Mateus 22

Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ema Jesús máimitu­cavare ena achaneana eta apana máimicu­ti­chaquene. Ánipa macahe:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 —Ema Viya, macutihi mácani rey te máimiye­na­chayare ema machicha, máichayarehi eta ichape piesta.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Mavanecapa ena mavanarana náichuha­pa­navaca ena machima­ranaya. Váhisera návara­hahini nayanahini éna.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Tásiha, ema rey máevata­cavare ena apamuriana mavanarana. Ánipa máichavaca: “Eyanavare étipava ímita­ta­ji­ri­cavaca ena níchuha­que­neanahi, náiteca­vanepa. Nucapa­re­ca­ripahi eta vaca nirureyare nésina­ruanahi. Tiúrinapa tamutu eta juca tinicacare. Énanecha nucuchapahi náiteca­vanepa” macahepa.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Énasera ena máichuha­que­neanahi vahi nasuapahini. Nájina nayanahini. Ema émana tiyanapa te máesane. Ema apana máimahapana eta mayehe tienda.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ena apamuriana nacara­tacapa ena vanairu­ca­nainihi, náehavacapa, nacapa­ca­vacapa.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Tacahe, te máechapa ema rey, tisemapa. Mavanecapa ena masuntaruana nacapa­pa­navaca ena ticapa­hianahi. Náijuchavare eta tamutu eta napenanaini.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Tásiha, máichava­ca­varepa ena apamuriana mavana­ranahi: “Tiúripa tamutu eta juca tinica­careana. Váipasera nuvaraha náiteca ena náinapu­reanahi níchuha­que­nea­nainihi.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Eyana te tamutu cálleana. Íchuha­va­cayare namutu nácani ecainu­na­que­nea­nayare” máichavacapa.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Tacahe, ena mavana­ranahi tiyananapa, náchehu­pa­ne­vacapa. Nacuru­ji­ca­vacapa namutu nácani nacainu­na­que­nea­napahi: nácani achaneana tiúriana énapa ena súnsusu­rujiana. Camurianahi. Tínica­na­rinehi eta te táviha­yarehi eta piesta.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 Tacahe, ema rey tisiapapa, máimaha­yarehi ena machima­ranahi. Máimahapa ema émana achane ema matiari­hi­quenehi vahi manacahini eta namuirihasa te ticaichu­hasiana.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Tacahe, máichapa: “Ajaira, ¿tájaha tacayema vahi pinacahini eta múiriare níjara­ru­heanahi tayehe­yarehi puiti juca piéstayarehi?” Émasera ema achane vahi majica­pahini.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Tacahe, ema rey mavane­ca­vacapa ena mavanarana: “Eveha ema maca. Ítijivaucha, ítiápe­chavare. Íyara­cu­hapana te timapicu tayehe eta máiyauchia­vayare macapi­ti­quia­he­chia­vayare” macahepa ema rey.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Ema Jesús máichavarepa:
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Tacahe, eta nasamirahi ena fariséoana, tisema­na­rinehi. Tiyananapa ticuru­ji­ca­canapa, navarahaipa náemeje­ca­pa­va­cha­yarehi apaesa étaina­hi­pucaini taviuchahini ema Jesús.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Tacahe, navanecapa ena nachamuriana énapa ena políti­coana. Nayase­re­panahi ema Jesús. Te náiteca­pauchapa, ánipa nacahe:
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Vivara­ha­hisera viyase­re­ca­viyare eta pipane­reruhi: ¿Táurica­hipuca vivachacha eta viyasehana impuesto mayehe ema Presidente Emperador romano? Taicha víti, machane­ra­havihi ema Viya, ¿masi? —náichapa.
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Émasera ema Jesús máimatia­ca­vacapa eta tamauri­vapahi eta napane­reruana. Tacahe, máichavacapa:
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Nímahaseji, iáminanu étapena eta reale —máichavacapa.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Eta náijara­sirapa, éma máichavacapa:
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Éna najicapapa:
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Te nasamapa ema Jesús eta majica­pi­ra­vacahi, ichape­rinehi titsiri­ha­ca­vanahi. Náramipa eta máitupa­ji­jia­si­ravahi. Tiyananapa tichavanahi.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Étarichu te jena sache, nacahe­paipahi ena saducéoana. Ena nani saducéoana, apana­hivare eta náimitu­rapiana. Éna, vahi nasuapa eta náechepu­si­rayare ena náepena­queneana. Tiyananapa náimaha­panahi ema Jesús. Natanucahi eta táetsera­ru­va­yarehi náicha. Ánipa nacahe:
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 —Tata maestro, ema víyarahaini Moisés, manaquicahi eta máechaji­ri­ruvahi eta viyehe: “Te máepenae­que­ne­ha­hipuca ema achane esu mayena, tásiha nájina­hipuca manaquie­que­ne­ru­vai­nahini machichai­nahini; te matiari­hi­hipuca mácani maparapehi, mavehayare esu machine­nae­quenéni, apaesa émainapuca macachicha eta suyehe, máitsivainahi ema maparapéni”.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Tacutiquene te juca vitaracu, natiari­hinihi ena siétequeneana ticapa­ra­pe­ji­ri­cacana. Tacahe, ema náechavimuri títauchavapa. Máepenáe­que­ne­ha­pasera esu mayena. Nájinahi machichai­nahini.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Tacahe, ema maparape máitauchavare esu machinenaini. Éneri­chu­va­resera máepenae­que­ne­havare, nájinavare máchichai­nahini. Ema émana maparape máitauchavare ésu. Éneri­chuvare máepenae­que­ne­havare. Namutupa ena siétequeneana navehahi ésu, tásihasera náepenae­que­ne­hapaipa, nájina émanai­nahini macachi­chahini eta suyehe.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Te táequenepa, tépenapa esu esenaini.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Tacahe puiti, te apana­papuca eta náitare­si­rayare ena nani, ¿nájahapuca ena siétequeneana ema yátupi­quenehi suímaquenehi esu esena, taicha ena siétequeneana namutuhi suímanarihi? —náichapa.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Tásiha, ema Jesús majica­pa­vacapa:
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ánaqui te apana náitare­siraya, vaipa nácamu­nuimahi esu esena. Énaripa ena esenana, váipavare nácamu­nuimahi ema ajaira. Nacutinapa ena ángeleana tiávihanahi te anuma eta namaepe­na­ca­cairahi.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Éti váhiva­repuca ácaicutiara eta yátupirahi eta vahi táepenahini eta náchanevana ena náepena­queneana. Váhipuca ácaicutiara eta máechaji­riruva ema Viya. Ani macahehi éma:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 “Nútira yátupi­que­nenuhi Viya, macasi­ña­quenehi ema Abraham, ema Isaac émapa ema Jacobo” macahepa ema Viya. Nutupi­ruvahi numetacahe: Ema Viya, éma téchahi eta náitare­sirana ena téhicanahi, tayanapane tépena­naripa. Eta náchanevana, tímiya­na­va­richucha títareca te mamirahu. Éti, ichape eta éjeca­pi­ravahi —máichavacapa ema Jesús.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Tacahe, eta nasamirahi ema Jesús, ichape­rinehi eta náramirahi ena achaneana eta máimitu­rapihi.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Tacahe, ena fariséoana eta náimairahi macama­ti­na­si­ra­vacahi ema Jesús ena saducéoana, ticuru­ji­ca­canapa éna.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Tásiha, tiyananapa náemeje­ca­pa­va­cha­yarehi ema Jesús. Ema émana ticaina­pu­cavapa, máestrohi éma tayehe eta nayehe­repiana. Mayase­recapa éma:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 —Tata maestro, nuvaraha pimeta­canuini ¿tájahapuca eta vanairipi tisuapa­ca­re­panahi tayehe eta mavanai­ripiana ema Viya? —macahepa.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 — ausente —
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 — ausente —
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Eta apana táehiruhi eta juca, ánivare tacahe: “Pémuna­cayare ema piparae­piyahi, tácuti eta pémuna­si­ravahi píti”.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Eta juca apinaquene vanairipi, éta máehicahi ema víyarahaini Moisés tayehe eta apamuriana mavanai­ri­pianahi éma. Énaripa ena apamuriana profetana, étari­chuvare náehica­hivare éna tayehe eta náimitu­ra­pianahi.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Tacahe, eta náurujia­si­raichaha ena fariséoana te machacaya ema Jesús,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 máichavacapa:
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Majica­pa­varepa:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “Ema Viya máichapa ema Tata Náquenu Cristo: Yare, péjaca te nuvaure, eta picucha­pi­hayare eta nucaepu­yu­siraya te pimirahu ena ticatia­na­ca­vianahi” macahepa.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Ema David, eta máimija­re­chirahi ema Cristo “Tata Náquenu”, ¿tájahapuca eta macaye­ma­quenehi? Núti németeaca Víyahivare ema Cristo. ¿Tájaha íchahi éti? —máichavacapa.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Eta nasamirahi eta juca, nájina náijara­ca­vahini najica­pahini. Eta tacahe, nájinapa napatsi­ca­vahini nápechahini nayase­re­cahini.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.