Gênesis 44

Ya ehel apu Dios (IFY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Entanni ey kan Joseph etan ni bega-en ni kamampaptek di baley tuy “Panhuduim hu sakuh da, ngenamung hu kabaelan dan tetngeden. Ey ibangngad mu pihhuh da e ita-pew mud Langgusih da.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Niya ita-pew mu etan silver ni basuh kud langgusih ni udidyan.” Et u-unnuden etan ni bega-en.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Yan newa-waan tu ey himmaleman idan limmaw e ingguyud dadda hu kebayyu da.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Nem eleg ida meidawwi ey kan Joseph etan ni bega-en tuy “Lakkay, unud mudda eman han-aaggi. Hedin ha-kupen mudda, kammun hi-gaday ‘Kele kakkayyaggud hu impeang-ang ni apuk hi-gayu ey lawah yu impahding?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Kele yu impeki-la etan nekangnginan basuh etan ni apuk? Humman ni basuh hu tuka innumi niya tuka ussalan man-ebbig. Et-eteng ni bahul huttan ni impahding yu.’”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Et maiunud etan bega-en ey hina-kup tudda et ehelen tun hi-gada etan inhel Joseph.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Nem kandan hi-gatuy “Apu, hipa huttan ni muka pan-e-hela? Makulug ngu et endi mi impahding ni henin nuntan.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Tam inamtam mewan e imbangngad mi etan pihhuh ni neita-pew di langgusih min inenamutan mid Kanaan. Kele man kami menekkew ni silber winu balituk di baley ni apum?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Nem anin, ikay et panhamaken mud emin eyad langgusih mi et hedin wada hemmaken mu, ey anin papetey yu etan nengala niya pambalin dakemin edum ni bega-en tu.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Kan etan ni bega-en ey “Dammutu huttan, nem ya pinhed ku ey ebuh etan nengalan mambalin ni bega-en. Hedin yadda edum ey dammutun um-anemut ida.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Et pan-epahen dadda langgusih da et wada hakkeyey inubad tu bedbed ni sakuh tu.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Et ilepu etan ni bega-en Joseph ni menemmak di langgusih etan ni pengulwan. Entanni et dinteng tu etan langgusih etan ni udidyan ey himmak tu etan basuh.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Yadda etan han-aaggi ey nambi-ki da balwasi dan degeh ni nemnem da. Et pan-itakkay da mewan etan langgusih dad kebayyu da et mambangngad idan emin di bebley.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Dimmateng idad baley Joseph ey immen diman et manyuung idan hi-gatu.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Ey kan Joseph ey “Kele hipa huttan ni yu impahding? Kaw eleg yu amta e dammutun amtaen ku hu impahding yu tep maebiggak?”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Kan Judah ey “Eleg mi amta ihhumang min hi-gam, apu gobernor. Ey anin ni e-helen mi hu makulug e kammiy eleg kami mambahul et endi damengu silbitu, tep huyyan neipahding ni hi-gami hu pengastigun Apu Dios ni hi-gamid nambahulan mi lan nunman. Et humman hu, anin ew katteg ni pambega-en dakemin emin ni hi-gam et beken ni ebuh etan nengalan basuh mu.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Nem kan Joseph ey “Eleg mabalin ni nak pehding huttan! Ebuh etan nengalan basuh kun pambega-en ku. Hedin hi-gayun edum ey dammutun um-anemut kayud bebley yu di kad-an ameyu.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Nem nekihummangan hi Judah nan Joseph et kantuy “Apu gobernor, hi-gam ey neiingngeh hu kabaelam etan ni patul, nem dengel mu anhan eya e-helen ku, entan anhan bunget mu.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Apu, imbagam lan hi-gami eman ni laputun inlian mi hedin nanengtun wada amemi winu agimi.
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Et kammi ey ‘Wada amemin nea-amma niya wada hakey ni agi min udidyan ni newada eman ni kapangkea-ammain amemi. Ey inhel mi e wada agi etan ni agi min udidyan, nem neendi et ebuh tu law ni u-ungngan inetu. Et hi amemi ey nakappinhed tun peteg eya udidyan mi.’
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Inhel mun hi-gamin ikkuyug mi et ang-angen mu.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Et ehelen min hi-gam e apu e eleg mabalin ni hi-yanen tu ametu tep entanniy humman ali kumedek hu ikkatey amemi.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Nem kammuy eleg mabalin ni kami mewan mampeang-ang ni hi-gam hedin eleg mi ikkuyug huyyan udidyan mi.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Et humman hu, yan inenamutan mid bebley mi, ey indaddatteng min amemi humman ni inhel mu.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Et yan na-puhan ni gintang min kennen di deya ey kan amemi ey um-ali kami mewan ni umgatang.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Nem inhel min hi-gatu etan inhel mu e eleg mabalin ni kami mampidwan umgatang hedin eleg mi ikkuyug huyyan udidyan mi.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Ey kan amemin hi-gamiy ‘Inamta yu e dewwan ebuh hu u-ungnga min Rachel.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Ya etan hakey ey neendi. Nanna-ud ni nebeni-ki hu annel tun impahding ni animal di muyung tep ingganah ni nunya ey endin nambangngad.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Et hedin ikkuyug yu eya agi yu et wada mewan meippahding ni hi-gatu ey e-duman yu degeh ni nemnem ku. Ey humman umhulun ni ketteyyan ku, nema-ma tep ay nea-amma-ak law.’
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
32 Ya hakey mewan ey inhel kun amemi e hi-gak hu ngenamung eyan udidyan mi et hi-gak hu kambahul ni ingganah hedin endin mambangngad.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Et humman hu, nakka ibbagan hi-gam e apu e hi-gak ew hu pambega-en mu et beken eya udidyan ni agimi ma-lat umenamut nan amemi.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Tep eleg damengu mabalin ni nak um-anemut hedin eleg mi ikkuyug eya udidyan mi, tep eggak han-ituled ni menang-ang ni lawah ni meippahding nan amemin eleg tu penang-angi eyan agimi.”
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.