Gênesis 41

Ya ehel apu Dios (IFY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nelabah dewwan toon ey ini-innep etan ni patul e kaman-eh-ehneng kumangngud gilig ni Wangwang e Nile.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 Ey pinhakkeyey wada neukat etan di wangwang ni pitun mangkateban baka et ipa-yuh dan mengngan ni helek di gilig tu.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Entanni mewan ey neukat ida dama hu pitun nangkepigut ni baka. Limmaw idad kad-an etan idan mangkateban baka
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 et entanni ey kinan dadda humman ni mangkateban baka. Ey inggibek etan ni patul.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Nambangngad ni neugip ey nan-i-innep mewan. Ey inang-ang tu e wada simmemel ni hakey ni pagey e wada pitun udeng tun makabgah niya na-teng.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Entanni mewan ey neukat pitun udeng tun nekupeh tep ya maetung ni dibdib ni kamelpud kasimmilin aggew.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Entanni ey kinan idan nekupeh ida etan mabgah. Inggibek etan ni patul ey inamta tu law e nan-i-innep.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Yan newa-waan tu ey tuka pannenemnem humman idan ini-innep tu et tudda paeyag ni emin hu nengamtan magic niyadda nangkenemneman di Egypt. Inhel tun hi-gada hu ini-innep tu, nem endi hakey ni nengamtan keibbellinan tu.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Entanni ey kan etan ni kamampaptek ni meinnum etan ni patul ey “Yan eman ni nambahulan mi lan nunman
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 ey bimmunget kan hi-gami etan ni kamengapyan sinapay et pakelabut dakemi etan di baley ni ap-apuddan guwalya.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Hakey ni hileng ey wada ini-innep min dewwan nambaklang hu keibbellinan tu.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Ey wada etan kat-agun Hebrew ni edum min neikelabut e bega-en etan ni ap-apun guwalya. Inhel min hi-gatu ini-innep mi et ehlen tu hu keibbellinan tu.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Ey makulug numan ni neipahding hu inhel tun keibbellinan ni ini-innep mi. Hi-gak ey nambangngad dak di ngunuk, ey ya etan kamengapyan sinapay ey impapetey mu.”
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Et paeyag etan ni patul hi Joseph et pa-hep dad kallabbuttan. Nampepu-lit et hullulan tu balwasi tu et lumaw di kad-an etan ni patul.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Et ehlen etan ni patul ni hi-gatu hu ini-innep tu. Kantuy “Wada ini-innep ku, nem endi nengamtan keibbellinan tu. Kanday inamtam kunu keibbellinan ni i-innep et mukun impaeyag daka.”
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Himmumang hi Joseph ey kantuy “Apu, endi kabaelan kun menghel ni keibbellinan ni ini-innep mu. Nem hi Apu Dios hu menghel ni kayyaggud ni keibbellinan tu.”
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Kan etan ni patul ey “Ini-innep ku e nakka man-eh-ehneng di gilig ni Wangwang e Nile
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 ey wadadda pitun mangkateban bakan neukat etan di wangwang et ipa-yuh dan mengngan ni helek etan di gilig tu.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Entanni mewan ey neukat ida hu pitun bakan nangkepigut. Humman idan baka hu kepippiggutan di emin ni bakan inang-ang kudya Egypt.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Entanni ey kinan dadda etan mateban baka.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Nem endi hu tu kei-ang-angan tep nanengtun nepippigut ida. Et entanni ey inggibek ku.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 Entanni ey neuyengngak mewan ey ini-innep ku e wada simmemel ni hakey ni pagey e wada pitun udeng tun makabgah ey na-teng.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Entanni ey neukat mewan pitun udeng tun kinupeh ni dibdib ni kamelpud appit ni kasimmilin aggew.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Ey yadda etan nekupeh ni pagey, ey kinan dadda etan makabgah. Inhel kuddan nengamtan magic huyyaddan ini-innep ku, nem eleg da amta hu keibbellinan da.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Kan Joseph etan ni patul ey “Huttan ni dewwan ini-innep mu ey nan-ingngeh hu keibbellinan da. Hi Apu Dios ey impeamta tun hi-gam hu pehding tullin edum ni aggew.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Yadda etan pitun mateban baka niyadda etan pitun mabgah ni pagey ey nan-ingngeh hu keibbellinan da e pitun toon.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Yadda etan pitun bakan nepigut niyadda etan pitun nekupeh ni pagey ey pitun toon ni bisil.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Humman etan kangkun nuntan ni impeamtan Apu Dios ni hi-gam hu ippahding tulli.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Yadya Egypt ey wadalli pitun toon ni dakel alin peteg hu ennien yu.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Ey nampidwa hu nengi-innepan mu tep makulug ni peamnun Apu Dios ey anggegannu keippahdingan tu.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Et humman hu, heninnuy hu mahapul ni pehding mu. Pilim hu hakey ni nenemneman niya nelaing ni mengippaptek eyan bebley.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 — ausente —
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Humman hu pehding mu ma-lat wadalli kennen ni nunman ni kedettengan ni pitun toon ni bisil et eleg matey ida tuun upa da.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Ya etan patul niyadda etan opisyal tu ey pininhed da humman ni planuh ni inhel Joseph.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Et kan etan ni patul idan opisyal tuy “Endi edum ni mei-ingngeh nan Joseph tep wadan hi-gatu ispirituh Apu Dios.”
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Kan etan ni patul nan Joseph ey “Tep ay hi-gam hu nengipeamtaan Apu Dios ni nuntan ey humman kei-ang-angan tu e endi edum ni henin hi-gam e nenemneman niya nelaing.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Et humman hu, puttuken dakan meihhayned ni hi-gak ni man-ap-apu eyad bebley. Et emin hu tuu ey u-unnuden da e-helen mu.
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Yan nunya ey hi-gam hu gobernor emin eyad bebley di Egypt.”
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Et ukhupen etan ni patul etan singsing tun nemalkaan ni sinyal tu et ihuklub tud galumeymey Joseph. Humman ni nengidwatan etan ni patul ni singsing tun Joseph hu kei-ang-angan tu e hi Joseph law hu gobernor. Impebalwasian tun kakkayyaggud ni balwasi niya impebanggelan tun balituk.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Ey indawat tun hi-gatu etan kapanlugganin neihayned ni ap-apud Egypt. Et panlugan tu hi Joseph et ida kamenglaw ey wadadda kamemengngulun kaumtenekkutekkuk ma-lat kumiwang ida tuun pengippeang-angan dan lispituh dan hi-gatu. Et hi Joseph law hu gobernor di Egypt.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Kan etan ni patul ni hi-gatuy “Hi-gak hu patul di deya Egypt, nem hedin wada eleg mu i-abulut ey eleg mabalin ni meippahding.”
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Yan nemangulun pitun toon ey makulug tu-wangun dakel ni peteg hu kennen di kebebbebley di Egypt.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Et paemung Joseph idad alang ni kinapyan gubilnu hu ineniddan tuud emin diman ni bebley.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Nemahhig e dakel kennen et isiked law Joseph ni manlelkud tep heni kadinakkel ni palnah di gilig ni baybay.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Ya nin nunman ni eleg pay medatngan hu bisil ey dewwa hu u-ungngad Joseph nan Asenat.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ya impangngadan Joseph etan ni pengulwan ey hi Manasseh tep kantuy “Hi Apu Dios hu nenga-alluk ni hi-gak di nanhelheltapan ku niyad neidawwian kun ama.”
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Ya etan neikadwa ey nginadnan tun hi Epraim tep kantuy “Hi Apu Dios hu nengidwat ni u-ungngak eyad bebley ni nanhelheltapan ku.”
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Entanni ey nepappeg etan pitun toon ni dakel kennen di Egypt.
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 Neilepu law etan bisil ni immamnu etan inhel Joseph. Emin di kebebbebley ey na-puhan idan kennen, nem yad Egypt ey dakel hu kennen diman.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Entanni ey anin idan iEgypt et ida kamangke-puhin kennen et ida mambaga etan ni patul da. Nem kan etan ni patul ni hi-gaday “Kayu pambagan Joseph et ngenamung hu e-helen tu.”
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Nemahhig law hu bisil di kebebbebley di Egypt et pebeghul Joseph ni emin etan aallang et pan-igtang tuddan katuutuudman hu in-alang da.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Entanni ey kamampengellid Egypt hu tutu-ud edum ni bebley ni an umgatang nan Joseph ni kennen tep nemahhig hu bisil.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.