Lucas 24
Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs ACF
1 Te apanapa sache, te tijararahichichapa eta lumíncuquenehi, tiyananapa ena esenana tayehe eta máecari. Námapaipa eta perfumeana náicurevanahi, nacachanevacapaipa ena apamuriana esenana.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Te títecapanapa tayehe eta ecari, náimaharinehi eta ticheyarame mari tajihainihi eta ecari, téquehepuichavaipa.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Tisiapanapa éna, náejiacainehi eta máquehe ema Viáquenu Jesús. Májinaripahi.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Tiáramecanarinehi eta náejiasirahi. Váipa náimatiequenehahini tájahahipuca eta máichararacavahi. Tásiha, tiáramicarepa náimahahi ena apinana ajairana titupihanahi te nachacaya. Tijanunucavacahi eta namuirihana.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Eta náramesirahi éna, tétipaimurihanapa. Énasera ena ajairana náimahaqueneanahi náichapa:
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 — ausente —
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 — ausente —
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Tacahe éna, enurujirinehi náechavane eta máechajiriruvanahi ema Jesús.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 — ausente —
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Énasera ena apóstoleana vahi nasuapahini, náimijachaichucha náepiyahiraivahi namaurishivahi ena esenana.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Tiyanavanepasera ema Pedro tayehe eta ecari. Tijunapapaipahi. Te títecapapa, máimahapa tacarinehi eta sávana. Mapanerequenehainehi eta juca táichararacavahi. Tacahe, tichavavarepa.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Étarichu te jena sáchequenehi, tipaicanapahi te achene ena apinana máimitureana ema Jesús. Násihahi éna te Jerusalén nacaijuheyarehi eta avasarechicha Emaús. Once kilometro eta tayerehivahi.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Eta napaisirapahi nacasamurepaipahi eta nasamaiririruhi. Téchajiricavanapaipa.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Eta náechajisihairapahi eta juca táichararacavanahi, tiáramicarepa macapayamurihapa ema Jesús, macachanevacapaipa.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Énasera vahi náimatihini, taicha éma vahi máisapahini náimati.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Tacahe, ema Jesús mayaserecavacapa:
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Ema émana ticaijarehi Cleofas majicapapa:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Éma máichavarepa:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Énasera ena tuparairucana te viávasa, éna tíjararecanahi nayehe ena apavasanana taicha navarahahi náimicapaca. Tásiha, náetatacapa te crusu.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Víti ichapemuri eta vicasiñavairainihi eta mayehe. Vicuchapavainihi eta macatiuchirahaviyarehi vimutu viti israelítana. Tamapurujipasera puiti, taicha tépenapa éma. Puiti mapanaripa sache eta táetávisiravahi eta juca.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Icháquenesera te yáticarahichichapa, ticaramecahavianapa ena esenana vichamurianahi eta nayatiruirahi tiyanana tayehe eta máecari.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Vaipa nachimapahini eta máquehe. Májinaipahi. Te tichavanapa, timetacahavianaipa eta náimairahi ena apinana ángeleana. Nametacavacapaji eta machaviraipahi títareca ema Jesús.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Tásiha, tiyanavaneanapa ena apamuriana vichamuriana tayehe eta ecari. Jéhesaréinehi májinaipa ema Jesús, étarichuhi eta nacayemaqueneanapahi ena esenana —náichapa.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 — ausente —
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 — ausente —
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Tásiha, mametacavacapasera tamutu eta táechajiriruvanahi eta Sagrada Escritura, eta táechajisihairahi éma. Tépanavapa tayehe eta májureanahi ema víyarahaini Moisés; étapa eta apamuriana nájureanahi ena profetanaini.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Títecapananecha tayehe eta avasarechicha nacaijuhequenepahi. Mavarahapa ema Jesús majunijicavacayarehini.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Énasera nacumpirachapa máehicavacahini te napena. Náichapa:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Te tiúripa eta tinicacare, mavehapa eta pan, mahasulupayachapa ema Viya, mayuvetucapa, máijaracavacapa éna.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Enévanerinehi náimativanepa éma. Émasera tíjahúchavapa témitiacahi te namirahu.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Tésenijiricacanapa éna. Tásiha, nacahepa:
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Tacahe, enévanepa téquequecavanahi tichavana te Jerusalén. Te títecapanapa, tisiapanapa tayehe eta návihahi ena óncequeneana apóstoleana énapa ena apamuriana nachamuriana.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Ánaqui ticametacasianaripavare éna. Nacahevarepa ena apóstoleana:
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ena apinana najicapavarepa:
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Tacahe, téchajiricavanarichaha éna, tíjahúchavavarepa tímerecava ema Jesús te namuri. Máechajicavacapa, ánipa macahe:
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Énasera tipicanarichucha, náimijachaichucha cunarehi éma.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Émasera ema Jesús máichavacapa:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Ímaha eta juca nuvahuana étapa eta nívapeana. Émamahacanu apaesa écha eta nútiquenérahi. Eta cunare, tájina táechena, tájinavare táperaina. Vahi tácutihini eta nucaqueherahi núti —máichavacapa.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Tacahe, eta máichiravacahi, ticajaruvauchavaipa eta mavahuana, étapa eta máivapeana.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Vuíchahasera nasuapahini éna, tiúrisamureanaripahinéni eta náimairahi, tacachanehisera eta napisirahi. Eta tacahe, máichavarepa:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Éna náijaracapa eta nájimaru jima, étasipa vasu eta mápama.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Majacapavacapa éma, tinicapa te namirahu éna.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Tásiha, máechajiricavacapa:
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Máemechavacaipahi eta táechajiriruvana eta Sagrada Escritura.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Tásiha, máichavarepa:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Étayaréichuhivare iámapicayare eta níjare eta ímituresiraya ena achaneana ticavasanahi te tamutu avasareana. Étaripa te juca Jerusalén, emetacavacayare ena achaneana eta náeneuchiravaina apaesa macaepaha ema Viya eta napecaturana.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Éti, nutupararuheya eta ímituresiraya eta júcana.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Enasiyarechahasera ani te juca Jerusalén. Tiámainucava te máitecapauchahevacapa ema Espíritu Santo nuvaneruyare, máijararunuyarehi ema Tata. Éma, tíjaracaheyare eta ítupajijiasiravanayare —máichapa.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Te títapiricapa eta máimitusiravacahi, mámamurihapa te tachachacu eta avasare Jerusalén, te tachacayahi eta avasarechicha Betania. Macanuquechapa eta mavahuana, mayujarauchavacapa éna.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Te títapiricapa eta mayujarauchiravacahi, timutserahavapaipa ticanuquechavapaipa eta mayapirahi te anuma. Ema Viáquenu tiyanapa tiyapa te anuma.|src="Ascension" size="span" ref="Lc 24.51"
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Eta náimairahi éna eta macanuquechiravapaipahi, tépuyumurihanapa eta nanecapararesirahi eta mayanirahi. Tásiha, tichavanapa tayehe eta Jerusalén. Tiúrisamureanapaipa.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Tájina vahi náejiacavahini tayehe eta Templo. Tiyujarauchavanaparacahi eta nacunachirahi ema Viya.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.