Lucas 20
Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs NAA
1 Étana sache tímiturecaichaha ema Jesús tayehe eta Templo eta máechajiriruva ema Viya. Títecaparacanapa ena tuparairucana, énapa ena aquenucarahana, énapa ena escribánoana.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Nayaserecapa ema Jesús:
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ema Jesús majicapavacapa:
3 Jesus respondeu:
4 ¿Nájahapuca tivanecahi ema Juan eta máitesirahi eta máicachasirisirahi? ¿Émapuca ema Viya tivanecahi, émajivahipuca eta máitesirahi? —máichavacapa.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Váhisera náituruequenehahini eta najicapirayarehi. Tiácapaemajiricacanapa. Ánipa nacahe eta náechajiriruvanahi:
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Téhesera vácahepuca: “Émajivaichucha eta máitesirahi”, ticauyayacareipa nacapacahavi ena achaneana te márijahiana, taicha náechahi éna émairahi ema Viya tivanecahi ema Juan —náechajiricacapa.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Tacahe, ánipa nacahehi eta najicapirahi ema Jesús:
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ema Jesús máichavarepa:
8 E Jesus lhes disse:
9 Tacahe, ema Jesús tépanavavarepa máimitucavaca ena achaneana. Ánipa tacahehi eta máimiturapiana: Eta tahi ticaijare uva.|src="ABS 103" size="span" ref="Lc 20.9"
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Tacahe, te títecapapa eta caje tayairahi eta uva, máimivanerecapa ema mamusura mayaseapanavacayarehi ena pártirárioanahi eta tatucachaqueneyarehi éma. Énasera ena pártirárioanahi, tájina náijaracahini. Tisemauchavanarichucha, náehapa ema vanairucainihi.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Tásiha, ema ticayehe máevatacavarepa ema apanavare mamusura, mayaseapanavacayarehi éna. Énerichuvaresera náumehavarepa ema vanairucainihi, náehavarepa. Tájina náijaracahini.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Tásiha, ema ticayehe vahi macainajiruvahini. Máevatacavarepa ema apanavare mamusura. Énerichuvare náehavarepa ema vanairucainihi. Najarachapa, náquijicapa.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Tacahe, ema ticayehe tipanererecaripa: “¿Tájahasica nícharacavayare?” macahepa. “Nuvanecapuca mayana émajacaruvaina ema nuchicha némunaruquenehi. Tatiarihi te émainapapuca napicaucha te náimahapa”.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Tacahe, te náimahapa ema machicha, navetijichucha eta nasemirahi. Tímitujiricacanaripa. Ánipa nacahe: “Émainapapuca ticayeheyare ema maca. Yare, vicapaca, apaesa tánasipa tamutu vítinapa vicayehe”.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Tacahe, nacaratacapa éma, nacuchucapa eta tayehe eta isaniti, nacapacapa.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Títecavanénapa macapapanavacayarepa ena pártirárioanahi máurirahanahi. Tásiha, máijaracainavarepa eta úvaquiji ena apamuriana pártirárioanayareva —macahepa ema Jesús.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ema Jesús máesenimurihavacapa. Tásiha, máichavacapa:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Puiti, núti nucutihi eta ichape mari náepuruquenehi. Eti epurunuanahi, iáquipaicavayare évetutujicayare. Tichimaracaheyare eta muraca ecuñaraqui taicha eta emavarahairahi éhicanu —máichavacapa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ena tuparairucana navarahapa náijahúchayarehini nacarataca ema Jesús, taicha tímatiacavanapa éna eta énairahi tayunacavaca eta máechajiriruvana ema Jesús. Váhisera napatsicavahini taicha návamirahuhi ena camuriqueneana achaneana.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Tacahe, náimivanerecapa ena apamuriana ajairana tépiyacavanayarepahi tiúriana te mamirahu, navarairahi natanucayare eta tímicaviuchayarehi. Énayarepa timetauchanavarehi mayehe ema aquenucahi prefecto Poncio Pilato.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Tacahe, nayaserecapa éma, ánipa nacahe:
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Vivarahahisera viyaserecaviyare: ¿Táuricahipuca vivachacha eta viyasehana impuesto mayehe ema Presidente Emperador romano? Taicha víti, machanerahavihi ema Viya, ¿masi? —náichapa.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Ema Jesús máimatiacavacapa eta tamaurivapahi eta napanereruana. Tacahe, máichavacapa:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 Nímahaseji, iáminanu étapena eta reale.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Tacahe, éma máichavacapa:
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Váhiquenesera náratahahini náimiaquipaicahini eta nayaseresirahi te namirahu ena achaneana. Táitsivahi ichape eta náramirahi eta táurivahi eta majicapiravacahi. Timatinanapa tésamiricavanapa.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Nacahepaipavare ena apamuriana achaneana. Saducéoana. Ena nani saducéoana, apana eta náimiturapiana; váhi nasuapa eta náechepusirayare ena náepenaqueneana. Éna natanucahi eta táetseraruvayahi. Tacahe, nayaserecapa ema Jesús:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 —Tata maestro, ema víyarahaini Moisés manaquicahi eta ajureca máechajiriruvahi eta viyehe: “Te máepenaequenehahipuca ema achane esu mayena, tásiha, nájinahipuca manaquiequeneruvainahini machichainahini; te matiarihihipuca mácani maparapehi, mavehayare esu machinenaequene, apaesa émainapuca macachicha eta suyehe, máitsivainahi ema maparapeni”.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Tacutiquene te natiarihipuca ena siétequeneana ticaparapejiricacana, te títauchavapa ema náechavimuri, máepenaequenehapasera esu mayena. Nájinahi machichainahini.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Tacahe, ema maparape máitauchavare esu machinena. Énerichuvaresera máepenaequenehavare, nájinavare machichainahini.
30 o segundo
31 Ema émana maparape máitauchavare ésu. Énerichuvare máepenaequenehavare. Namutu ena siétequeneana navehahi ésu, tásihasera náepenaequenehapahi, nájina émanainahini mácachichahini eta suyehe.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Te táequenepa, tépenapa esu esenaini.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Tacahe puiti, te jéhesarepuca tichavanayare títarecana te táequenénapa eta náepenirahi ena nani, ¿nájahapuca ena siétequeneana éma yátupiquenehi suímaquenehi esu esena? Taicha ena siétequeneana namutuhi suímanarihi —náichapa.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Tacahe, ema Jesús majicapavacapa:
34 Jesus respondeu:
35 Ánaquisera te apana náitaresira, nácani ticatuparahanayare eta nasiapirayare te anuma te náechepucapa, vaipa nácamunuimahi esu esena. Énaripa ena esenana, vaipa nácamunuimahi ema ajaira.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Taicha vaipa tiápechavaimahi tépenana. Nacutinapa ena ángeleana eta namaepenacacairahi. Yátupinapa machichanaveanainapa ema Viya, taicha éma ticaechepucavacahi.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Émaripa ema víyarahaini Moisés timetacahavi eta májurehi eta yátupirahi eta vahi tánasi tépena eta náchanevana ena náepenaqueneana. Te máimahapa ema Moisés eta yucuqui timurujihi, eta macametacasiyahi mayehe ema Viya eta émarichuhi ema macasiñaquenehi ema Abraham, ema Isaac, émapa ema Jacobo.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Taicha ema Viya, ema téchahi eta náitaresirana ena téhicanahi, tayanapane tépenanaripa. Namutu ena, tímiyanavarichucha títareca eta náchanevana te mamirahu éma —macahepa ema Jesús.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Tacahe, ena escribánoana, ena natiarihiqueneanahi náichapa ema Jesús:
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Váipasera nacaemuñavahini nápechavahini nayasereca.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ema Jesús máichavacavarepa:
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Yátupihi ema Cristo achanequenehi eta máimahi taicha mámariequenenihi ema víyarahaini David. Nuvarahasera epanerechaya eta juca máechajiriruvahi ema David te májurehi Salmo, ani macahehi:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 “Ema Viya máichapa ema Tata Náquenu Cristo: Yare, péjaca te nuvaure, eta picuchapihayare eta nucaepuyusiraya te pimirahu ena ticatianacavianahi” macahepa.
43 até que eu ponha
44 Ema David, eta máimijarechirahi ema Cristo: “Tata Náquenu”, ¿tájahapuca eta macayemaquenehi? Nutupiruva numetacahe: ema Cristo yátupiquenehi Viya éma. ¿Tájaha íchahi éti? —máichavacapa.
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Namutu ena achaneana nasamararacahi ema Jesús eta máechajisiravacahi ena máimitureana.
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 Ánipa macahehi eta nayehe:
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Tacutiquene naverejicavare eta nacayehequeneana ena tépenaimana, nájina najapanuquenéna. Tásiha, tépiyacavanapa religiósoanahi, tiúpiemana eta nayujarasira, namavarairahi tácaecherahini eta náichira eta tamauriqueneana. Énasera tiápajucavanahi eta nacaicuñairaya muraca.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.