João 4
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARIB
1 Tacahe, camurianahi ena tivarahanahi tíjaracavanaya náehicaya ema Viáquenu. Tásiha, viti máimitureana vícachasicavacahi éna. Émasera ema Jesús vahi máicachasiricahini. Camuripanana ena vícachasiruana nayehe ena máicachasiruana ema Juan. Tacahe, ena fariséoana nasamairiricapa. Náramipa. Navanecapa ena tiyaserecanaya. Tacahe, te tisamauchavapa ema Jesús eta napanereuchirahi, majunijicapa eta Judea. Tiyanapa tichavahi tayehe eta Galilea, vítipa víti.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 — ausente —
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Eta vipaisirapahi te achene, viánucuhapaipa eta te provincia Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Te la dócepa te sache eta vítecapirahi te távihahi eta nória máepiyaruhi ema víyarahaini Jacob. Máijaracasicharipahi ema machicha José eta juca mayeheni apaquehe. Eta nória, tachacayahi eta avasarechicha ticaijare Sicar. Tacahe, eta mavitairapaipahi ema Jesús, tíchecanumapa te tachausi eta nória.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 — ausente —
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Eta víchesirahi, viyanapa viti máimitureana vivacharepanayarehi eta tinicacare te avasare. Macarichuipahi ema Jesús. Sucahepainecha esu ésuna esena indigenahi samaritana tícapanayarehi. Tacahe, máechajicapa ema Jesús: —Nuchicha, picatajicanu picajinu une —máichapa.
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Tásiha, esu esena sujicapapa: —Píti israelítavihi. ¿Tájaha tacayema piyaseacanu eta une, nuti samaritánanuhi, vahi pijaneananuinahini? —suíchapa. (Ani tacahehi eta suéchajirisirahi, taicha ena israelítana énapa ena samaritánoana vahi náurianacacahini.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Tásiha, ema Jesús majicapapa: —Te pímatihini eta mavarahaqueneanahi tíjaracavi ema Viya, téhevare pímatinuhivaréni núti nuyaseacavihi eta une, németeaca piyaseacanuipahíni eta une ticaitarecarahi. Tásiha, núti níjaracavihíni —máichapa.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Tásiha, esu esena suíchapa: —Tata, tiúpenahi eta juca nória. Píti, tájina enurena piviyahini eta une. ¿Távihasica tásihayare eta une ticaitarecarahi eta pivarahaquenehi píjaracanu?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Eñi viáchucaquenéni Jacob, vímaequenéhahi eta juca nória ñépiyaruhi. Nérirarénihi eñi énapa ena ñichichanaveana. Énerichuhi táerihahi eta ñiyeheana sárareana. ¿Piti pímijachavapuca picuchucahini eta tiúriamapana une? —suíchapa.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Ema Jesús majicapavarepa: —Namutu nácani térana eta juca une tiápechavanayarehi timauneanaya.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Nácanisera téranayare eta une níjararuyarehi núti, vaipa tiápechavanaimahi timauneana. Taicha tacajurucayarehi eta náuricacareva. Tiúrinainavarepa eta náitaresira. Ticaitarecavacayare máepenacacayare —máichapa.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Tacahe, esu esena, eta susamirahi eta máechajiriruvanahi, suíchapa: —Tata, píjaracanupaini eta une ticaitarecarahi, apaesa vaipa nucuapechavaini numaune. Váipavare nucuitecahini eta te juca nória népanahini une —suíchapa.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ema Jesús majicapavarepa: —Piyana, píchuhapana ema pima. Piáma eta ani.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ésusera sujicapapa: —Nájina nímaina. Tásiha, ema Jesús máichapa: —Pitupiruva eta juca pimetasiranuhi eta nájinairahi pímainahini.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Cíncoanapaipahi ena pímanaveanainihi. Tásiha puiti, ema picachanequenehi váhivare pímainahini. Pitupiruvahi eta péchajiriruvahi —máichapa.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Tacahe, tiáramecarinehi esu esena eta susamirahi éma eta máichirahi. Tásiha, suíchapa: —Tátachicha, németeacavihi eta pítiquenéravihi profeta. Nuvaraha pimetacanuya puiti, ¿távihapuca eta yátupiquene viyujarasirareyarehi?
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Taicha ena viáchucanaveanaini samaritánoanaini eta nayujarasiraréni eta te juca táinahu eta cerro. Puíticha tanasirichuhi eta viyujarasirarehi. Étisera eti israelítana, eta emetarapi eta viyujarasirareyare ñe Viya téhenapa te Jerusalén —suíchapa.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ema Jesús mametacapa: —Nutupiruva numetacavi, nuchicha, ánipa táenasihayare puiti váipa tácamesaimahi íteca eyujaraca me Tata te juca táinahu eta cerro étaripa eyanahipucaini te Jerusalén. Tamutuinapa eta táurivayare eta eyujarasihayare.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Eti samaritánoana, apaesachicharichu eta ímatirahi ema Tata eyujaraurehi. Vítisera vímatihi ema viyujaraurehi, taicha viti israelítana víti vicatuparahahi viámayare eta máechajiriruvana ema Tata eta macuchucuirayare namutu ena achaneana ticasiñavanahi mayehe.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Numetacaviya eta apana: Ema Tata, tiávihahi te anuma, jéhevare éma, yátupiquenehi Viya. Vahi mátejinahini eta maeche macutihini viti achaneana. Eta tacahe, nácani tiyujaracana mayehe, tatupiruvayarehi eta nasamure, tisuapajirahianahivare tayehe eta máechajiriruana. Vahi tácamesaimahi ticasiñarajiana. Eta juca tacaheyarehi eta mavarahaqueneanahi ema Tata eta eyujarasirayarehi —máichapa.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Tásiha, esu esena suíchapa ema Jesús: —Téchacarehi eta ñítecapirayare te juca apaquehe eñi Cristo, ñivaneruya eñi Viya. Téchacarehivare eta ñimetasirahaviyare tamutu eta yátupiqueneanahi. ¿Píti, péchapuca tájamuhuyarepuca eta ñítecapihayare?
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Ema Jesús majicapapa: —Nútira nuti mavanerunuhi ema Viya. Nútira ecuchapaquenenuhi —máichapa.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Tásiha, vítecapanecha viti máimitureana. Tacahe, viáraminehi eta máechajirisiravahi eta suyehe esu esena indigenahi. Vivarahahi viyasereca esu esena tájahapuca suvaraha eta mayehe. Vivarahahivare viyasereca ema Jesús tájaha tacayema eta máechajisirahi esu esena. Váhisera vipatsicava viyaserecahini.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Tásiha, esu esena sunaquicapa eta suyupi. Tijunapapa tiyana te avasare, sumetapanavacapa ena achaneana. Te títecapapa, suíchavacapa:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Yare, ímahaya eñi achane profeta. Ñímatihi tamutu eta níchaqueneanahi néjecapiravanahi. Tamutuhi ñicuchuchujisinánuhi. Núti németeaca éñiripa eñi Ñivaneruhi eñi Viya, éñiripavare eñi vicuchapaquenehi ticaijare Cristo —suíchapa.
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ena achaneana sumetaruanahi tiyananapa náehica esu eta te mávihahi ema Jesús, náimahapanayarehi.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Eta nayerevapaichaha ena achaneana suíchuhaqueneanahi esu esena, viti máimitureana víchuhapa ema Jesús tinicanumayarehi. Víchapa: —Tata maestro, yare pinicanuma, apaesaina piávamina.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Tásiha, éma tijicapahavipa: —Núti, jucarihi eta tinicacare tanicasarehi eta náchaneva emáimatiéquenéruhi éti —máichahavipa.
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Tásiha, véjecapavasamurepa víti. Víchacacapa: —¿Náenicaipapuca jácani?
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ema Jesús máimatihi eta vipanereruanahi. Máichahavipa: —Eta ticaitarecanuhi núti, eta nítauchirahi eta mavanairipiana ema Nucaiyaquene, taicha nuvaraha nítauchaya tamutu eta nucaemataneasira éma.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Eta viyeherepi te véchajiriruva: “Puiti vítapa eta vévasirapa eta trigo, cuátroyare caje eta vicuchapira eta vicurujisiraya” vicahehi. Puítisera numetacahe núti: Vaipa táyeremahi eta vicurujisirainapa. ¡Ésenica puiti te achene! Nárajapa ena achaneana ena névaraquianahi.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Ema Tata tíjaracaheya eta ícuchiyare te ímicatacanuyare eta vicurujisira ena nani achaneana apaesa náuchucuhayare, máichecuaraquireyare eta náitaresira. Tásiha, tétavicavaya eta viúrisamureva vimutu: éti, nútipa.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Ena achaneana, ticatisamurevanahi eta náechajirisira: “Vítira vévacahi eta vésane; apanapasera ema ticurujica” nacahehi.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Vítisera te juca vivapinavayare. Núti níchuhahehi eta ecurujisiraya eta névaruhi. Énerichuvare nararihihi ena tínapucanahi viyehe eta nacaematanerahi eta juca. Puiti vivapinavaya eta vícuchiyare taicha vicuticacahi eta vicaemataneasirahi ema Viya —máichahavipa ema Jesús.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ena ticavasanahi te jena avasare, camuriqueneanahi ena tisuapanahi eta émairahi Mavaneruhi ema Viya táichavenehi eta suíchirahi eta macuchuchujisinaquenehi tamutu eta suíchaqueneanahi.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Tásiha, tiyananapa tiácapahaviana. Te títecapanapa, émaquenepa nasamahi. Tásiha, náechajicapa mánasipanahini nayehe. Masuapahisera ema Jesús. Apina sache eta mayerevahi, vítipa.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Tacahe, eta manasipanairahi tayehe eta avasare, namutupa nasamahi eta máimiturapiana. Tacahe, camurianainehi ena tisuapanahi, téhicanahivare éma.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Tásiha, náichavarepa esu esena: —Puiti émaquenepa visamahi. Vaipa tácarichuhini visuapahini eta pimetarapihi. Véchapa viti apanava eta émaquenérahi ema Cristo, ema vicuchapaquenehi, ema ticuchucuhahaviyare vimutu viti achaneana —náichapa.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Te táequenepa eta apinaquenehi sache, tiyanavarepa ema Jesús; macaijuhe eta te provincia Galilea. Véhicapaichuhivare víti apanava.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Eta mayanirayarehi eta Galilea, vahi mácasiñavahichaini eta masuapacarevainahini nayehe ena achaneana. Émarichuhi, ani macahehi eta máechajiriruvahi: “Mácani profeta, vahi tivapinavanahi eta najacapirahi ena achaneana te mávasa”.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Téhesera te máitecapauchapaipa ema Jesús eta avasarechichana tinapaicanahi te Galilea, namutu najacapahi. Taicha náimatipa éma taicha náimahapa eta tiáramicareana máichaqueneana te mávihaipa te Jerusalén te jena piéstairahi eta Pascua.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Tásiha, tiápechavavarepa mayanaucha ema Jesús eta avasare Caná, te máepiyasinehi vino eta une. Te apanahivare avasare ticaijare Capernaúm, matiarihihi ema majupaha ema rey. Macajumaquenehi ema machicha.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Te masamairiricapa ema achane eta máitecapiraipahi ema Jesús te Caná, tiyanapa matanupanahi. Eta máichimavapa, mayaseacapa eta macatajicahini máehicavanehini te mapena, macanarapanahini ema machicha taicha ema macajumaquene tiánehiripa tépenayarehini.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Émasera ema Jesús máimatipa eta masamure ema achane, tásiha, máichapa: —Éti vahi esuapanuimahi, te vahi nímechahehi eta tiáramicareana —máichapa.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Émasera ema achane máichapa: —Picatajicanuchucha, tátachicha. Péhicanu, machu máepenacaru ema nuchichasami —máichapa.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Ema Jesús majicapapa: —Tiuri, piyana. Vahi picueñamava, ema pichicha vahi tépenaimahi. Máenahi tinaracaipahi nícha —macahepa. Tacahe, ema achane masuapapa eta máichirahi ema Jesús. Tiyanapa tichavahi te mapena.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Te tiánehipaipahi títecapa te mapena, nácapapa ena macajurureana. Náichapa: —Tata, ema pichicha tinaracaipahi.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Tacahe, ema mayaserecavacapa: —¿Tájaha hora te tinaracapa ema nuchicha? Éna náichapa: —Cape te la una te cáperehi, táetaviacapa eta fiebre —nacahepa.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Tásiha, ema achane máechapa étairaichuhi eta hora eta mametasirahi ema Jesús eta manarasiraipa ema machicha. Tacahe, ichaperinehi eta masuapirahi éma, énapa éna machichanaveanahi te peti, eta émairahi ema Cristo, Mavaneruhi ema Viya.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Eta juca eta tápinanehi eta tiáramicarehi máichaquenehi te Galilea, te táequenepa eta machavirahi eta te Judea.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.