Marcos 4

Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tacahe, te apanapa sache, tiápecha­vavare tímitureca ema Jesús te tachausi eta cáquiure. Tásiha, camuria­na­pa­hivare ena achaneana títeca­pau­chanahi éma. Eta navayu­chi­ra­varipa ena achaneana, ema Jesús tíavacuhapa tayehe eta pacure, tiápajue­cavapa apaesahi. Téjacapa eta máimitu­re­sirahi. Ena achaneana nanasipa tayehe eta te tachausi.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Camuri eta máimicu­ti­cha­que­neanahi eta máimitu­si­ra­vacahi. Ánipa macahe:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 —Esama­ra­ra­ca­nuchaha. Matiarihihi ema émana achane. Tévacahi te máesane.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Eta mapaisi­rapahi, témiri­capaipa eta evaraqui te achene. Táimahapa eta cáyure, tanicapa.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Eta mayeherepi éma eta máevasira, máevaja­ja­pai­capaica eta apaquehe. Tásiha, eta apamuri evaraqui témiricapa te váhirichu tamitu­tuhini eta máteji taicha máripahi eta apaquehe. Tímaru­ca­va­ne­panéni táicha.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Téhesera te tíjurepa eta sache, tacapa­jicapa; taicha vaipa táupare­va­cahíni.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Tacahe, eta apana evaraqui témiri­capaipa te tapare eta itapequiji. Tiúrina­hinéni eta táimarusira, étasera eta itape tacachu­ricapa eta tajuru­sirahi. Táemuriachapa eta sucureca. Tanasipa, vaipa tacahihini.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Tacahe, eta apamuri evaraqui témiri­capaipa te tiúrina máteji. Tijuru­ca­rahihi eta táimarusira. Ichape­murihi eta tahi. Eta étana, ticahipa apaesa­sa­ji­ruichucha. Eta apana, ticahipa tativa­re­re­ha­panapa. Eta apanavare, ticahivare tétupi­ca­va­panapa.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Esama­ra­racanu emutu éti. Te evara­hapuca ecaicutiara, tavaraha eta epane­re­chi­navaya —macahepa ema Jesús.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Tacahe, te najuni­jicapa ena apamuriana achaneana, témeña­ha­vanapa eta mayehe ema Jesús ena dócequeneana apóstoleana énapa ena apamuriana máimitureana. Nayase­recapa tájahapuca tacayemahi eta máimicu­tia­ra­chi­ra­va­caichucha eta máimitu­si­ra­vacahi ena achaneana.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Tacahe, majicapapa éma:
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Énasera ena apamuriana achaneana nímicu­tia­ra­chi­na­va­caichucha, apaesa vahi máejera­rémahi eta nacaicu­tia­rairaya eta nasama­quenehi. Tavaraha napane­re­chi­navaya. Eta nacaicu­tia­rairaya, náitsiva­chahini eta náitaresira, apaesa naperdo­na­cha­ca­repaini —máichavacapa ema Jesús.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Éneri­chuvare máichavarepa:
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Eta evaraqui eta máevaruhi ema achane tacutihi eta nímitu­rapiana.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Natiarihi ena achaneana nacuti eta apaquehe muracapahi te achene, te táemiri­sihahi eta evaraqui. Ena nani nasama­ra­racahi eta nímitu­rapiana. Émasera ema Satanás macami­ti­si­ca­vanepa eta nasama­quenehi.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Natiari­hivare ena apamuriana achaneana, nacutihi eta máteji máripahi. Te nasama­raraca eta nímitu­rapiana, natupi­ru­va­ne­hinéni nasuapa, tiúrisa­mu­rea­nainehi.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Váhisera nárata­hahini nacara­va­huhini yátupi­nahíni. Vahi nácutihíni eta evaraqui tiúparehi. Ánipirichu eta náehisirahi, taicha vahi nacami­chahini jácani nacata­ji­vai­ranahi. Váhivare túmesa­mu­rea­nai­nahini te tatiarihipa eta jácani nacatichaira ena achaneana táichavenehi eta náehisi­ranuhi.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Natiari­hivare ena apamuriana achaneana nacuti eta máteji te távihahi eta itapequiji. Éneri­chuvare nasama­ra­ra­ca­hinéni eta nímitu­rapiana.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Napane­ré­que­ne­ha­hinéni, tahapa­pi­ri­ca­va­ca­hisera eta jácani táichara­ca­vayare eta náitaresira. Tavayua­ca­va­cavare eta tájipa­racana, najamu­rachahi tamutu. Tahapa­pi­ri­cavare eta navarairahi tirricu­chavana. Tamutu eta juca táemeta­vicahi eta navarairahi téhicanuana. Tamapu­rujihi eta najaca­pirahi eta nímitu­rapiana.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Natiari­hisera ena apamuriana achaneana nacuti eta tiúrina máteji. Éna, nasama­ra­racahi náunacahi yátupi eta nímitu­rapiana. Tájinavare náichira­vai­nahíni eta náehisi­ranuhi. Ichape eta nacaema­ta­nea­sirahi ema Viya. Nararihi ena apaesarichu eta nacaema­ta­nea­sirahi. Narari­hivare ena apamuriana, nativa­re­re­ha­panapa eta nacaema­ta­nea­sirahi. Tásiha, ena apamuriana, ichape­mu­ri­panapa eta nacaema­ta­nea­sirahi ema Viya —máichapa ema Jesús.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Tímiyanava eta máimitu­re­sirahi, ánipa macahe:
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Jéhesare, tayana­pa­nepuca nacayu­muruqui, tamutu­ya­re­hisera ticaechera jácani tayumu­ru­re­vanahi. Tájina tépacu­chaimahi jácani najajai­ru­vanahi. Tamutu­yarehi téchacareya.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Te evara­hapuca ecaicutiara, tavaraha eta epane­re­chi­navaya.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 — ausente —
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 — ausente —
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Máichava­ca­varepa:
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Tímarucapa eta evaraquiana. Tijuru­cavare. Ema achane, tájina macaicu­tia­rahini eta táimaru­sirahi. Váhivare macaicu­tia­rahini eta tajuru­sirahi.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Taicha eta apaquehe, éta ticaima­rucahi. Tacuchucahi tativa eta tapacaji, táehicapa eta tanaqui. Te ticahipa, tiúchucapa eta tapiraqui.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Te tiyahapa eta tahi, ticaecha­tijipa te tumare, taicha étainapa eta tacave­ha­siraya —macahepa ema Jesús.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Ánivare macahe:
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ecutiya eta ánichi­chaquene taqui eta sucureca ticaijare mostaza. Éta juca, ániqui­ti­ta­va­capana eta taqui te tamutu eta evaraquiana tatiari­hi­que­neanahi tayehe eta juca apaquehe.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Téhesera te ticaevapa, tijurucapa eta tiápaju­cavahi ichapepana tayehe eta apamuriana sucurecana. Tatiarihi eta ichape­ta­vavaca. Tásiha, tacape­na­jicapa eta cáyureana —macahepa ema Jesús.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Ani tacahe tamutu eta máimitu­si­ra­vacahi ena achaneana. Camuriana eta máimicu­ti­cha­que­neanahi. Tamutuhi ticaicu­tia­ra­ca­revaca nayehe ena tivara­hanahi náiturue­queneha.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Tájina étahena te tímitureca, vahi macuna­cahini eta máimicu­tichira. Téhesera te macarichupa ema Jesús énapa ena máimitureana, máimicae­che­rachapa tamutu eta máimicu­ti­chi­na­que­neanahi.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 — ausente —
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 — ausente —
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Te ítupie­re­canapa, tachima­racapa eta muraca técaticava. Tépacucapa ichape eta cáquiure. Tisiapa­paipahi eta une tayehe eta pacure. Tiánehi­paipahi tacaeri­cavaca.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Émasera ema Jesús, tímaca­paichucha te tahivu eta pacure te machunusi. Tásiha, nacaja­micapa éma. Ánipa náicha:
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Tásiha, enurujipa téchepuca éma. Titupihapa. Mavanecapa eta técaticava étapa eta une. Ánipa macahe:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Tacahe, máichavacapa ena máimitureana:
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Ena máimitureana, tétavi­ca­vainehi eta náramirahi. Tiyase­re­ca­canapa, ánipa nacahe:
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.