hụn m gi e dọn ẹnya imẹ Onyẹ-nwọnni-ẹnyi. O k'a nyanhan nị ụnụ kẹ m'e mẹ ihiẹn imẹ Kraịstị, nyanhan nị ụnụ ya kẹ m'a kuzi ẹ imẹ ụka ile rị ebe ile.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Ndị hụ imẹ ụnụ a pachemẹgụọ nwan makẹni wẹ rị e ro nị abịakọ m.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Kanị m lala ẹgwa, omẹni Di-nwọnni-ẹnyi a chọghọ. M bịa, a hụn m ikẹn ndịnị rị a pacheni nwọn, ẹlẹ oku-ọnụ wẹ sụọ.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Makẹni, Alị-eze Osolobuẹ ẹlẹ oku-ọnụ oku-ọnụ, ikẹn kẹ wẹ gi a marịn a.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Elee hụn ka ụnụ mma? Nị m wẹhẹ mkpịnsịn ra nị m gi ihiẹn-ọsụsụọ lẹ ẹka-anụnụa bịa?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.