Lucas 16
Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs ARC
1 Ema Jesús ánivare macahehi eta máimitusiravacahi ena máimitureana:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Tacahe, ema máquenu máichuhapa. Mayaserecapa: “¿Tájaha tacayema eta juca? Nusamauchavihi eta pimapachichijisirahi eta nímahaqueneana”. Émasera ema capataz tájina maviyavahini macatiuchiavahini taicha yátupihi eta máejecapiravahi. Tacahe, ema máquenu máichapa: “Tiuri, vitupaequenehayare tamutu taicha vaipa nuvaraha pímiyanava eta nuyehe”.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Tacahe, ema capataz ichaperinehi eta mapanereresirahi taicha eta máuchusiraya. Tásiha, macahepa te mapanereruana: “¿Tájahainapapuca nícharacavayare puiti? Ema náquenu ticuchucanuinapa tayehe eta juca nématanerepihi. Ichape eta nutsirihacarevayare taicha vahi núrihahini nucaematanehini eta isaniti, váhivare nuratahaimahi eta tamuracava eta emataneca. Titsirihacarehivare nuyaseserecahini eta nunicaquene.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 Tiuri, áni nucaheyare. Némeñahavayare nayehe ena ticanteveanahi mayehe ema náquenu, tiámainucava te nítucavapapucaini eta nítatijiyavayare” macahepa te mapanereruana.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Tacahe, máichuhavacapa namutu émanapahi ena ticanteveanahi mayehe ema máquenu. Tacahe, mayaserecapa ema máinapuiruhi: “¿Péchapuca áyana eta pintevehi mayehe ema náquenu?”
5 E, chamando a
6 Tacahe, ema ticantevehi majicapapa: “200 lata eta aceite comer eta nuntevehi mayehe”. Tacahe, ema capataz máichapa: “Júcahi eta piyehe vale pifirmaruhi. Puítinarichu vítsivachaya eta apana vale. Vaipa pivachachaimahi tamutu. Cien latainarine eta pinteveyare” macahepa.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 Tacahe, mayaserecavare ema apana: “¿Pítiyapa péchapuca áyana eta pintevehi?” Ema ticantevehi majicapapa: “Séisicientohi tarera eta trigo eta nuntevehi mayehe”. Tacahe, ema capataz máichavarepa: “Júcahi eta piyehe vale pifirmaruhi. Vítsivachaya eta piyehe vale. Vaipa pivachachaimahi tamutu. Quinientorine tarera eta pinteveyare”. Ene tacahehi eta máichirahi nayehe ena apamuriana ticanteveanahi, máitsivachirapaipahi eta nayeheana váleana.
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Tacahe, te máechapa ema máquenuini eta máichaqueneanahi ema mayeheni capataz eta macatiuchiravahi, ánipa macahe: “Tétavicavapa eta máitusirahi masámápuha ema maena nuyeheni capataz” macahepa ema máquenuini. Ene nacahehi ena achaneana máimatirahanahi ema Viya. Éna tiápajupanavanahivare eta náitusirahi eta tayanirava. Nacachuricahi ena téhicanahi ema Viya, taicha tavayuacavacahi eta tájiparacana.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Puiti numetacaheyare eti nímitureanahi: Eta ítaresirahi te juca apaquehe tamauriquenehi, te ecaimahaquenehipuca, ecajiyare te napauchahepuca ena ticamunuvanahi. Tacahe, te ítecapapa te mávasa ema Viya, tiúriyare eta ítecapiraya, ánaqui ejacapainapa eta táitsivayare.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Taicha nácani tiúrihi eta náechapajirisirahi jácani ánichichaquenehi, ene tacaheyarehi eta táurivayare eta náechapajirisirayare eta camuriquenehi. Nácanisera vahi tiúrihi eta náechapajirisirahi jácani ánichichaquenehi, éneyareichuhivare vahi tiúrimahi eta náechapajirisirayare eta camuriquenehi.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Taicha te vahi tiúrihi eta ítauchirahi eta ecatuparahairahi échapajiricaya eta tímahacareanahi eta te juca apaquehe, ema Viya vahi tituparacahémahi eta tímahacareana yátupiqueneana te anuma.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Eta tacahe, ítaurahiyare tayehe jácani apayeheana apaesa máijaracahe ema Viya eta ícuchihi, taicha eta máimairahi éma eta ítauraivahi éti.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Éti, eta ítaresirahi, vahi táuricahini apinanainahini ena iáquenuana. Taicha émunacapanayarehi ema émana, tisuapacarepanayarehivare. Tásiha, ema apana, apaesarineya eta émunasiraina, váipainapa tisuapacaremahi éma. Ene tacahehi eta juca ímahaqueneana, vahi ecuisapa tahapasamurerecahehini eta plata, machu tahapapiricaheriana eta émunasirahi ema Viya, étapa eta ecaemataneasirahi éma —máichavacapa ema Jesús ena máimitureana.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Natiarihihivaresera ena fariséoana. Nasamararacahi eta juca máimiturapianahi ema Jesús. Tásiha, nacaecahirichuchasera eta nasamirahi éma. Taicha tétavicavahi eta tavayuasiravacahi éna eta tímahacareana.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Tacahe, ema Jesús máichavacapa:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 Numetacahevare eta apana: Ema víyarahaini Moisés, énapa ena víyarahanaini profetana tínapucanahi eta náechajisihahi tayehe eta nítesirayarehi nuti Cristo ecuchapaquenehi. Puiti ichape eta navapinairavahi ena camuriqueneana téhicanuanapaipa. Éti apana, tituparacahe éhicanuyareva.
16 A Lei e os Profetas
17 Numetacahe puiti: Váhiquene títavaimahi eta tasuapacarevahi eta máechajiriruvana ema Tata. Máichecuaraquire éta, tayanapanehipuca táitava eta anuma étapa eta juca apaquehe.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 Éti, eta ímiturapi, ísapahi mácani achane máquijica esu mayena, tásiha, ísapahivare maveha esu apana esena. Nútisera numetacahe: Mácani achane, te máinajicapuca esu mayena, tásiha maveha esu apana esena, éma ticapecaturaipahi me Viya. Tacutiquene mácani apanavare achane mavehapa esu esena máinajiruhi ema suima, énerichuvare ticapecaturahivare me Viya taicha ésu, matiarihichahi ema suímaquenehi —máichavacapa.
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 Tacahe, ema Jesús máimitucavacavare ena achaneana. Ánipa macahe:
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Tásiha, matiarihihivare ema apana achane paure ticaijare Lázaro. Ticajumahi. Amairihahi carachachaha eta majuma. Téjahapairicahi éma tamutu sácheana te mapajacura ema rico.
20 Havia também
21 Ema maca paure tiyaseserecahi manicayare eta máemacharajiana ema rico. Tájinasera náijaracaimahi. Tavetijipa, vahi túmenahini ema paure. Vaipa maratahahini macatiuchavahini eta táeverasirahi eta tamucuana eta macarachana.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Étana sache títecapapa eta máepenirahi ema paure. Nárajapapa ena ángeleana; náepanapa eta máchaneva ema Lázaro, námapa tayehe eta paraíso mávihahi ema viáchucaini Abraham. Tacahe, te táequenepa, tépenavarepa ema rico. Tiúrinavare eta náecarirahi.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Eta máepenirahi éma, tiyanapa tayehe eta macatajivaiyayarehi. Tásiha, te téjamiháuquichapa, máimahapa eta mávihahi ema Abraham, émapa ema Lázaro te machacaya. Mayerehivacahisera eta máimairahi.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Tacahe, tipiaracapa ema rícoini: “Tata Abraham, pájapanunu. Picatajicanu, pivanesinanuini ema Lázaro máechipaicaini apaesachichaini eta mavauqui te une. Máecasarechapanaini eta nunene. Taicha tétavicavahi eta numaunevahi eta te juca nucatajivaiyahi tayehe eta juca návihahi táijurequene yucu” máichapa.
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Émasera ema Abraham majicapapa: “Vahi nuvanecaimahi. Péchavachucha, nuchicha, te achanevichaha, tétavicavahi eta piúricacarevahi. Tájina pácamunuhini eta pítaresirahi. Ánipasera picatajivaiyahi. Émasera ema maca Lázaro, ichapemurihi eta macatajivairahi te achanerichaha. Puítisera vaipa macatajivahini. Puiti éma, majacaparipahi eta máuricacarevahi.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Tacutiquene máitujihi eta mánucuirainahini eta ára piyehe. Pítiripa váhivare pítujicavaimahi pítecapauchahavi ani te juca viávihahi víti, taicha jucarihi eta tíchejimirauchahavihi eta viánucuirainahini tacutihi eta tiúchausi cajacure. Máitujihi eta mayanahini” macahepa ema Abraham.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Tacahe, ema rícoini máichavarepa: “Tiuri, te váhipuca títujicacarehi, picatajicanusera. Pivanesinanuini mayana ema Lázaro te nupena.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Mametapaninanuini ena cíncoqueneana nuparapenaveana. Maconsejachapanavacaini eta náeneuchiravainaini éna, apaesa váhini nacuitecahini tayehe eta juca návihahi núti nucatajivaiyahi”.
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Émasera ema Abraham máichavarepa: “Éna, narataha téchajicurecana, ticaravahuanayare eta Sagrada Escritura. Te nasuapahivarepuca eta tavanairipianahi, vahi tisiapanaimahi eta te jara ecuñaraqui piávihahi píti”.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ema rícoini majicapavarepa: “Táitaurevaquene ene tacahehi, tata Abraham. Tiúripanahiserahipucaini mayanahini ema émana máepenaquenehi eta nayehe ena nuparapenaveana, mametapanavacahini. Németeaca téneuchavavaneanapaini”.
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ema Abraham máichavarepa: “Te váhipuca nacusuapahini eta Sagrada Escritura, tacaheyarehi eta namasuapirayare mácani máechepurehi máepenaquenehi” macahepa ema Abraham.
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.