Gênesis 44

Ya ehel apu Dios (IFY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Entanni ey kan Joseph etan ni bega-en ni kamampaptek di baley tuy “Panhuduim hu sakuh da, ngenamung hu kabaelan dan tetngeden. Ey ibangngad mu pihhuh da e ita-pew mud Langgusih da.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Niya ita-pew mu etan silver ni basuh kud langgusih ni udidyan.” Et u-unnuden etan ni bega-en.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Yan newa-waan tu ey himmaleman idan limmaw e ingguyud dadda hu kebayyu da.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Nem eleg ida meidawwi ey kan Joseph etan ni bega-en tuy “Lakkay, unud mudda eman han-aaggi. Hedin ha-kupen mudda, kammun hi-gaday ‘Kele kakkayyaggud hu impeang-ang ni apuk hi-gayu ey lawah yu impahding?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Kele yu impeki-la etan nekangnginan basuh etan ni apuk? Humman ni basuh hu tuka innumi niya tuka ussalan man-ebbig. Et-eteng ni bahul huttan ni impahding yu.’”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Et maiunud etan bega-en ey hina-kup tudda et ehelen tun hi-gada etan inhel Joseph.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Nem kandan hi-gatuy “Apu, hipa huttan ni muka pan-e-hela? Makulug ngu et endi mi impahding ni henin nuntan.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Tam inamtam mewan e imbangngad mi etan pihhuh ni neita-pew di langgusih min inenamutan mid Kanaan. Kele man kami menekkew ni silber winu balituk di baley ni apum?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Nem anin, ikay et panhamaken mud emin eyad langgusih mi et hedin wada hemmaken mu, ey anin papetey yu etan nengala niya pambalin dakemin edum ni bega-en tu.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Kan etan ni bega-en ey “Dammutu huttan, nem ya pinhed ku ey ebuh etan nengalan mambalin ni bega-en. Hedin yadda edum ey dammutun um-anemut ida.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Et pan-epahen dadda langgusih da et wada hakkeyey inubad tu bedbed ni sakuh tu.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Et ilepu etan ni bega-en Joseph ni menemmak di langgusih etan ni pengulwan. Entanni et dinteng tu etan langgusih etan ni udidyan ey himmak tu etan basuh.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Yadda etan han-aaggi ey nambi-ki da balwasi dan degeh ni nemnem da. Et pan-itakkay da mewan etan langgusih dad kebayyu da et mambangngad idan emin di bebley.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Dimmateng idad baley Joseph ey immen diman et manyuung idan hi-gatu.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Ey kan Joseph ey “Kele hipa huttan ni yu impahding? Kaw eleg yu amta e dammutun amtaen ku hu impahding yu tep maebiggak?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Kan Judah ey “Eleg mi amta ihhumang min hi-gam, apu gobernor. Ey anin ni e-helen mi hu makulug e kammiy eleg kami mambahul et endi damengu silbitu, tep huyyan neipahding ni hi-gami hu pengastigun Apu Dios ni hi-gamid nambahulan mi lan nunman. Et humman hu, anin ew katteg ni pambega-en dakemin emin ni hi-gam et beken ni ebuh etan nengalan basuh mu.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Nem kan Joseph ey “Eleg mabalin ni nak pehding huttan! Ebuh etan nengalan basuh kun pambega-en ku. Hedin hi-gayun edum ey dammutun um-anemut kayud bebley yu di kad-an ameyu.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Nem nekihummangan hi Judah nan Joseph et kantuy “Apu gobernor, hi-gam ey neiingngeh hu kabaelam etan ni patul, nem dengel mu anhan eya e-helen ku, entan anhan bunget mu.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Apu, imbagam lan hi-gami eman ni laputun inlian mi hedin nanengtun wada amemi winu agimi.
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Et kammi ey ‘Wada amemin nea-amma niya wada hakey ni agi min udidyan ni newada eman ni kapangkea-ammain amemi. Ey inhel mi e wada agi etan ni agi min udidyan, nem neendi et ebuh tu law ni u-ungngan inetu. Et hi amemi ey nakappinhed tun peteg eya udidyan mi.’
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Inhel mun hi-gamin ikkuyug mi et ang-angen mu.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Et ehelen min hi-gam e apu e eleg mabalin ni hi-yanen tu ametu tep entanniy humman ali kumedek hu ikkatey amemi.
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Nem kammuy eleg mabalin ni kami mewan mampeang-ang ni hi-gam hedin eleg mi ikkuyug huyyan udidyan mi.
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Et humman hu, yan inenamutan mid bebley mi, ey indaddatteng min amemi humman ni inhel mu.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Et yan na-puhan ni gintang min kennen di deya ey kan amemi ey um-ali kami mewan ni umgatang.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Nem inhel min hi-gatu etan inhel mu e eleg mabalin ni kami mampidwan umgatang hedin eleg mi ikkuyug huyyan udidyan mi.
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Ey kan amemin hi-gamiy ‘Inamta yu e dewwan ebuh hu u-ungnga min Rachel.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Ya etan hakey ey neendi. Nanna-ud ni nebeni-ki hu annel tun impahding ni animal di muyung tep ingganah ni nunya ey endin nambangngad.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Et hedin ikkuyug yu eya agi yu et wada mewan meippahding ni hi-gatu ey e-duman yu degeh ni nemnem ku. Ey humman umhulun ni ketteyyan ku, nema-ma tep ay nea-amma-ak law.’
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Ya hakey mewan ey inhel kun amemi e hi-gak hu ngenamung eyan udidyan mi et hi-gak hu kambahul ni ingganah hedin endin mambangngad.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Et humman hu, nakka ibbagan hi-gam e apu e hi-gak ew hu pambega-en mu et beken eya udidyan ni agimi ma-lat umenamut nan amemi.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Tep eleg damengu mabalin ni nak um-anemut hedin eleg mi ikkuyug eya udidyan mi, tep eggak han-ituled ni menang-ang ni lawah ni meippahding nan amemin eleg tu penang-angi eyan agimi.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.