Gênesis 43

Ya ehel apu Dios (IFY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nanengtun nemahhig hu bisil di Kanaan.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Et yan na-puhan ni kennen ni da gintang, ey kan Jacob idan u-ungnga tuy “Lakkayuy ew mewan di Egypt et kayulli gumtang ni kennen tayu.”
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Ey kan Judah ey “Em, nem kan mannuman etan ni gobernor ey eleg dakemi kunu i-abulut ni menang-ang ni hi-gatu hedin eleg mi ikkuyug etan udidyan mi.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Et humman hu, hedin i-abulut mun mekillaw hi Benjamin ey umlaw kamin an umgatang ni kennen tayu.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Nem hedin eleg mu i-abulut ey eleg kami umlaw tep kan etan ni gobernor ey ‘Eleg dakeyu i-abulut ni menang-ang ni hi-gak hedin eleg yu ikkuyug etan agi yu.’”
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Kan Jacob ey “Kele dedan yu inhel e wada hu hakey ni agi yu? Tam yuka ma-ma-maa hu nakka panhelheltapi!”
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Kanday “Tep kantuy ‘Kaw mategu hi ameyu niya kaw wada pay hu edum ni agi yu?’ Et mahapul ni hummangen midda humman ni imbagetu. Kaw hipa nengamtaan mi e tu e-helen e mahapul ni ikkuyug mi etan agi mi?”
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Et kan Judah nan ametuy “Iebulut mun mekillaw hi Benjamin et lumaw kami ma-lat endin hi-gatsu hu mettey ni upa.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Anin ni hi-gak hu ngenamung. Hedin eleg ku i-anemut ey hi-gak ali hu kambahul ni ingganah.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Gullat et ni eleg kami metaktak wada-et ni nampidwa kamin limmaw.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Et kan ameday “Hedin henin nuntan, ey ala kayun hipan kakkayyaggud ni wada eyad bebley et idwat yu la etan ni gobernor. Ala kayun danum ni putsukan, ya kaikkamdug di ihhida, ya bangbanglun insensoh niyadda edum ni lameh ni intanem.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Ey mahapul ni edumi yu ellan yun pihhuh, et ibangngad yu etan pihhuh ni imbangngad dad ta-pew ni langgusih yu eman ni linawwan yu lan laputu tep nehimeng ida na-mu.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Anin ew katteg ni ikuyug yu eya agiyu et lumaw kayu.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Hi Apu Dios e Kabaelan tun emin hu ngenamung ni memaddang ni hi-gayu ma-lat hemeken dakeyu etan ni gobernor et paenamut tulli hi Benjamin niya ma-lat pa-hep tud kallabbuttan hi agiyun hi Simeon et umenamut kayun emin. Nem hedin kantu et kapyatun wada meippahding ni hi-gada, ey ngenamung ew katteg diman!”
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Inu-unnud da humman ni inhel ameda et umladdan iddawat da etan ni gobernor niya induman da hu intabin dan pihhuh et lumaw ida e ingkuyug da hi Benjamin di Egypt. Et lumaw idad kad-an etan ni gobernor e hi Joseph.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Inang-ang Joseph hi Benjamin ey kantu etan ni bega-en tun kamampaptek di baley tuy “Ipengulum idad baley ku niya keleng kayun ihhidemi tep mekikkan idan hi-gak ni emaggew.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Inu-unnud etan ni bega-en et ipengulu tuddad baley Joseph.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Yan daka pampengillawwin hi-gada ey ida kaumkenebkeb et kanday “Mukun mannuman illaw daitsudman ey ya etan pihhuh ni imbayad tayun laputun imbangngad dad langgusih tayu. Nungay ngun pambalinen daitsun bega-en et peki-la dadda eya kebayyu tayu?”
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Dimmateng idad heggeppan di baley Joseph ey kanda etan ni bega-en ni kamampaptek di baley tuy
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 “Apu, hi-gamidda la etan immalin gimmatang ni kennen.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 — ausente —
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 — ausente —
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Ey kan etan ni bega-en ey “Entan pandanag yu niya entan takut yu tep hi Apu Dios e kadeyyawan ameyu hu nengiha-ad ni nunman ni pihhuh. Tep inlak ida ngu etan pihhuh ni imbayad yu.” Entanni ey impaukat tu hi Simeon
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 et han tu pahgep idan emin di baley Joseph. Ey nandaddan ni danum ni pengullah dan heli da et pangan tudda hu kebayyu da.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Inukat ida etan ni han-aaggi etan iddawat dan Joseph ni ellian tun emaggew tep dingngel da e mekikkan idan hi-gatu.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Immanemut hi Joseph et idwat da etan inla dallid bebley dan iddawat dan hi-gatu et manyuung idan panlispituh dan hi-gatu.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Imbagetun hi-gada hedin inna-nudda. Ey kantuy “Inhel yu lan nunman e nea-amma law hi ameyu. Kaw nanengtun mategu?”
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Himmumang ida ey kanday “Em apu, nanengtun mategu hi amemi.” Et manyuung ida mewan ni hi-gatu.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Intekel nan Joseph hi Benjamin e agitun mismuh ey kantuy “Kaw huyya etan kan yun udidyan yu? Bendisyonan dakan Apu Dios e u-ungnga.”
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Entanni ey eleg han-isipel nan Joseph hu nangih tun nenang-angan tun agi tu et papuut tun umhep et lumaw di kuwaltuh tu et an mannannangngih diman.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Insiked tu nangih et manda-lup et han maukat et ehlen tuddan bega-en tun iddaddan da hu kennen.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Neappil hi Joseph ni nengan di hakey ni tebol et yadda dama agi tud hakey ni tebol. Neappil ida dama etan iEgypt ni mengngan tep eleg da pinhed ni mei-dum ni mekikkan idan Hebrew tep nebabah hu daka penang-ang ni hi-gada.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Natngadda etan agin Joseph tep impanhenehened daddan impayudung meippalpud pengulwan ingganah di udidyan e inhangga dan Joseph.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Ya etan kennen da ey daka an ellad tebol Joseph. Daddakkel indawat dan kennen nan Benjamin e mampillima kedakkel tu nem ya indawat dan kennen idan agitu. Et makangngan idan emin et manginum ida.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.