Lucas 20
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ACF
1 Étana sache tímiturecaichaha ema Jesús tayehe eta Templo eta máechajiriruva ema Viya. Títecaparacanapa ena tuparairucana, énapa ena aquenucarahana, énapa ena escribánoana.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Nayaserecapa ema Jesús: —Píti, vahi vitupararuvinahini víti eta píchirahi eta júcana. ¿Nájahasica tivanecavihi? ¿Nájaha tituparacavihi picha eta juca píchaqueneana? —náichapa.
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Ema Jesús majicapavacapa: —Núti apanavare nuvaraha nuyaserecahe. Ejicapanuyaresera.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 ¿Nájahapuca tivanecahi ema Juan eta máitesirahi eta máicachasirisirahi? ¿Émapuca ema Viya tivanecahi, émajivahipuca eta máitesirahi? —máichavacapa.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Váhisera náituruequenehahini eta najicapirayarehi. Tiácapaemajiricacanapa. Ánipa nacahe eta náechajiriruvanahi: —¿Tájahasica vicayemayare eta vijicapirayare ema maca? Te vémunahacava vicha: “Mavaneruhi ema Viya”, éma macahénapapuca: “Tásiha, ¿váhiyapa esuapahini éma?”
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Téhesera vácahepuca: “Émajivaichucha eta máitesirahi”, ticauyayacareipa nacapacahavi ena achaneana te márijahiana, taicha náechahi éna émairahi ema Viya tivanecahi ema Juan —náechajiricacapa.
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Tacahe, ánipa nacahehi eta najicapirahi ema Jesús: —Vahi vecha víti —nacahepa.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ema Jesús máichavarepa: —Énerichuvare núti, vahi numetacahémahi nájahapuca ema tituparacanuhi —máichapa.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Tacahe, ema Jesús tépanavavarepa máimitucavaca ena achaneana. Ánipa tacahehi eta máimiturapiana:Eta tahi ticaijare uva. —Nuvaraha nímicutichinaheya, tatiarihi eta isaniti amairiha úvaquiji, masucurehi ema émana achane. Tiyanayarehisera ema ticayehe, tipairiricayarehi te apana avasare. Tacahe, matuparacavacapa ena tírehanayarehi te áñoana eta mayehe uva. Partidoyarepa eta majunijisirayarehi.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Tacahe, te títecapapa eta caje tayairahi eta uva, máimivanerecapa ema mamusura mayaseapanavacayarehi ena pártirárioanahi eta tatucachaqueneyarehi éma. Énasera ena pártirárioanahi, tájina náijaracahini. Tisemauchavanarichucha, náehapa ema vanairucainihi.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Tásiha, ema ticayehe máevatacavarepa ema apanavare mamusura, mayaseapanavacayarehi éna. Énerichuvaresera náumehavarepa ema vanairucainihi, náehavarepa. Tájina náijaracahini.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Tásiha, ema ticayehe vahi macainajiruvahini. Máevatacavarepa ema apanavare mamusura. Énerichuvare náehavarepa ema vanairucainihi. Najarachapa, náquijicapa.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Tacahe, ema ticayehe tipanererecaripa: “¿Tájahasica nícharacavayare?” macahepa. “Nuvanecapuca mayana émajacaruvaina ema nuchicha némunaruquenehi. Tatiarihi te émainapapuca napicaucha te náimahapa”.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Tacahe, te náimahapa ema machicha, navetijichucha eta nasemirahi. Tímitujiricacanaripa. Ánipa nacahe: “Émainapapuca ticayeheyare ema maca. Yare, vicapaca, apaesa tánasipa tamutu vítinapa vicayehe”.
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Tacahe, nacaratacapa éma, nacuchucapa eta tayehe eta isaniti, nacapacapa. Puiti nuyaserecaheyare: ¿Tájahapuca máicharacavayare ema achane ticayehe eta úvaquiji? Jéhesare, vaipa macayehehini paciencia.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Títecavanénapa macapapanavacayarepa ena pártirárioanahi máurirahanahi. Tásiha, máijaracainavarepa eta úvaquiji ena apamuriana pártirárioanayareva —macahepa ema Jesús. Tacahe, ena tisamararacanahi, ánipa nacahehi: —Viti vicatajicacare, vahi vácutihini ena nani máurirahana —nacahepa.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Ema Jesús máesenimurihavacapa. Tásiha, máichavacapa: —Jéhepuca, németeacasera vuíchaha ácaicutiarahini eta tacayemaquenehi eta Sagrada Escritura. Éta, áni tacahehi: “Ena tépiyarecarahiana eta Templo, tasapiha náepuruhi eta mari táicuchihi tatumearayare eta peti, taicha vahi náimatihini. Émasera ema Viya macaitecapapa eta táicuchihi eta tatuparahahi. Tacapicahuquenehi puiti” tacahehi eta Sagrada Escritura.
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Puiti, núti nucutihi eta ichape mari náepuruquenehi. Eti epurunuanahi, iáquipaicavayare évetutujicayare. Tichimaracaheyare eta muraca ecuñaraqui taicha eta emavarahairahi éhicanu —máichavacapa.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Ena tuparairucana navarahapa náijahúchayarehini nacarataca ema Jesús, taicha tímatiacavanapa éna eta énairahi tayunacavaca eta máechajiriruvana ema Jesús. Váhisera napatsicavahini taicha návamirahuhi ena camuriqueneana achaneana.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Tacahe, náimivanerecapa ena apamuriana ajairana tépiyacavanayarepahi tiúriana te mamirahu, navarairahi natanucayare eta tímicaviuchayarehi. Énayarepa timetauchanavarehi mayehe ema aquenucahi prefecto Poncio Pilato.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Tacahe, nayaserecapa éma, ánipa nacahe: —Tata maestro, vímatihi eta tatupiruvairahi tiuri eta juca pímiturapianahi. Nájinavare pinerejiruinahini ena achaneana, taicha pivarahahi náehicahini namutu eta táurinaquene achene ticaijuhe me Viya.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Vivarahahisera viyaserecaviyare: ¿Táuricahipuca vivachacha eta viyasehana impuesto mayehe ema Presidente Emperador romano? Taicha víti, machanerahavihi ema Viya, ¿masi? —náichapa.
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Ema Jesús máimatiacavacapa eta tamaurivapahi eta napanereruana. Tacahe, máichavacapa: —¿Tájaha tacayema evaraha ímiaquipaicanu?
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Nímahaseji, iáminanu étapena eta reale. Éna náijaracapa. Tásiha, ema máichavacapa: —¿Nájaha ticaijare eta juca? ¿Nájahavare ticavasimahi eta juca mirare eta te juca reale? —máichavacapa. Éna najicapapa: —Mayehe ema Presidente Emperador.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Tacahe, éma máichavacapa: —Tiuri. Táuricahi íjaraca ema Presidente Emperador eta juca mayeherichuhi éma. Tásiha, íjaracavare ema Viya eta mayeherichuhivare éma —máichavacapa.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Váhiquenesera náratahahini náimiaquipaicahini eta nayaseresirahi te namirahu ena achaneana. Táitsivahi ichape eta náramirahi eta táurivahi eta majicapiravacahi. Timatinanapa tésamiricavanapa.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Nacahepaipavare ena apamuriana achaneana. Saducéoana. Ena nani saducéoana, apana eta náimiturapiana; váhi nasuapa eta náechepusirayare ena náepenaqueneana. Éna natanucahi eta táetseraruvayahi. Tacahe, nayaserecapa ema Jesús:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Tata maestro, ema víyarahaini Moisés manaquicahi eta ajureca máechajiriruvahi eta viyehe: “Te máepenaequenehahipuca ema achane esu mayena, tásiha, nájinahipuca manaquiequeneruvainahini machichainahini; te matiarihihipuca mácani maparapehi, mavehayare esu machinenaequene, apaesa émainapuca macachicha eta suyehe, máitsivainahi ema maparapeni”.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Tacutiquene te natiarihipuca ena siétequeneana ticaparapejiricacana, te títauchavapa ema náechavimuri, máepenaequenehapasera esu mayena. Nájinahi machichainahini.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Tacahe, ema maparape máitauchavare esu machinena. Énerichuvaresera máepenaequenehavare, nájinavare machichainahini.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Ema émana maparape máitauchavare ésu. Énerichuvare máepenaequenehavare. Namutu ena siétequeneana navehahi ésu, tásihasera náepenaequenehapahi, nájina émanainahini mácachichahini eta suyehe.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Te táequenepa, tépenapa esu esenaini.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Tacahe puiti, te jéhesarepuca tichavanayare títarecana te táequenénapa eta náepenirahi ena nani, ¿nájahapuca ena siétequeneana éma yátupiquenehi suímaquenehi esu esena? Taicha ena siétequeneana namutuhi suímanarihi —náichapa.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Tacahe, ema Jesús majicapavacapa: —Ena ajairana te juca apaquehe natuparacasivaichuhi títauchavanayare suyehe esu esena.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Ánaquisera te apana náitaresira, nácani ticatuparahanayare eta nasiapirayare te anuma te náechepucapa, vaipa nácamunuimahi esu esena. Énaripa ena esenana, vaipa nácamunuimahi ema ajaira.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Taicha vaipa tiápechavaimahi tépenana. Nacutinapa ena ángeleana eta namaepenacacairahi. Yátupinapa machichanaveanainapa ema Viya, taicha éma ticaechepucavacahi.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Émaripa ema víyarahaini Moisés timetacahavi eta májurehi eta yátupirahi eta vahi tánasi tépena eta náchanevana ena náepenaqueneana. Te máimahapa ema Moisés eta yucuqui timurujihi, eta macametacasiyahi mayehe ema Viya eta émarichuhi ema macasiñaquenehi ema Abraham, ema Isaac, émapa ema Jacobo.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Taicha ema Viya, ema téchahi eta náitaresirana ena téhicanahi, tayanapane tépenanaripa. Namutu ena, tímiyanavarichucha títareca eta náchanevana te mamirahu éma —macahepa ema Jesús.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Tacahe, ena escribánoana, ena natiarihiqueneanahi náichapa ema Jesús: —Tétupicava eta juca péchajiriruva, tata maestro —nacahepa.
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Váipasera nacaemuñavahini nápechavahini nayasereca.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ema Jesús máichavacavarepa: —Éti ecahehi eta échajiriruvahi: “Tiúchucayare ema Cristo, mámariequeneyare ema víyarahaini rey David” ecahehi.
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Yátupihi ema Cristo achanequenehi eta máimahi taicha mámariequenenihi ema víyarahaini David. Nuvarahasera epanerechaya eta juca máechajiriruvahi ema David te májurehi Salmo, ani macahehi:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 “Ema Viya máichapa ema Tata Náquenu Cristo: Yare, péjaca te nuvaure, eta picuchapihayare eta nucaepuyusiraya te pimirahu ena ticatianacavianahi” macahepa.
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Ema David, eta máimijarechirahi ema Cristo: “Tata Náquenu”, ¿tájahapuca eta macayemaquenehi? Nutupiruva numetacahe: ema Cristo yátupiquenehi Viya éma. ¿Tájaha íchahi éti? —máichavacapa.
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Namutu ena achaneana nasamararacahi ema Jesús eta máechajisiravacahi ena máimitureana.
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 Ánipa macahehi eta nayehe: —Échapavayare éti, machu éhica eta nayeherepiana ena escribánoana. Navarahavare ticapicahuanayarehi eta náechajisiraya ena achaneana te jácani nácapajisihapahi éna. Tacutiquene tinerejiurucavana eta táurinaqueneana téjasihacareana te tiyanana te viúrujisirarevana. Étaripa te nanisirana, ticaejacavanavare te jácani távihahi eta tiúrinisipana tinicacare.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Tacutiquene naverejicavare eta nacayehequeneana ena tépenaimana, nájina najapanuquenéna. Tásiha, tépiyacavanapa religiósoanahi, tiúpiemana eta nayujarasira, namavarairahi tácaecherahini eta náichira eta tamauriqueneana. Énasera tiápajucavanahi eta nacaicuñairaya muraca.
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.