Marcos 10

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tacahe, tiyana­na­varepa tipaicana te tinapaica te vana. Nánucuhapa eta provincia Judea. Tásiha tiánuecanapa eta te apachara eta cajacure Jordán. Ánaqui tiápecha­va­navare tiúruji­mu­riavana ena ichape­muriana achaneana te jácani máiteca­pi­hapahi ema Jesús. Tásiha, tímitu­re­cavare éma, taicha tacahehi eta mayehe­repihi.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Tacahe, náiteca­pauchapa ena apamuriana fariséoana. Natanucahi eta ticaviu­re­yarehi ema Jesús. Ánipa náicha: —Vivaraha pimeta­cahavi ¿te táuricapuca máinajica ema achane esu mayena?
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Tásiha, ema Jesús mayase­re­ca­varepa ema apana: —¿Tájahasica eta tacayema eta mavanairipi ema víyarahaini Moisés? —máichapa.
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Najicapapa éna: —Ema víyarahaini Moisés máisapahi ema suima máejerare eta máinajisira esu mayena. Macava­nai­ri­piser májucha eta ajureca tayehe eta náinaji­cacaira. Tásiha, eta máijara­sirahi ésu eta juca ajureca, máinajica ésu. Tásiha, vaipa mayenai­nahini —nacahepa ena fariséoana.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Tacahe, ema Jesús máichavacapa éna: —Ena iáchuca­na­veanaini, te jácani eta nasemairahi, náinajica ena nayenana. Ema víyarahaini Moisés máisapahi tínaji­cacana táichavenehi eta namura­ca­sa­mu­re­vanahi éna, vahi náimitu­ca­ca­rehini táicha.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Váhisera máuricahini ema Viya eta náinaji­ca­cahini. Taicha te tépana­vainapa acane, ema Viya máijaracahi ema achane ésuna­ya­reichuhi esu mayenayare. Esu esena émana­ya­rei­chuvare ema suímayarehi.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ani tacahe eta mavanairipi ema Viya: “Mácani amaperu achane ésupa esu mayenayare, te ticaimanapa, tatupa­ra­ca­vacahi típutsi­ca­va­na­yarehi eta napenana ena ticachichana. Énaji­vainapa títáti­ca­ca­nayare. Eta naveha­ca­cairahi, tímicu­ti­ji­ri­cavaipa étana­rinehi eta náqueheana” tacahepa. Éna, tímicu­ti­ji­ri­ca­vainapa émanai­na­ri­chuhini te peti. Étanarichu eta napane­reruana. Vaipa táisapa­ca­rehini eta náinaji­ca­cai­rahini.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 — ausente —
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Eta tacahe, mácani máinajicahi esu mayena, éma máepuruhi eta juca mavanairipi ema Viya —máichavacapa.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Te táequenepa, nacari­chui­pa­hivare ena tayehe eta peti náiteca­pihahi, ena máimitureana nayase­recapa ema ­ Jesús tayehe eta juca máechaji­ri­ru­vanahi.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Tacahe, máichavacapa éna: —Te máinaji­capuca esu mayena mácani achane, eta maviraya esu apana esena, ticape­ca­turaipa éma me Viya. Ichapevare eta máejeca­pi­ravahi suyehe.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Tacutiquene súcani esena, te suínaji­capuca ema suima, eta suviraya ema apana achane, ticape­ca­tu­rai­pavare ichape ésu —máichavacapa.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Tacahe, ena achaneana námava­ca­paipahi ena amuyana eta mayehe ema Jesús. Navarahahi máemama­ha­ca­va­ca­yarehi éna, mayuja­rau­cha­va­ca­hi­varéni. Énasera ena máimitureana vahi náisapahini. Nacaiche­paicapa ena tiámanapahi ena amuyana.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Te máimahapa ema Jesús eta nacaiche­pai­sirahi, tisemapa. Tásiha, máichavacapa ena máimitureana: —Ésami­ri­cachucha ena amuyana, náitecaichaha eta nuyehe. Vahi ecucai­chepaica éna. Taicha ena nuchanerana nuti Cristo nacuti­yarehi ena nani amuyana eta nasuapa­jiraiva éna.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Nutupiruva numetacahe: Nácani vahi nácutihini ena amuyana eta nasuapa­jiraiva, vahi nuchane­ra­naimahi —macahepa.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Tacahe, majupa­ca­vacapa ena amuyana. Máemama­si­ca­varepa, mayuja­rau­cha­vacapa.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Tiuri, te apanapa sache, tiyana­na­varepa. Eta napaisi­rapahi, macahepaipa ema émana achane. Tijuna­paipahi. Matupiru máepuyu­miraucha te mamirahu ema Jesús. Mayase­recapa, ánipa maicha: —Tata maestro, piti piúriquene ¿Tájaha­pucaini eta níchara­ca­vahini eta nítuji­si­ravaina me Viya máichecua­ra­qui­ré­nahini eta nítaresira? —máichapa.
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Ema Jesús majicapapa: —¿Tájaha tacayema pímija­rechanu “Piti piúriquene”? Mararihi ema Viya. Jéhevare éma, tétavi­cavahi eta máurivahi.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Téhesera te pivara­hapuca pecha eta apana vítaresira, pisuapa­yarehi eta mavanai­ripiana ema Viya. Píti pímatipa eta júcana: “Vahi picuca­pareca. Váhivare picuveha esu esena apayena. Váhivare picuamereca. Nacuija pépiyáe­que­neruina. Váhivare picuva­yuareca. Pipicau­cha­yareva ena ticachi­cha­viana” —máichapa.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Tacahe, majicapapa ema achane: —Tata, tamutu eta juca vanairipiana nusuapahi nítauchahi eta námape­ruvahi, puíticha juca ajairai­ranuipa —macahepa.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Tacahe, ema Jesús máimara­racapa ema achane, máemuna­cainehi. Tásiha, máichapa: —Jucari­hichaha eta pítaucha­que­neyare. Piyana, píjara­recaya tamutu eta pímaha­queneana. Tásiha, píjara­ca­vacapa ena páureana. Jéhevare eta, pijaca­payare eta pímaha­que­neyare te anuma, táitsivayare. Te tamutupa eta juca, píteca­vanepa péhicanu —máichapa ema Jesús.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Tásiha, témaha­sa­mu­re­rinehi ema achane taicha eta macaye­ma­quenehi ema Jesús. Ichape­rinehi eta mapane­re­re­sirahi, taicha mavayuchahi eta macaima­ha­que­nerahi. Macatie­que­ne­ha­rinehi tamutu. Tiyanachucha.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Tacahe, máesenicapa ema Jesús ena máimitureana natiari­hi­que­neanahi te machacaya. Tacahe, máichavacapa: —Yátupi­quenehi máitujiana eta náijara­si­ra­vai­nahini eta náehisi­ra­nui­nahini ena rícoana eta nasiapi­rai­nahini te anuma —máichapa.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ena máimitureana náramine eta nasamirahi eta máechaji­ri­ruvana. Tásiha, mápecha­vacapa máicha: —Nuchicha­naveana, esamanu. ¡Máituji­quenehi eta náijara­si­ra­vai­nahíni téhicanuana ena ticasi­ñanahi eta nacaima­ha­que­nerahi!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Eta juca tímicu­ti­ji­ri­cavahi eta vipera camello, máitujihi tánucu­hahini te támicuejehe eta parirapa. Ene nacahehi ena rícoana —macahepa.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tásiha, náramine ena máimitureana, eta nasamirahi eta juca. Náichapa: —¡Tétavi­cavahi eta tamaitu­ji­ca­ca­revahi! ¡Nájina títuji­ca­vaimahi náuchucu­hahini!
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Tacahe, máimara­ra­ca­vacapa ena máimitureana. Tásiha, máichavacapa: —Nájina émanaina achane émaji­vai­nahíni ticuchu­cuhava. Émasera ema Viya, macarichu marataha ticuchu­cureca. Taicha tájina máemeje­ra­cha­que­né­nahini ema Viya, tamutu marataha —máichapa.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Tacahe, máichapa ema Pedro: —Vítisera, Tata, vinaquicahi tamutu eta vicaye­he­queneana, vivarairahi véhicavi —máichapa.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ema Jesús majica­pa­varepa: —Nutupiruva numetacahe: Namutu nácani nanaquicahi eta napena, najuni­ji­ca­hivare ena ticachi­chana, ena napara­pe­naveana, ena nachicha­naveana; étapa eta nayehe apaquehe, te nanaquicahi táichavenehi eta náehisi­ranuhi, étapa eta námirayare eta tiúrina echaji­ri­rucava;
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 tiápaju­ca­vainapa camuri­pa­nayare ena napara­pe­na­vea­nayare ajairana, esenana, énapa ena náenana­vea­nayare, énapa ena nachicha­na­vea­nayare. Camuri­pa­na­yareva eta náitsiri­ji­si­ra­vayare. Ticati­cha­ca­rea­na­ya­resera nayehe ena apamuriana achaneana. Éneri­chuvare níjara­ca­vacaya eta nápechi­ra­vayare títarecana. Máichecua­ra­qui­renapa eta náurica­ca­re­va­nayare.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Mavera­hesera eti etiari­hi­que­neanahi puiti, váhirichuhi ecapi­ca­huhini. Te jena sácheyare, ichape­pa­nainapa eta ecapi­ca­huiraya. Éna puiti ticapi­ca­huanahi, te táitauchavapa te jena sácheyare, énapa­vainapa téquene­ha­nayare —máichavacapa ema Jesús.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Te apana­varepa sache, tiyana­na­varepa tipaicana. Nacaijuhepa eta te Jerusalén. Tínapu­capaipa ema Jesús te namirahu ena máimitureana. Nárami­paipahi éna. Natiari­hivare ena tipica­na­paipahi. Tacahe, ema Jesús mañaji­cha­muripa macaeta­va­ji­mu­ri­ha­varepa ena dóceana apóstoleana. Mameta­ca­vacapa eta jácani máichara­ra­ca­va­yarehi éma.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Máichapa: —Ímaha puiti, viyanai­napaipa vicaiju­heyare eta Jerusalén. Ánaqui nucaija­ra­re­ca­siyare nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Ticara­ta­ca­nua­nayare ena tuparai­rucana. Tímica­pa­ca­nua­na­yarehi, taicha tíjara­re­ca­nua­nayare nayehe ena suntaruana romanoana. Éna, nájina najapa­nu­quenéna.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Ticaeca­hi­nua­nayare. Tiátutu­qui­cha­nua­na­yareva. Téstaca­nua­na­yareva. Tásiha, ticapa­ca­nua­nainapa. Tásihasera, te mapana­que­nénapa sache néchepu­cainapa te nécari —máichavacapa.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Tacahe, te apanapa sache, témeña­ha­vanapa ema Jesús ena apinana ticapa­ra­pe­cacana ema Jacobo émapa ema Juan. Náichapa: —Tata maestro, vivaraha picata­ji­ca­ha­vihini eta viyasea­ru­viyare —nacahepa.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 —¿Tájaha ecamunu? —máichapa ema Jesús.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Najicapapa éna: —Te jena sácheyare te péjacapa te piávacu­reyare aquenu­ca­vi­rayare, vivaraha picaeja­ca­ha­vi­hi­vareni te pichacaya, pijupa­ha­ha­vi­nahini, véjacaini te pivaure, ema émana te sapa —náichapa.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Tacahe, majicapapa ema Jesús: —Éti, vahi ímati tájahapuca eta nátaji­vayare nácani nujupa­ha­nayare. ¿Erata­ha­ya­repuca ecamicha eta íchava­que­ne­vayare ecata­ji­vai­rayare, te ecuti­nu­ya­repuca eta nucami­chi­rayare núti? ¿Váhiva­repuca epicayare ticapa­caheana tacuti eta nacapa­si­rá­nuyare núti? —máichapa.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ena najicapapa: —Virata­hayare vicamicha. Váhivare vipicaimahi. Tásiha, máichavacapa: —Yátupi ichape eta ecata­ji­vairaya, vicuti­cacaya eta nacapa­si­ra­ha­viyare.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Étapasera eta nucaeja­siraya ena nujupa­ha­nayare, vaipa nútimahi necha. Ema Tata Nucaiyaquene, émahi tinere­ji­ca­yarehi éna nujupa­ha­nayare —máichapa.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Tacahe, te náechapa ena apamuriana apóstoleana, tisema­ma­ju­heanapa nayehe ena apinana.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Tásiha, máichuha­muripa namutu. Máichavacapa: —Écharichuhi éti ena aquenucana tayehe eta avasare, muraca eta nacava­nai­ripira. Énaripa ena tuparai­rucana, tétavi­cavahi tisuapa­ca­reanahi eta nacava­cu­rerahi.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Váhisera ecucahe éti nayehe ena echamuriana. Mácani tímere­cavahi ticapi­ca­hupana, tacamunuhi máitáti­va­cayare ena apamuriana.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Te etiari­hi­va­repuca éti evarahahi ínapuca, tacamunuhi ímere­ca­vayare navana­ra­heyare ena echamuriana.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Ecuti­nuyare nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Vahi étaina tímitecanu nucaita­ti­ca­sihini. Nútiyarehi nítátihe éti. Éneri­chuvare níjara­ca­va­yarehi nímica­pacava íchave­ne­yarehi éti camuri­que­neanaya nucuchu­cu­rea­nayare —máichavacapa.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Tiuri, títeca­panapa eta te avasare Jericó. Te apanapa sache tiyana­na­yarepa. Náehicapaipa ena camuri­queneana achaneana. Te achene­chacaya, matiarihihi ema achane púchuqui. Ticaijare Bartimeo, machicha ema Timoteo. Téjacahi tiyase­se­recahi limosna.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Te masamapa eta mánucui­rapahi ema Jesús Nazareno, tipiaracapa. Ánipa macahe: —¡Tátachicha Jesús! ¡Pítique­neripa yátupi­quenévi Cristo! ¡Picata­ji­ca­nupaini pájapa­nunuíni!
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Tacahe, nacavacapa camuriana ena natiari­hi­que­neanahi. Náichapa: —Pámatina. Vaipa picupiaraca —náichapa. Émasera tipiara­caichucha: —¡Tátachicha Jesús! ¡Pítique­neripa yátupi­quenévi Cristo! ¡Picata­ji­ca­nupaini pájapa­nunuini! —macahepa.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Tacahe, tíchepaicapa titupihapa ema Jesús. Máichapa: —Íchuha ema mara. Tacahe, náichuhapa ema púchuqui. Náichapa: —¡Pétumechava! Péchepuca, taicha tíchuhavipa ema Jesús —náichapa.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Eta manane­sirahi ema púchuqui, macami­ricapa eta máepacuha. Téchepucapa, tiyanapa mapauchahi ema Jesús.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Tacahe, mayase­recapa ema Jesús ema púchuqui. Ánipa máicha: —¿Tájaha picamunu nuyehe? Majicapapa éma: —Tátachicha, nuvaraha picaimai­ri­ri­ca­nupaini —macahepa ema púchuqui.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Tacahe, máichapa ema Jesús: —Tiuri, nuchicha. Táichavenehi eta picasi­ñai­ranuhi, pinaracapa puiti. Tiúrinapa eta piyaniraya pipaisiraya —máichapa. Enuru­ji­rinehi tímairirica. Tacahe, máehicapa macacha­nepaipa ema Jesús eta mapaisi­rapahi te achene.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.