Apocalipse 14
Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs VC
1 — ausente —
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 — ausente —
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 — ausente —
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Matapiravareanahi éna te mamirahu ema Cordero. Tájinavare váhiquene náechipejicavahíni, navirainahini esu esena túhusi. Náehicahi ema Cordero te jácani mapaisirana. Ena nani, ena náinapureanahi masantuchaqueneanahi ema Viya émapa ema Cordero.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Tájina náimatiyahini eta náepiyahirahihini. Tájinaquene natapiravainahini te mamirahu ema Viya.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 — ausente —
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 — ausente —
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Tacahe, tiúchujicavarepa ema apana ángele. Émapavavare téchajica. Tiáramicare eta macayemaquene. Ánipa macahe:
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Te títapiricapa, émapavavarepa téchajica ema émana ángele, ema namápananehi. Muracavare eta máechajisirahi. Ánivare macahe:
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Muraca eta nacatajivairaya taicha ichape eta náimiyusemasirahi ema Viya. Ticaepujuquichacasianainapa eta te muracaquene yucu, táetiraráisina eta tamuruira. Muracaquenehi eta nasamira. Táitusiava, natsirihainapa eta máimararasira ema Cordero, énapa ena ángeleana.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Máichecuaraquireyare eta nacaicuñairayare. Tájina ticaemahaimahi eta yucu. Támutu sácheana, yátiana nacaheyare te yucu ena tijirauchanahi titsiucanahi ema Útsutsure, tiámanahivare eta mamarca, tacuna eta máijarehi ema nasiñaraji.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Eta tacahe, ena machaneranahi ema Viya, ena tisuapanahi eta mavanairipiana, túmesamureanayare eta náehisiraya ema Jesús, puiti nacamichayarehi tamutu —máichapa ema ángele.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Tacahe, nusamavarepa ema téchajicanuhi te anuma. Ánipa macahe:
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 — ausente —
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 — ausente —
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 — ausente —
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Tásiha, tiúchucavarepa ema apana ángele te tajuhe eta Templo te anuma. Németeaca matsecaripavare eta macurujisirayare, étapa eta uva.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Énerichuvare tiúchujicavarepa ema apana ángele eta te mesa tiámahi eta mayucuneasa ema Viya. Éma, téchahi eta yucu. Tacahe, mapiaracapa muraca ema matsecaripa eta macurujisirayare. Máichapa:
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Tacahe, tiyanapa ema ángele. Macurujimurihapa ena achaneana tíchanahi eta tamauriqueneana. Tíñehiquenehi eta náepenirahi taicha títecapapa eta táiñehiquene ecuñaraqui tiásihahi me Viya taicha eta náimiyusemasirahi éma. Tacajapapahecavacahi éna.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Te tachachacu eta viávasa eta tacajapapahesihahi. Tiúchucapa eta náitine, tacuti eta cajacure. Étana metro eta táupenava. Tresciento kilómetro eta táunavayare.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.