Lucas 7

Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tiuri, te títapi­ricapa ema Jesús eta máimitu­si­ra­vacahi ena achaneana, tichavapa eta te avasare Capernaúm.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Matiarihihi ema achane apavasana. Comandante éma nayehe ena suntaruana romanoana. Capitán eta mávacure. Ticajumahi ema mamusura. Tiánehi­ripahi tépena. Ichape­rinehi eta máeñami­ravahi taicha máemuna­ru­quenehi ema mamusurahi.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Tacahe, te masamai­ri­ricapa ema capitán eta matiari­hirahi ema Jesús, máevata­ca­vacapa ena náiyamu­rianahi ena israelítana náichuha­pa­na­yarehi ema Jesús, macana­ra­si­na­pa­nahini ema mamusura.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 — ausente —
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Tacahe, ema Jesús tísapavapa tiyana, máehica­vacapa éna. Étasera te tiánehianapa eta mapena, mavane­ca­vacapa ema capitán ena máimati­ca­sareana, nametapana ema Jesús. Ánipa naicha:
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 — ausente —
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 — ausente —
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Te masamapa ema Jesús eta juca, ichape­rinehi márami eta yátupirahi macasi­ña­vairahi eta mayehe. Máichavacapa ena téhica­napahi:
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Tacahe, nacarinepa tichavanahi ena vanairucana. Te títeca­panapa, náimaha­rinehi ema macaju­ma­que­nehini, tinara­caripa.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Te táequenepa eta juca, tiyana­varepa ema Jesús tayehe eta avasare ticaijare Naín. Náehica­pa­hivare ena máimitureana, énapa ena camuri­queneana achaneana.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Te títeca­pa­na­yarepa te avasare nácapa­ji­ca­vacapa ena achaneana tiámanapahi ema máepenaquene, náecara­yarehi. Camuria­na­pa­hivare ena achaneana téhica­napahi. Éma máepena­quenehi, macarichuhi suchichahi esu esena suépenai­ma­quenehi.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Eta máimairahi ema Viáquenu, majapa­nu­rinehi esu esena. Tásiha, máichapa:
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Tásiha, mapauchapa ena tiámanapahi ema máepenaquene. Titupi­hanapa éna. Máemama­hicapa eta macajone. Tásiha, macahepa:
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Eneva­ne­rinehi téchepucapa ema amaperu máepena­que­nénihi. Téchajicapa ema amaperu. Tásiha, ema Jesús máijaracapa esu maena.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Tacahe, ichape­rinehi tiárami­carehi eta juca nayehe ena camuri­queneana achaneana. Ánipa nacahe:
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Eta juca máichaquenehi ema Jesús, téchaca­re­vanepa tamutu avasareana te návasanahi ena israelítana. Títeca­varepa te táyere­hi­queneana avasareana.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Éneri­chuvare ema Juan, te mávihahi te cárcel, masamai­ri­ricapa eta juca taicha nametacapa ena máimitureana.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 Tacahe, máevatacapa ena apinana, nayase­re­pa­na­yarehi ema Jesús te yátupi­hipuca émaripahi ema Cristo ema macucha­pa­quenehi.
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Tacahe, ena vanairu­canahi me Juan náiteca­pauchapa ema Jesús. Nayase­recapa, ánipa náichahi:
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Eta náiteca­pau­chirahi ema Jesús, éma ticana­ra­re­re­cai­chahahi ena nacaju­ma­queneana, énapa ena nacaja­ra­queneana. Máquiji­cavare ena éreanana tiávahá­canahi nácani achaneana. Macaimai­ri­ri­cavare ena mavera­queneana púchuquiana.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Tacahe, ema Jesús majica­pa­vacapa ena vanairu­canahi me Juan. Máichavacapa:
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Vaipa macueñamava ema Juan eta nuyehe. Tétavi­cavapa eta máurica­ca­revahi éma, te ticasi­ñavahi eta nuyehe —máichavacapa ema Jesús.
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Tacahe, tichavanapa ena vanairu­canahi me Juan. Tásiha, tépana­va­varepa téchajica ema Jesús, máechaji­sihapa ema Juan. Ánipa macahe eta mameta­si­ra­vacahi ena achaneana:
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Ímija­chai­pa­va­repuca tavayuaruhi ema tiúrina­ná­ca­va­yarehi eta macamui­ri­hairahi. Écharichuhi éti mácani tiúrina­na­cavahi, píncanillahi eta máitaresira, váiparinehi tiúchucaimahi te sache, váhivare tiyanaimahi te mávapahiana apaquehe. Manasi­que­ne­yarehi te jácani tiúrina peti.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Nuyase­recahe: ¿Nájahapuca ímijachahi éma? ¿Ímati­hipuca eta profetairahi éma? Núti numetacahe: Matupi­ruvahi eta macame­ta­rai­ruirahi ema Juan. Mavaneruhi ema Viya eta yátupi­quenehi profetahi éma. Nájina mácutihini ena apamuriana profetana.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ema maca Juan émara máechaji­si­ha­quenehi ema Viya eta te Sagrada Escritura, ánipa macahehi: “Nuvane­cayare ema tínapu­mi­rau­cha­vi­ya­repahi ema ticame­ta­rai­ru­ya­repahi, apaesa natseca­vapaipa ena achaneana eta najaca­pi­ra­viyare” tacahepa eta Sagrada Escritura.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Núti nutupiruva numetacahe: Ema maca Juan, nájina mácuti nayehe ena achaneana. Tétavicava eta macuna­cha­ca­revahi. Iápaju­pa­na­va­hisera eta ecuna­cha­ca­revahi eti nuchane­ranahi, apaesa­chi­charipa eta ecaicu­tia­rairahi eta mapane­re­ruanahi ema Tata.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ena achaneana, énaripa ena tisipe­ca­tu­ra­ra­hia­naini, náimatiacahi ema Juan eta mavane­ca­sivahi me Viya. Nasuapa­hivare eta mameta­rairuana ema Juan. Eta tacahe, ticaica­cha­sianapa mayehe.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Énasera ena fariséoana énapa ena máestroana, éna máisapa­va­ra­hanahi nacaica­cha­sihini mayehe ema Juan. Témepu­ru­re­ca­va­naripa eta náuriva­ya­rehini maicha ema Viya.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 — ausente —
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ema Juan Tícacha­si­ri­carahi, te tímere­cavapa, muraca eta máimitu­ra­pianahi. Eta manica­sareana, vahi tácutihini eta nanica­sareana ena achaneana. Narari­hisera te emuri ena tépiyae­que­ne­hanahi éma. Náimijachahi mávaháruhi ema éreana.
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Núti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya, eta níteca­pau­chi­rahepa, nucacha­ne­heripa eti achaneana eta enisirahi. Etiari­hi­hi­va­resera eti épiyae­que­ne­hanuhi: “Ímaha ema maca, cánisiu­qui­tataji, cávahárasi. Macacha­ne­va­capaipa ena cóbrare­ca­ra­hia­na­tataji énapa ena apamuriana nasipe­ca­tu­ra­ra­hi­que­neanahi”.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Éti épiya­cavapa épururahi, ticuti­rinehi yátupi­nahini échema­ra­hihini. Tétavi­ca­va­hisera eta éjeca­pi­ravahi taicha eta emasua­pa­ji­raivahi. Te yátupi­hi­pucaini échema­ra­hihini, ímati­nuhini eta nucava­na­hirahi eta me Tata­.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Matiarihihi ema achane ticaijarehi Simón, fariséohi éma. Macumpi­rachapa ema Jesús, manipana te mapena. Masuapa­hisera ema Jesús. Tiyanapa. Te tiúripa eta tinicacare, téjacapa te mesa.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Susamai­ri­ricapa esu ésuna esena tisipe­ca­tu­ra­ra­hinihi eta matiari­hirahi ema Jesús te mapena ema fariseo. Tásiha, tiyanapa supauchahi ema Jesús. Suámapaipa eta bótechicha. Tínicapahi eta táijiyequene perfume tasiva­cha­quenehi.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Tépuyucapa te máivapeana ema Jesús. Tíyaha­cavapa, táetsipa­pa­pe­vachapa eta sutsera. Suájahapa te suchutimaca. Tásiha, suépusa­pe­va­chavare eta suámaque­nepahi perfume, sutsiuca­pe­va­chavare.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Tacahe, eta máimairahi ema fariseo eta juca, mapane­re­que­nehapa. Téchajicapa te masamure: “Te yátupi­nahini profetai­nahini ema maca, máimatia­ca­ri­pahini esu suca esena eta susipe­ca­tu­ra­rai­va­ta­tajihi. Vahi táuricahini suémama­cahini” macahe­sa­murepa.
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Émasera ema Jesús masamahi eta mapane­reruhi ema fariseo. Máichapa:
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Tacahe, ema Jesús máimicu­tia­ra­chinapa, máichapa:
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Tacahe, vahi nárata­hahini navacha­chahini eta nanteveana. Tásiha, maperdo­na­cha­vacapa ema rico ena apinana. Tiuri puiti, nuyase­re­ca­viyare. Ena nani apinana, ¿nájahapuca ema témuna­ca­panahi ema rico? —máichapa.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Majicapapa ema Simón:
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Tacahe, ema Jesús máimara­ra­ca­ripahi esu esena. Tásiha, máichapa:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Píti vahi pitsiuca­nuhini eta pijaca­pi­ranuhi. Ésusera, ichape­murihi eta sutsiuca­pe­va­chi­ranuhi.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Váhivare piámasi­cha­nuhini eta aceite eta pijaca­pi­ranuhi. Ésusera esu suca esena tisipa­pe­va­chanuhi eta te táijiyequene perfume.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Yátupi tisipe­ca­tu­rainihi esu suca. Numeta­ca­vi­ya­resera, nuperdo­na­cha­ripahi ésu tamutu eta supeca­tu­ranaini. Eta tacahe, ichape eta suímere­sirahi eta yátupirahi eta suémuna­si­ranuhi. Nácanisera apaesa­richuhi eta napeca­tu­ranaini, apaesa­ri­chu­hivare eta náemunaraiva, taicha apaesa­ri­chu­hivare eta najaca­pirahi eta nayehe perdón.
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Tacahe, ema Jesús máichapa esu esena:
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Tacahe, ena natiari­hi­que­neanahi chimara­canahi náejaruanahi te mesa nacahepa te nasamureana: “¿Nájahapuca ema maca ticaemu­ñavahi marataha maperdonacha eta pecatuana?” —nacahepa.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Émasera ema Jesús máichapa esu esena:
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.