Atos 28

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tacahe, te vimutupa viúchucuhahi, tiúchujiu­cha­ha­vianapa ena ticava­sanahi tayehe eta tiúrupuhi. Timeta­ca­ha­vianapa eta táijarehi Malta eta viúcupai­sihahi. Nacamu­rue­quechapa eta yucu, tíchuha­ha­vianapa viásaca­va­yarehi taicha vicasa­re­cha­va­caipahi taicha eta une étapa eta tiquiva. Énapa títáti­ha­vianahi.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 — ausente —
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Tacahe, ema Pablo tinerecapa eta yucuqui máijuquechapa. Tatiari­hi­hipuca eta quichare te manereru. Tásiha, tiúchujicapa eta quichare, táimijunapa eta yucu. Táechucapa te mavahu ema Pablo.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Te náimahapa ena ticava­sanahi tayehe eta tiúrupuhi eta táechusirahi ema Pablo te mavahu, nacahepa: —Ema maca achane ticaviu­re­vapuca jácani, ticápa­re­ca­hí­chupuca. Tiúchucuhahi te une, ánipasera taviyihahi te tiájipahi eta matupa­rahahi. Vaipa máuchucu­hahíni —nacahepa.
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Émasera ema Pablo máquiji­picapa te yucu eta quichare. Tájina máichavahini.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Tacahe, ena tímara­ra­canahi nacuchapaipa máepenahini, támahi­pu­cahini eta mavahu. Eta náimairahi tájina máichavahini, napane­re­que­nehapa. —Víyachupuca ema maca —nacahepa.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Te tachacaya eta véchari­si­nevahi, tatiarihihi eta barraca, maverahi eta pétiana napenanahi ena machane­ranahi ema subprefecto, tuparai­rucahi tayehe eta tiúrupuhi. Ema ticaijarehi Publio. Émapa tíchuha­havihi téchapa­ji­ri­ca­havihi eta jena mapana­quenehi sache.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Matiari­hi­hivare ema maiya ema Publio. Ticajumahi éma, eta muraca fiebre. Tisaca­hivare iti. Tívecahi éma te matuleta. Tiyanapa ema Pablo, máejira­panahi. Tiyuja­racapa, mayaseacapa ema Viya eta macana­ra­siraina ema macaju­maquene. Tásiha, manacapa eta mavahu te máinahu. Jéhesare, tinaracapa ema achane.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Eta náimairahi ena apamuriana achaneana eta macana­ra­sirahi ema macaju­maquene, náepana­vacapa ena apamuriana nacaju­ma­queneana. Macana­ra­ca­va­capaipa ema Pablo.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Mapana caje eta viávihairahi tayehe eta tiúrupuhi. Ichape­rinehi eta náitáti­ra­havihi ena achaneana. Te viávacu­ha­yarepa, tíjara­ca­si­cha­há­vianapa eta vicamu­nu­que­neá­na­yarehi eta vipaisi­ra­yareva.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Tasiha, viávacu­ha­varepa tayehe eta apanavare pacure tachima­ra­ru­hivare eta muracana técaticava tayehe eta puerto viávihahi. Eta juca pacure ticaijarehi Castor-Polux, Chámeana. Tiásiha­hivare te Alejandría.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Eta vipaisirahi, vítecapapa te apanavare puerto ticaijarehi Siracusa. Víchecapa tayehe mapana sache vicahe.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Te viyana­varepa, vijuche­che­capaipa víteca­pirapa tayehe eta puerto Regio. Te apanapa sache tépana­va­varepa eta técaticava te vana. Tímica­ta­ca­havipa eta vipaisi­rapahi. Te apanapa sache, vítecapapa tayehe eta puerto Puteoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Te jena avasare, vicainunapa ena apamuriana vichamuriana, tímina­si­cha­ha­vianapa. Étana semana vicahe eta nayehe. Tásiha, vipaicapa te tiájipahi, vicaijuhepa eta te Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ena apamuriana vichamuriana ticava­sanahi te Roma tisamai­ri­ri­ca­ha­vianaipa eta víteca­pi­ra­yarehi. Nárajapapa tiácapa­ha­vianahi te achene te apana­hivare avasare ticaijarehi Foro de Apio. Éneri­chuvare ena apamuriana tiácapa­ha­via­na­hivare, ticucha­pa­ha­vianaipa tayehe eta apana­hivare avasa­rechicha ticaijare Tres Tabernas. Te máimaha­vacapa ema Pablo, tiúrisa­mu­réinehi naicha eta nácapi­ra­havihi ena vichamuriana. Tétume­chavapa ema apana. Mahasu­lu­pa­yachapa ema Viya.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Te vítecapapa te Roma, ema capitán Julio mahentre­gachapa ema comandante tayehe eta guardia ena présoana. Émasera ema Pablo náisapapa títecapapa te apana peti, matiari­hi­hisera ema émana suntaru tijaneacahi.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Te mapanapa sache eta víteca­pirahi te Roma, ema Pablo máimichu­ha­vacapa ena náiyarahana ena israelítana ticava­sanahi te jena avasare. Te tiúruji­ca­vanapa, ema Pablo máichavacapa: —Nupara­pe­naveana, tájinanéni nutapi­ra­vai­nahini. Tájinavare níchara­cahini ena vijaneanana. Váhivare nucaecahi eta nayehe­re­pianaini ena viáchuca­na­veanaini. Nucaera­ta­hisera te Jerusalén, timetau­cha­nuanahi te namirahu ena tuparai­rucana romanoana.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Eta nayase­re­si­ranuhi, navara­ha­hineni ticaiti­canuana taicha náimahahi éna tájina taviucha­nuhini táimica­pa­ca­nuhini.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Énasera ena vijaneanana tuparai­ru­canahi váhiquene návara­hahini nacaiti­ca­nuhini. Eta tacahehi nuyase­se­recapa núti étaina nucame­tau­cha­casiya te mamirahu ema Emperador. Tájinasera vahi numetau­chaimahi ena nujaneanana ticaete­ma­ji­ri­ca­nuanahi.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Eta tacahe, nímichu­hahehi nuvarahahi nímati­heyare éti, numeta­ca­he­yareva eta juca níchava­que­nevahi. Ticaviu­renuhi eta néhisirahi ema Cristo, ema vicucha­pa­quenehi vimutu viti israelítana, eta tímitia­canuhi puíticha te juca cadena —máichavacapa.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Tásiha, ena náichapa: —Tájina váhiya visamai­ri­ricavi. Váhivare vijacapa eta carta tiásiha te Judea táechaji­si­ha­vihini píti. Énapa ena vichamuriana israelítana tiásiha­napahi eta ánaqui, váhivare náechaji­si­hahini eta piviure­va­hipuca píti.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Vivara­hasera visamavi puiti péchajisiha eta pipane­re­ruanahi, taicha visamai­ri­ricahi eta nacati­chirahi ena vijaneanana tiáviha­napahi te avasareana eta juca arairuhi éhiruhi —náichapa.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Tacahe, náijarechapa eta sache máechaji­siraya. Te jena sache, títeca­panapa ena camuri­queneana israelítana tayehe eta máiteca­pihahi ema Pablo. Tépanavapa te jena yáticarahi téchajicahi éma. Tiámainucava te cápere­hi­chichapa títapi­ricapa eta macame­ta­rai­ruirahi eta máechaji­riruva ema Viya. Máimive­ha­pi­capahi eta máechaji­cui­rapahi eta Sagrada Escritura. Máimitu­ca­vacahi éna eta náimatiraya ema Jesús eta émairahi Cristo, ema nacucha­pa­quenehi. Macaji­mu­ya­ca­vacahi eta náehisiraina éma.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Tásiha, típutsi­mu­ri­ha­vanapa ena tisama­ra­ra­canahi. Natiarihihi ena apamuriana nasuapa eta macaye­ma­que­neanahi ema Pablo. Natiari­hisera ena apamuriana vahi nasuapahini.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Éna, vahi návara­ha­pahini nasama, timutse­ra­ha­va­napaipa tiyanana. Tacahe, ema Pablo máichavacapa:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 —Machu ecucu­tihini ena viáchuca­na­veánaini acane. Matupi­ruvahi ema Espíritu Santo eta máechaji­si­ha­vacahi éna te mametacapa ema víyarahaini profeta Isaías. Máichapa: “Piyanapa pimetaca ena naena achaneana. Ani píchayare: Nímatihe éti eta emasua­pa­ji­raivahi. Épiya­cavahi religió­sohehi; tétavi­ca­va­hisera eta tamura­cavahi eta esamureana. Eta juca emasua­pa­ji­raivahi, tahapa­pi­ricahi eta ecaicu­tia­rairahi eta numeta­rapiana étapa eta nímereu­cha­queneana. Tájinapa táichahíni vicucha­pahini eta éneuchi­raváina, evarai­ra­pucaini ecasi­ñahini me Viya, apaesa macana­ra­ca­hehini” máichapa ema Espíritu Santo.
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Ácaicu­tia­ra­quenéna éti, puiti juca vicaijuheya vimetacaya ena apava­sanana eta mavarairahi macuchu­cuhaya éna apana ema Viya. Tásiha, éna nasapi­hayare nasama­ra­ra­cayare —máichavacapa ema Pablo.
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Te tamutupa eta máechaji­sirahi ema Pablo, tiyananapa ena majaneanana, tiúmeha­va­na­paipahi.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Apina año macahehi ema Pablo tayehe eta máiteca­pihahi. Tamutu sácheana majaca­pa­vacahi ena tipaipiu­cha­napahi.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Máechaji­sihahi eta máechaji­riruva ema Viya, máimitu­ca­hivare eta náehisiraina ema Viáquenu Jesús, émairahi yátupi­quenehi Cristo. Nájina nacama­ti­na­cahini. Náisapahi ticame­tarairu. Tamutupa eta néchaji­ri­ruvana eta ­ piyehe.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.