Gênesis 41

Ya ehel apu Dios (IFY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nelabah dewwan toon ey ini-innep etan ni patul e kaman-eh-ehneng kumangngud gilig ni Wangwang e Nile.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 Ey pinhakkeyey wada neukat etan di wangwang ni pitun mangkateban baka et ipa-yuh dan mengngan ni helek di gilig tu.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Entanni mewan ey neukat ida dama hu pitun nangkepigut ni baka. Limmaw idad kad-an etan idan mangkateban baka
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 et entanni ey kinan dadda humman ni mangkateban baka. Ey inggibek etan ni patul.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Nambangngad ni neugip ey nan-i-innep mewan. Ey inang-ang tu e wada simmemel ni hakey ni pagey e wada pitun udeng tun makabgah niya na-teng.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Entanni mewan ey neukat pitun udeng tun nekupeh tep ya maetung ni dibdib ni kamelpud kasimmilin aggew.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Entanni ey kinan idan nekupeh ida etan mabgah. Inggibek etan ni patul ey inamta tu law e nan-i-innep.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Yan newa-waan tu ey tuka pannenemnem humman idan ini-innep tu et tudda paeyag ni emin hu nengamtan magic niyadda nangkenemneman di Egypt. Inhel tun hi-gada hu ini-innep tu, nem endi hakey ni nengamtan keibbellinan tu.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Entanni ey kan etan ni kamampaptek ni meinnum etan ni patul ey “Yan eman ni nambahulan mi lan nunman
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 ey bimmunget kan hi-gami etan ni kamengapyan sinapay et pakelabut dakemi etan di baley ni ap-apuddan guwalya.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Hakey ni hileng ey wada ini-innep min dewwan nambaklang hu keibbellinan tu.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Ey wada etan kat-agun Hebrew ni edum min neikelabut e bega-en etan ni ap-apun guwalya. Inhel min hi-gatu ini-innep mi et ehlen tu hu keibbellinan tu.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Ey makulug numan ni neipahding hu inhel tun keibbellinan ni ini-innep mi. Hi-gak ey nambangngad dak di ngunuk, ey ya etan kamengapyan sinapay ey impapetey mu.”
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Et paeyag etan ni patul hi Joseph et pa-hep dad kallabbuttan. Nampepu-lit et hullulan tu balwasi tu et lumaw di kad-an etan ni patul.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Et ehlen etan ni patul ni hi-gatu hu ini-innep tu. Kantuy “Wada ini-innep ku, nem endi nengamtan keibbellinan tu. Kanday inamtam kunu keibbellinan ni i-innep et mukun impaeyag daka.”
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Himmumang hi Joseph ey kantuy “Apu, endi kabaelan kun menghel ni keibbellinan ni ini-innep mu. Nem hi Apu Dios hu menghel ni kayyaggud ni keibbellinan tu.”
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Kan etan ni patul ey “Ini-innep ku e nakka man-eh-ehneng di gilig ni Wangwang e Nile
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 ey wadadda pitun mangkateban bakan neukat etan di wangwang et ipa-yuh dan mengngan ni helek etan di gilig tu.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Entanni mewan ey neukat ida hu pitun bakan nangkepigut. Humman idan baka hu kepippiggutan di emin ni bakan inang-ang kudya Egypt.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Entanni ey kinan dadda etan mateban baka.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Nem endi hu tu kei-ang-angan tep nanengtun nepippigut ida. Et entanni ey inggibek ku.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 Entanni ey neuyengngak mewan ey ini-innep ku e wada simmemel ni hakey ni pagey e wada pitun udeng tun makabgah ey na-teng.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Entanni ey neukat mewan pitun udeng tun kinupeh ni dibdib ni kamelpud appit ni kasimmilin aggew.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Ey yadda etan nekupeh ni pagey, ey kinan dadda etan makabgah. Inhel kuddan nengamtan magic huyyaddan ini-innep ku, nem eleg da amta hu keibbellinan da.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Kan Joseph etan ni patul ey “Huttan ni dewwan ini-innep mu ey nan-ingngeh hu keibbellinan da. Hi Apu Dios ey impeamta tun hi-gam hu pehding tullin edum ni aggew.
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Yadda etan pitun mateban baka niyadda etan pitun mabgah ni pagey ey nan-ingngeh hu keibbellinan da e pitun toon.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Yadda etan pitun bakan nepigut niyadda etan pitun nekupeh ni pagey ey pitun toon ni bisil.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Humman etan kangkun nuntan ni impeamtan Apu Dios ni hi-gam hu ippahding tulli.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Yadya Egypt ey wadalli pitun toon ni dakel alin peteg hu ennien yu.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Ey nampidwa hu nengi-innepan mu tep makulug ni peamnun Apu Dios ey anggegannu keippahdingan tu.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Et humman hu, heninnuy hu mahapul ni pehding mu. Pilim hu hakey ni nenemneman niya nelaing ni mengippaptek eyan bebley.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 — ausente —
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Humman hu pehding mu ma-lat wadalli kennen ni nunman ni kedettengan ni pitun toon ni bisil et eleg matey ida tuun upa da.”
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ya etan patul niyadda etan opisyal tu ey pininhed da humman ni planuh ni inhel Joseph.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Et kan etan ni patul idan opisyal tuy “Endi edum ni mei-ingngeh nan Joseph tep wadan hi-gatu ispirituh Apu Dios.”
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Kan etan ni patul nan Joseph ey “Tep ay hi-gam hu nengipeamtaan Apu Dios ni nuntan ey humman kei-ang-angan tu e endi edum ni henin hi-gam e nenemneman niya nelaing.
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Et humman hu, puttuken dakan meihhayned ni hi-gak ni man-ap-apu eyad bebley. Et emin hu tuu ey u-unnuden da e-helen mu.
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Yan nunya ey hi-gam hu gobernor emin eyad bebley di Egypt.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Et ukhupen etan ni patul etan singsing tun nemalkaan ni sinyal tu et ihuklub tud galumeymey Joseph. Humman ni nengidwatan etan ni patul ni singsing tun Joseph hu kei-ang-angan tu e hi Joseph law hu gobernor. Impebalwasian tun kakkayyaggud ni balwasi niya impebanggelan tun balituk.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Ey indawat tun hi-gatu etan kapanlugganin neihayned ni ap-apud Egypt. Et panlugan tu hi Joseph et ida kamenglaw ey wadadda kamemengngulun kaumtenekkutekkuk ma-lat kumiwang ida tuun pengippeang-angan dan lispituh dan hi-gatu. Et hi Joseph law hu gobernor di Egypt.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Kan etan ni patul ni hi-gatuy “Hi-gak hu patul di deya Egypt, nem hedin wada eleg mu i-abulut ey eleg mabalin ni meippahding.”
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Yan nemangulun pitun toon ey makulug tu-wangun dakel ni peteg hu kennen di kebebbebley di Egypt.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Et paemung Joseph idad alang ni kinapyan gubilnu hu ineniddan tuud emin diman ni bebley.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Nemahhig e dakel kennen et isiked law Joseph ni manlelkud tep heni kadinakkel ni palnah di gilig ni baybay.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Ya nin nunman ni eleg pay medatngan hu bisil ey dewwa hu u-ungngad Joseph nan Asenat.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ya impangngadan Joseph etan ni pengulwan ey hi Manasseh tep kantuy “Hi Apu Dios hu nenga-alluk ni hi-gak di nanhelheltapan ku niyad neidawwian kun ama.”
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Ya etan neikadwa ey nginadnan tun hi Epraim tep kantuy “Hi Apu Dios hu nengidwat ni u-ungngak eyad bebley ni nanhelheltapan ku.”
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Entanni ey nepappeg etan pitun toon ni dakel kennen di Egypt.
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 Neilepu law etan bisil ni immamnu etan inhel Joseph. Emin di kebebbebley ey na-puhan idan kennen, nem yad Egypt ey dakel hu kennen diman.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Entanni ey anin idan iEgypt et ida kamangke-puhin kennen et ida mambaga etan ni patul da. Nem kan etan ni patul ni hi-gaday “Kayu pambagan Joseph et ngenamung hu e-helen tu.”
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Nemahhig law hu bisil di kebebbebley di Egypt et pebeghul Joseph ni emin etan aallang et pan-igtang tuddan katuutuudman hu in-alang da.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Entanni ey kamampengellid Egypt hu tutu-ud edum ni bebley ni an umgatang nan Joseph ni kennen tep nemahhig hu bisil.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.