Lucas 20
Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs ARC
1 Étana sache tímiturecaichaha ema Jesús tayehe eta Templo eta máechajiriruva ema Viya. Títecaparacanapa ena tuparairucana, énapa ena aquenucarahana, énapa ena escribánoana.
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Nayaserecapa ema Jesús:
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Ema Jesús majicapavacapa:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 ¿Nájahapuca tivanecahi ema Juan eta máitesirahi eta máicachasirisirahi? ¿Émapuca ema Viya tivanecahi, émajivahipuca eta máitesirahi? —máichavacapa.
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Váhisera náituruequenehahini eta najicapirayarehi. Tiácapaemajiricacanapa. Ánipa nacahe eta náechajiriruvanahi:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Téhesera vácahepuca: “Émajivaichucha eta máitesirahi”, ticauyayacareipa nacapacahavi ena achaneana te márijahiana, taicha náechahi éna émairahi ema Viya tivanecahi ema Juan —náechajiricacapa.
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Tacahe, ánipa nacahehi eta najicapirahi ema Jesús:
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ema Jesús máichavarepa:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Tacahe, ema Jesús tépanavavarepa máimitucavaca ena achaneana. Ánipa tacahehi eta máimiturapiana: Eta tahi ticaijare uva.|src="ABS 103" size="span" ref="Lc 20.9"
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Tacahe, te títecapapa eta caje tayairahi eta uva, máimivanerecapa ema mamusura mayaseapanavacayarehi ena pártirárioanahi eta tatucachaqueneyarehi éma. Énasera ena pártirárioanahi, tájina náijaracahini. Tisemauchavanarichucha, náehapa ema vanairucainihi.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Tásiha, ema ticayehe máevatacavarepa ema apanavare mamusura, mayaseapanavacayarehi éna. Énerichuvaresera náumehavarepa ema vanairucainihi, náehavarepa. Tájina náijaracahini.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Tásiha, ema ticayehe vahi macainajiruvahini. Máevatacavarepa ema apanavare mamusura. Énerichuvare náehavarepa ema vanairucainihi. Najarachapa, náquijicapa.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Tacahe, ema ticayehe tipanererecaripa: “¿Tájahasica nícharacavayare?” macahepa. “Nuvanecapuca mayana émajacaruvaina ema nuchicha némunaruquenehi. Tatiarihi te émainapapuca napicaucha te náimahapa”.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Tacahe, te náimahapa ema machicha, navetijichucha eta nasemirahi. Tímitujiricacanaripa. Ánipa nacahe: “Émainapapuca ticayeheyare ema maca. Yare, vicapaca, apaesa tánasipa tamutu vítinapa vicayehe”.
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Tacahe, nacaratacapa éma, nacuchucapa eta tayehe eta isaniti, nacapacapa.
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Títecavanénapa macapapanavacayarepa ena pártirárioanahi máurirahanahi. Tásiha, máijaracainavarepa eta úvaquiji ena apamuriana pártirárioanayareva —macahepa ema Jesús.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Ema Jesús máesenimurihavacapa. Tásiha, máichavacapa:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Puiti, núti nucutihi eta ichape mari náepuruquenehi. Eti epurunuanahi, iáquipaicavayare évetutujicayare. Tichimaracaheyare eta muraca ecuñaraqui taicha eta emavarahairahi éhicanu —máichavacapa.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Ena tuparairucana navarahapa náijahúchayarehini nacarataca ema Jesús, taicha tímatiacavanapa éna eta énairahi tayunacavaca eta máechajiriruvana ema Jesús. Váhisera napatsicavahini taicha návamirahuhi ena camuriqueneana achaneana.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Tacahe, náimivanerecapa ena apamuriana ajairana tépiyacavanayarepahi tiúriana te mamirahu, navarairahi natanucayare eta tímicaviuchayarehi. Énayarepa timetauchanavarehi mayehe ema aquenucahi prefecto Poncio Pilato.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Tacahe, nayaserecapa éma, ánipa nacahe:
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Vivarahahisera viyaserecaviyare: ¿Táuricahipuca vivachacha eta viyasehana impuesto mayehe ema Presidente Emperador romano? Taicha víti, machanerahavihi ema Viya, ¿masi? —náichapa.
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Ema Jesús máimatiacavacapa eta tamaurivapahi eta napanereruana. Tacahe, máichavacapa:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Nímahaseji, iáminanu étapena eta reale.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Tacahe, éma máichavacapa:
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Váhiquenesera náratahahini náimiaquipaicahini eta nayaseresirahi te namirahu ena achaneana. Táitsivahi ichape eta náramirahi eta táurivahi eta majicapiravacahi. Timatinanapa tésamiricavanapa.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Nacahepaipavare ena apamuriana achaneana. Saducéoana. Ena nani saducéoana, apana eta náimiturapiana; váhi nasuapa eta náechepusirayare ena náepenaqueneana. Éna natanucahi eta táetseraruvayahi. Tacahe, nayaserecapa ema Jesús:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Tata maestro, ema víyarahaini Moisés manaquicahi eta ajureca máechajiriruvahi eta viyehe: “Te máepenaequenehahipuca ema achane esu mayena, tásiha, nájinahipuca manaquiequeneruvainahini machichainahini; te matiarihihipuca mácani maparapehi, mavehayare esu machinenaequene, apaesa émainapuca macachicha eta suyehe, máitsivainahi ema maparapeni”.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Tacutiquene te natiarihipuca ena siétequeneana ticaparapejiricacana, te títauchavapa ema náechavimuri, máepenaequenehapasera esu mayena. Nájinahi machichainahini.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Tacahe, ema maparape máitauchavare esu machinena. Énerichuvaresera máepenaequenehavare, nájinavare machichainahini.
30 e o segundo
31 Ema émana maparape máitauchavare ésu. Énerichuvare máepenaequenehavare. Namutu ena siétequeneana navehahi ésu, tásihasera náepenaequenehapahi, nájina émanainahini mácachichahini eta suyehe.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Te táequenepa, tépenapa esu esenaini.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Tacahe puiti, te jéhesarepuca tichavanayare títarecana te táequenénapa eta náepenirahi ena nani, ¿nájahapuca ena siétequeneana éma yátupiquenehi suímaquenehi esu esena? Taicha ena siétequeneana namutuhi suímanarihi —náichapa.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Tacahe, ema Jesús majicapavacapa:
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Ánaquisera te apana náitaresira, nácani ticatuparahanayare eta nasiapirayare te anuma te náechepucapa, vaipa nácamunuimahi esu esena. Énaripa ena esenana, vaipa nácamunuimahi ema ajaira.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Taicha vaipa tiápechavaimahi tépenana. Nacutinapa ena ángeleana eta namaepenacacairahi. Yátupinapa machichanaveanainapa ema Viya, taicha éma ticaechepucavacahi.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Émaripa ema víyarahaini Moisés timetacahavi eta májurehi eta yátupirahi eta vahi tánasi tépena eta náchanevana ena náepenaqueneana. Te máimahapa ema Moisés eta yucuqui timurujihi, eta macametacasiyahi mayehe ema Viya eta émarichuhi ema macasiñaquenehi ema Abraham, ema Isaac, émapa ema Jacobo.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Taicha ema Viya, ema téchahi eta náitaresirana ena téhicanahi, tayanapane tépenanaripa. Namutu ena, tímiyanavarichucha títareca eta náchanevana te mamirahu éma —macahepa ema Jesús.
38 Ora, ele vivem todos.
39 Tacahe, ena escribánoana, ena natiarihiqueneanahi náichapa ema Jesús:
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Váipasera nacaemuñavahini nápechavahini nayasereca.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ema Jesús máichavacavarepa:
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Yátupihi ema Cristo achanequenehi eta máimahi taicha mámariequenenihi ema víyarahaini David. Nuvarahasera epanerechaya eta juca máechajiriruvahi ema David te májurehi Salmo, ani macahehi:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 “Ema Viya máichapa ema Tata Náquenu Cristo: Yare, péjaca te nuvaure, eta picuchapihayare eta nucaepuyusiraya te pimirahu ena ticatianacavianahi” macahepa.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Ema David, eta máimijarechirahi ema Cristo: “Tata Náquenu”, ¿tájahapuca eta macayemaquenehi? Nutupiruva numetacahe: ema Cristo yátupiquenehi Viya éma. ¿Tájaha íchahi éti? —máichavacapa.
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Namutu ena achaneana nasamararacahi ema Jesús eta máechajisiravacahi ena máimitureana.
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 Ánipa macahehi eta nayehe:
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Tacutiquene naverejicavare eta nacayehequeneana ena tépenaimana, nájina najapanuquenéna. Tásiha, tépiyacavanapa religiósoanahi, tiúpiemana eta nayujarasira, namavarairahi tácaecherahini eta náichira eta tamauriqueneana. Énasera tiápajucavanahi eta nacaicuñairaya muraca.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.