Lamentações 2

Ya ehel apu Dios (IFY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bimmunget hi Apu Dios ni Jerusalem et pambalin tun heni engeenget. Nekabbahbah tu hu kakinayyaggud nunman ni bebley et anin ni Tempol tu et inwalleng tu.
1 Como cobriu o Senhor a filha de Sião com uma nuvem em sua fúria, e arremessou desde o céu para a terra a beleza de Israel, e não lembrou-se do escabelo de seus pés no dia da sua fúria!
2 Endi hemek Apu Dios ni nemahbah ni emin ni bebley di Judah. Anin etan ni nehammad ni binattun luhud ni bebley et binahbah tu et kebabba-ingan idan bimmebley niya aap-apu da.
2 O Senhor devorou todas as habitações de Jacó, e não teve compaixão; ele abateu em sua ira as fortificações da filha de Judá; ele as derrubou ao chão; ele poluiu o reino e os seus príncipes.
3 Em, nemahhig hu bunget tu et endien tu kabaelan idan helag Israel. Eleg tudda baddangan ni inlian idan buhul da tep ya nemahhig ni bunget tun hi-gada, e heni kamantetebbel ni apuy et bahbahen tun emin hu bebley da.
3 Em sua ira feroz, ele cortou todo o chifre de Israel; retirou a sua mão direita de perante o inimigo, e queimou contra Jacó como um fogo flamejante, o qual devora em redor.
4 Impagibek tuddan tutu-u tud Jerusalem humman ni bunget tun heni apuy. Indengdeng tu panetun hi-gada e heni tudda buhul. Nampatey tudda kamenikken ni u-ungnga dan daka pan-amlengi.
4 Ele retesou o seu arco como um inimigo; ele levantou com a sua mão direita como um adversário, e matou tudo o que era agradável aos olhos; no tabernáculo da filha de Sião; ele derramou a sua fúria como fogo.
5 Em, henin kapehding ni buhul hu impahding Apu Dios idan helag Israel tep nakabbahbah tudda. Binahbah tudda hu binattun luhud ni bebley niyadda baballey ni patul. Endi pappeg ni ligat ni impaeli tuddan helag Israel.
5 O Senhor foi como um inimigo; ele tragou Israel; ele tragou todos os seus palácios; ele destruiu as suas fortificações, e aumentou na filha de Judá o pranto e o lamento.
6 Binahbah tu hu Tempol tun kapandeyyawiddan tutu-u tun hi-gatu et heni nakabbahbah ni a-abbung. Ey impasiked tu hu kapengippahdingin helag Israel idan piyestah et ya daka pengu-unnudin elaw ni Sabaduh tep ya nemahhig ni bunget tu. Anin idan patul niyadda padi et hiniktaman da bunget tu.
6 E ele violentamente removeu o seu tabernáculo, como se fosse um jardim; ele destruiu o lugar da sua assembleia; o ­SENHOR fez as festas solenes e os shabats esquecidos em Sião, e desprezou na indignação da sua fúria o rei e o sacerdote.
7 Inwalleng nan Apu Dios hu Tempol tu niya altar tu. In-abulut tu buhul idan helag Israel ni memahbah ni nehammad ni luhud ni Jerusalem.
7 O Senhor desprezou o seu altar, ele detestou o seu santuário, ele entregou nas mãos do inimigo os muros dos seus palácios; eles fizeram um barulho na casa do ­SENHOR, como no dia de uma festa solene.
8 Impanna-ud dedan lan Apu Dios e pakabbahbahen tu hu luhud ni Jerusalem. Ey naka-iplanuh tu pehding tun memahbah idan tutu-u tu. Et peamnu tu et matleb ida binattun luhud niya netu-lidda eta-gey ni baley et mannaneng idan meihanniman.
8 O ­SENHOR intentou destruir o muro da filha de Sião; ele estendeu um cordão, ele não retirou a sua mão da destruição; portanto ele fez lamentar o muro e a parede; eles definharam juntamente.
9 Neta-bunan ida eheb niya nebahbah lekbi da. Nambalin idan balud di edum ni bebley hu patul niyadda pamilyah tu. Eleg law meituttuddu hu Tugun niya endi law kapei-innep nan Apu Dios idan prophet tu.
9 Os seus portões afundaram ao chão; ele destruiu e quebrou as suas barras; o seu rei e os príncipes estão no meio dos gentios; a lei não existe mais; os seus profetas também não encontram visão do ­SENHOR.
10 Ida kamanyuyyuddung di puyek hu kamengipappangngulun tutu-ud Jerusalem e daka pakdag i-ineng niya nampambalwasiddan langgusih. Nanha-adan da ulu dan dep-ul. Ey kaiyuyyuung idan kamenikken ni bibi-i tep ya baing da.
10 Os anciãos da filha de Sião sentam-se no chão, e ficam em silêncio; eles lançaram pó sobre as suas cabeças; cingiram-se de pano de saco; as virgens de Jerusalém inclinam as suas cabeças ao chão.
11 Kamandadalang matak tep in-anteng ku nangih. Nemahhig lemyung kun nebahbahan idan tutu-uk. Kawehiwehit idan u-ungnga niya gegellang ni nangkealiwet di keltad.
11 Os meus olhos falham com lágrimas, minhas entranhas estão atribuladas, meu fígado está derramado sobre a terra, pela destruição da filha do meu povo; porque as crianças e os que estão amamentando desmaiam nas ruas da cidade.
12 Ida kamannengngih ey ida kamambeggan kennen da niya innumen dan ineda ni nangketu-lidda e henidda sindalun nangkeliputan. Ida kamangkatkatey ey nanengtun inhakliddan iinna da.
12 Eles dizem para suas mães: Onde está o trigo e o vinho? Quando eles desmaiaram como os feridos nas ruas da cidade, quando as suas almas foram derramadas no seio de suas mães.
13 Anggehemmek ka e Jerusalem e nakappinhed kun peteg ni bebley! Inna-nuk ni mengellubyag ni hi-gam? Nemahhig ligat mun muka helheltapa e heni baybay ni eleg melkud. Endi edum ni an nenelheltap ni henin muka helheltapa. Hipa hu dammutun mengippeyyaggud ni hi-gam?
13 Que coisa deverei tomar para testemunhar por ti? A que coisa assemelhar-te-ei, ó filha de Jerusalém? A que comparar-te-ei, para que eu possa te confortar, ó virgem, filha de Sião? Pois a tua violação é grande como o mar. Quem pode curar-te?
14 Itek ida intenuttuddun prophet mun hi-gam. Eleg daka ehelan etan idan impenahding mun panliwwatan. Pinhed da kumaddan ni ihha-ad mud nemnem mu e eleg mahapul ni mantuttuyyu kad liwat mu.
14 Teus profetas viram coisas vãs e tolas para ti, e eles não descobriram a tua iniquidade, para remover o teu cativeiro; porém viram para ti falsos fardos e causas de banimento.
15 Et yan nunyan nakabbahbah ka ey daka kangi-ngi-ngiin emin ni tuun kamelebbah e kanday “Kaw huyya ngu anhan hu kandan kekakkayyaggudan niya kamedeyyaw ni bebley eyad puyek niya kapan-am-amlengin emin ni tutu-u?”
15 Todos os que passam batem palmas; eles assobiam e meneiam as suas cabeças para a filha de Jerusalém, dizendo: É esta a cidade que os homens chamam de a perfeição da beleza, a alegria de toda a terra?
16 Daka mewan kaheghegnudaddan emin ni buhul mu. Ida kamanggegeyyetget ni bunget da e kanday “Binahbah mi kaya mewan humman ni bebley. Nebayag dedan ni hinehhegged mi hu aggew ni kebahbahan tu!”
16 Todos os teus inimigos abriram as suas bocas contra ti; eles assobiam e rangem os dentes; eles dizem: Nós a engolimos; certamente este é o dia que nós desejávamos; nós o encontramos, e nós o vimos.
17 Yan nunya nengipahdingan Apu Dios ni inhel tun nunman ni pehding tu. Et yan nunya ey endi hemek tun nemahbah ni hi-gam. Impengapput tu buhul mu niya impan-am-amleng tuddan neapputam.
17 O ­SENHOR fez aquilo que tinha planejado; ele cumpriu a palavra que ordenou nos tempos antigos; ele abateu, e não teve compaixão; e ele fez o teu inimigo regozijar-se sobre ti, ele estabeleceu o chifre de teus adversários.
18 Et humman hu, hi-gayun iJerusalem ey entan tu isiked ni umnangih ni kewa-wa-wa niyan kahilehileng ni mampehemmehemmek nan Apu Dios.
18 O seu coração clamou ao Senhor: ó muro da filha de Sião, desçam as lágrimas como um rio, dia e noite; não te dês repouso; não deixes a menina dos teus olhos cessar.
19 Bangun kan hileng ni mandasal nan Apu Dios et mampehemmehemmek kan hi-gatu et hemeken tudda u-ungngam ni nangkaplat di keltad tep ya upa da.
19 Levanta-te, clama na noite; no início das vigílias derrama o teu coração como água perante a face do Senhor; ergue as tuas mãos para ele pela vida de teus filhos pequenos, que desmaiam de fome no alto de cada rua.
20 Nandasal ida iJerusalem et kanday “Apu Dios, nemnem mu kedi! Hi-gamin tutu-um nengipahdingam nunya. Kapangkana law idan bibi-i hu nakappinhed dan u-ungnga da. Kapampateyaddan buhul mi hu papaddi niyadda prophets di bawang ni Tempol.
20 Contempla, ó ­SENHOR, e considera a quem fizeste isto. Deverão as mulheres comer o fruto do seu ventre, as crianças de colo? Deverão o sacerdote e o profeta serem mortos no santuário do Senhor?
21 — ausente —
21 O jovem e o velho deitam-se no chão nas ruas; as minhas virgens e os meus jovens caíram pela espada; tu os mataste no dia da tua fúria; tu os mataste, e não tiveste misericórdia.
22 — ausente —
22 Tu convocaste, como em um dia solene, os meus terrores por todos os lados, para que no dia da fúria do ­SENHOR ninguém escapasse e nem restasse; aqueles que eu protegi e criei, o meu inimigo os consumiu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.