Apocalipse 9
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NTLH
1 Te ticachujapa ema apana ángele, nímahapa ema ángeléni mavasihi eta jarairiqui. Máquipairuvahi te apaquehe. Máisapa ema Viya eta mavejiasirayare eta pozo táupenaquene ticaijare Abismo.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Tacahe, mavejiacapa eta táupenaquenehi pozo. Tiúchucapa eta ichape quijare tacutipa eta taquijarera te tiju eta evitarahi. Eta sache, timapicupa taicha eta quijare.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Témunahiricavapa tiúchuca eta tavasiqueneana eta tsacarana, tayehe eta quijare. Amairipahipa tamutu eta apaquehe. Tajarachapahi eta tayucaraivahi tacutipa eta tayucaraiva eta sáserahi.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ticatuparacasipa vahi tacunica eta tamuijira eta apaquehe étapa eta tapacajiana eta sucurecana étapa eta yucuquiana. Eta tatuparahahi eta tayucavacayarehi namutu ena achaneana. Nacarichu tacaitica ena ticamarcanahi te nanahuana tayehe eta mamarca ema Viya.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Cíncoyarehi caje eta tayereva eta tayucarareresirayarehi. Váhisera tépenanáimahi ena achaneana tayucaqueneanayarehi. Tétavicavasera tacativayarehi nasama. Eta tayucaraqui tacutiyarehi eta sáserahi eta tacativayarehi nasama.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Te jena sácheanayare ena achaneana navarahayare ticapacavana. Váhisera tépenanáimahi, tayanapane navarahayare tépenana.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Eta juca tavasiqueneana tsacarana, nímicutíchapa eta cavayuana te titsecavanahi tayehe eta guerra. Tásiha, te tachuti tacutimahiyaréni ticayehe corona oro. Eta tamira achanemirayaréni.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Tiuji eta tachutimaca, tacutiyaréni eta suchutimaca esu esena. Tíñehivaca eta táheana.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Eta taparuma tacutiyaréni eta fierro muracaquenehi. Vahi táechucaimahi eta isavipe. Eta tárairahi, ¡tétavicavahi eta tamuracavahi!
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ticaijiquivaca tacutiyaréni eta sáserahi. Eta juca tiyucarahi, cinco cájeyarehi eta tacaitemajirisiravacayare ena achaneana.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Mararihivare ema táquenu ema téchahi éta, ema ángeléni tivejiacahi eta táupenaquene pozo. Ema maca ángeléni, eta máijare te náechajiriruva ena hebréoana “Apolión”. Te véchajiriruvana víti, ticaijare “Tijararerahi”.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Títauchavapa eta tínapuca ecuñaraqui nímahaquenehi. Jucarihichahavaresera apinachaha eta ecuñaraquiyare.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Te ticachujapa ema apana ángele, nusamapa eta mahu ema apana te tápusi eta cuátroquene esquina tayehe eta mesa oro eta tiámahi eta mayucuneasa ema Viya, tiávihahi te mamirahu éma.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Ticavanairipipa ema ángele ema ticachujahi, ánipa macahe: —Picaiticapa ena cuátroqueneana ángeleanaini váinarajiana, tiávihanahi te tachacaya eta cajacure Eufrates —macahepa.
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Taicha acane ema Viya manerejicaripa eta juca hora eta macaitisirainapa ena cuátroqueneana ángeleanaini, máisapainapa eta nacapasirayarehi camuriqueneana achaneana, ena mapamuriqueneana eta náichapemuriva. Tacahe, téjapuacanapa éna.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Tacahe, tiúchujicanapa ena suntaruana ticaperana. Nusamapa eta natupa. Dosciento millone eta náichapemuríva.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Tacahe, eta nímairahi ena ticaperana, tatiarihi eta náicutiara te natupana. Eta táimahiana titsi, azul, tiyacaca. Táiñehiquenehi eta tachuti eta naperana. Tiúchucapaipa eta yucu, eta quijare te tajaca. Azufrepuha eta táepuha.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Camurianahi ena achaneana, ena tacaparuanapahi eta juca mapanaquene ecuñaraqui eta tacuchusirapahi te tajaca: eta yucu, eta quijare, étapa eta azufrepuha.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Énerichuvare tatiarihi eta táijiqui ticutipainehi eta quichare. Tétavicavahi eta táiñehivapahi eta tacaparaqui táuchurepahi te tajaca étapa te táijiqui.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Énasera ena apamuriana achaneana tacaitiruanahi eta ecuñaraqui, váhiquene navarahaimahi náinajica eta náichira eta tamauriqueneana. Váhiquene téneuchavanáimahi. Váhivare náinajicahini eta nacapahivana, eta nahiapemarevana, étapa eta náesenamarevana, étapa eta námeraivana. Váhivare náinajicaimahi eta najirauchira ena éreanana, eta natsiusirahi eta nasiñarajiana náepiyaruanahi oro, plata, bronce, márijahi, yucuqui. Tamutu eta juca mayamuricacahivare, váhivare tapaicahini, váhivare tasamarahihini, váhivare táimairiricahini.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 — ausente —
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.