Atos 10

Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te jena avasare ticaijare Cesarea matiarihi ema émana achane romano ticaijare Cornelio. Militar ema achane. Eta mávacure ema capitán, comandante te étana compañía tayehe eta batallón ticaijare Italiano.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ema maca achane mapicauchahi ema Viya. Tamutuhi sácheana tiyuja­rau­chavahi. Máimitu­ca­va­ca­hivare namutu ena machicha­naveana énapa ena tiávihanahi te mapena. Éneri­chuvare máimica­ta­ca­vacahi ena israelítana páurequeneana, máijaracahi eta camuri plata.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Te jena sache, las trésquenepa cáperehi, ema Cornelio tiyuja­racahi. Tíjahú­chavapa máimaha máucupauchahi ema émana ángele mavaneruhi ema Viya. Máechajicapa ema ángele, máichapa:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Tásiha, ema Cornelio tipica­rinehi eta máimara­ra­sirahi ema ángele. Majicapapa:
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Pímiva­nereca puiti náepana ema achane ticaijare Simón, eta máchuca­ra­pi­hivare Pedro. Ema tiávihahi puiti te jena avasare ticaijare Jope.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 — ausente —
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 — ausente —
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Tacahe, mameta­ca­vacapa eta mametarapi ema ángele. Tacahe, máevatacapa tayehe eta avasare Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Te apanapa sache, tiánehia­napáipa ena vanairucana tayehe eta avasare. Te jena las dócequenepa sache, ema Pedro tiápanapa eta te téqueneha piso. Tiyuja­ra­ca­yarehi.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Técuháipaicha éma, taicha tájina­richaha manicahini. Vuíchaha náimaque­re­cahini eta tinicacare. Tacahe, eta mayuja­ra­sirahi máimahapa téjiacahi eta anuma.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Máimahavare eta tiúcupai­capahi eta te mávihahi éma, tacuti­yaréni eta ichape sávana. Ticaitia­pu­si­va­capahi te esquinana.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Camuri eta sárareana, quichareana, cáyureana, támaque­nea­napahi eta sávana, tamutu eta apána­pa­ne­né­ji­queneána sárareana.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Tásiha, masamapa ema téchajicahi te anuquehe. Máichapa:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Émasera ema Pedro, majicapapa:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Tiápecha­vavare máechajica ema Viya, máichapa:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Mapahe eta máechaji­sirahi ema Viya ema Pedro. Tacahe, tichavapa eta sávana tiápana te anuma.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Ema Pedro manasi­richaha macája­ra­sa­múrehi eta mapane­re­chirahi tájahapuca tacayemahi eta máimaha­quenehi. Títeca­pa­nanecha te tapaja ena vanairucana mayehe ema Cornelio. Nacaya­se­se­re­rupaipa eta mapena ema Simón Suélareru.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Eta náiteca­pirahi, nacaya­se­se­rerupa te étahipuca mávihahi ema Simón Pedro.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Émasera ema Pedro manasi­richaha tipane­re­re­ca­richaha taicha eta máimaha­quenehi. Tásiha, ema Espíritu Santo máichapa:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Piyana pímahavaca éna. Vahi picueñamava eta péhisi­ra­va­cayare, taicha núti nuvane­ca­vacahi éna —máichapa ema Espíritu Santo.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Tacahe, masuapapa ema Pedro. Tiúchucapa tiyanapa nayehe ena titanu­ca­napahi. Te máiteca­pau­cha­vacapa, máichapa:
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Tásiha, najicapapa éna:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Tacahe, ema Pedro macasia­pa­vacapa te tajuhe. Nanasipa jena yati mayehe ema Pedro. Te apanapa sache, tiyananapa. Náehicapa ema Pedro ena apamuriana machamuriana ticava­sanahi te Jope.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Te apana­quenepa sache, napaenu­mavapa títecapana te avasare Cesarea. Ema Cornelio macucha­paipahi te mapena. Tiúruji­ca­va­naripa ena majaneanana énapa ena máemuna­ca­sáreana máichuha­que­neánahi.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Te títecapapa ema Pedro te mapena ema Cornelio, mácapapa máepuyu­mi­rauchapa matsiuca­yarepa.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Émasera ema Pedro máichapa:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Te tamutupa eta náechaji­sirahi, tisiapanapa te tajuhe. Máimaharine camurianahi ena náuruji­ru­vanahi.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Tacahe, ema Pedro máichavacapa:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Eta tacahehi, níteca­vanepa. Tájina nácaye­mahini. Tiuri puiti, nuvaraha néchaya. ¿Tájahapuca eta tímichu­hanuhi? —macahepa.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Tacahe, ema Cornelio majicapapa:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Máichanupa: “Cornelio, ema Viya masamahi eta piyeheana oración piyuja­ra­sirana. Táiteca­páu­cha­hívare eta pímica­ta­si­ra­vacahi ena ticamu­nuvana páureana.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Pímiva­ne­recaya puiti náepana ema achane ticaijare Simón, eta máchucarapi naicha Pedro. Ema tiávihahi puiti te jena avasare ticaijare Jope. Eta peti máiteca­pihahi ema apanavare Simón ema náimija­re­cha­queneva Suélareru. Eta távihahi eta peti mapenahi te tachusi eta jena mar. Te máitecapapa ema Pedro, éma tímitu­ca­viyare” máichanupa ema ángele.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Tacahe, enevanepa nímichu­havihi. Tájinasera táichira­vai­nahini eta pítesirahi. Tímara­ra­ca­hávihi ema Viya eta juca viúruji­si­ravahi puiti. Vivaraha visamaviya tamutu eta pimeta­ca­si­vanahi mayehe ema Viya —máichapa ema Cornelio.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Tacahe, tépanavapa ticame­tarairu ema Pedro. Ánipa macahe:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Namutuchucha majaca­pavaca nácani tipicau­chanahi éma, tíchana­hivare eta táuriqueneana.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Taicha cape juca ema Viya macaite­capahi eta máechaji­riruva viyehe viti israelítana. Tivane­ca­havihi vimeta­ca­va­cayare eta najaca­pa­ca­revahi me Viya nácani ticasi­ña­vanahi mayehe ema Jesucristo, maperdo­na­chi­raripa ema Viya eta napeca­turana. Émara Viáquenu vituparaha téchapa­ji­ri­ca­haviya vimutu viti achaneana: viti israelítana, étipa eti apava­sanana.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 — ausente —
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 — ausente —
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Tiuri, víti véchajisiha eta juca, taicha vímaha­quenehi tamutu eta máichaque­nea­napahi ema Jesús tayehe eta mapaisi­nea­napahi avasareana te Judea, étapa te Jerusalén. Énasera ena tuparai­rucana nacatichahi éma; náemeta­ta­recapa te crusu eta náimica­pa­sirahi.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Émasera ema Viya macaeche­pucahi te máecari te mapana­quenepa sache. Tásiha, máimere­cavare te vimuri eta machavirahi títareca.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Vaipa námutuhini ena achaneana náimahahini. Vítinecha vímaha­pa­racahi viti manere­ji­ruanahi ema Viya. Vineca­pae­que­nehahi tamutu eta vicacha­nerahi ema Jesús te vinisirana. Tásiha puiti, vimeta­cahiva ena achaneana eta vímaha­que­neanahi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Taicha tivane­ca­havipa vicame­ta­rairuya. Vimeta­cayare eta émairahi ema Jesús viyehe­yarehi Juez viti achaneana énapa ena náepena­queneana. Taicha ema Viya ema titupa­racahi eta mávacu­reyare juésyarehi.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Étaripa eta acane namutu ena profetanaini náechaji­sihahi ema Cristo. Ánipa nacahehi: “Namutu ena tisuapanaya ticasi­ñanaya ema Cristo, maperdo­na­cha­va­cayare ema Viya tamutu eta napeca­turana táichavene eta nacasi­ñairaya ema Cristo”.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Tímiya­na­va­richaha eta máechaji­sirahi ema Pedro, tiúcupaicapa ema Espíritu Santo. Mávahácapa namutu ena tisama­ra­ra­canahi eta mameta­rairuhi ema Pedro.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Tacahe, ema Pedro máichavacapa:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Tacahe, macava­nai­ripipa nacaicachasi namutu te máijare ema Viáquenu Jesucristo. Te tamutupa, nayaseacapa ema Pedro vahi macuya­na­va­nehini. Tacahe, manasi­panapa te jena sácheana eta nayehe.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.