Gênesis 31

Ya ehel apu Dios (IFY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dingngel Jacob e ida kamanlillih ida etan u-ungngan Laban e kanday “Illan Jacob ni emin hu kinedangyan ametayu et deh e kimmedangyan.”
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Anin ni hi Laban et wada kaiggibek nan Jacob ni el-eleg ni tuka pehding ni hi-gatu e beken ni heni lan nunman.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Entanni ey inhel Apu Dios nan hi Jacob e kantuy “Pambangngad kad bebley ni aammed mu niyadda aaggim haggud wada-ak ni mengippaptek ni hi-gam.”
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Entanni ey impaeyag Jacob di Leah nan Rachel di pattullan tun kalneroh
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 et kantun hi-gaday “Nakka giggibbeka ey el-eleg law hu kapeang-ang-ang ameyun hi-gak, beken ni heni lan nunman hu tuka pengapngan hi-gak, nem nanengtun kaumbaddang ni hi-gak hi Apu Dios e kadeyyawan ama.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Inamta yu hu ligat kun nengingungngunnuan kun ameyu.
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 Nem kapyatun linugilugih tuwak e nampinhampulu hu nenullulan tun hummangan min tangdan ku. Nem kayyaggud et eleg iebulut nan Apu Dios ni wada tu pehding ni hi-gak ni lawah.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 — ausente —
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 — ausente —
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 Yan eman ni kapengenduliddan etan ni gelding ey ini-innep ku e nangkegalitan niya nangkebatekan idan emin etan lakkitun gelding ni kamengendul.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ini-innep ku e immehel etan anghel Apu Dios ni hi-gak e kantuy ‘Jacob!’ Et kangkuy ‘Kela e Apu?’
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 Kan etan ni anghel ey ‘Ang-ang mu kedi, emin ida eman lakkitun kamengendul ey nangkegalitan niya nangkebatekan edum. Hi-gak kamengippahding ni nunya tep inang-ang kun emin hu impahpahding nan Laban ni hi-gam.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Hi-gak hu Dios ni nampeang-ang ni hi-gam di Bethel etan di nengiha-adam ni batun dinuyagam mun lanan penginemnemneman mun hi-gak et mansapatah kan hi-gak. Pandaddan ka et mambangngad kad bebley ni neiungngaan mu.’”
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Himmumang di Leah nan Rachel ey kanday “Anin haggud endi damengu beltanen min kinedangyan nan amemi
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 tep ya tuka pehding ni hi-gami ey heni kami hansinu-wan. Inggatang dakemi et umahen tun emin hu nanggatngan tu.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Emin hu kinedangyan amemin heni inlan Apu Dios et idwat tun hi-gam ey hi-gatsuddan emin eyan u-ungnga hu lebbengtun keidwatan tu. Et humman hu, u-unnud mu etan inhel Apu Dios ni pehding mu.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 — ausente —
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 — ausente —
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 — ausente —
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 — ausente —
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 — ausente —
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Nelabah tellun aggew ey wada nengipeamtan Laban e bimmesik di Jacob.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 — ausente —
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 — ausente —
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 — ausente —
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Et lumaw hi Laban di kad-an Jacob et kantuy “Kele heni balud di gubat ida eya u-ungngak e mudda imbesik? Hineul muwak.
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Kele eleg mu e-ehhelen ey kayu nengali? Gullat et ni impeamtam, ey nandaddan nak ni pan-an-anlaan tayu et han kayu umgah di lawwan yu.
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Eggak ew anhan akwalen ida eya inap-apuk niyadda eya u-ungngak ey kayu nengali. Beken ni kayyaggud huyyan impahding mu.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Gullat ni pinhed kun pehding ni hi-gam hu lawah et dammutu. Nem nampeang-ang ni hi-gak etan Dios ni kadeyyawan amam et ehelen tu e hellipat-an ku ma-lat endi nak e-helen ni hi-gam ni lawah.
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Inamtak e ya gaputun neala et hi-yanen yuwak ey tep kaka um-abtun mambangngad di bebley amam. Nem anin et, kele yu impeki-ladda etan dios ku?”
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Kan Jacob ey “Eggak e-ehhelen ni hi-gam et mangeli kami tep kangku nem ikka-leg mudda u-ungngam.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Nem hedin ya meippanggep ida etan ni dios mu, ey mu panhamak et hedin wadan hi-gami hu nengala ey anin ni pepettey ku. Ey hedin wada ang-angen mun illamin hi-gam man issapatah kud hinanggadda eyan tutu-u ta e pebangngad ku.” Inhel Jacob huyya tep eleg tu amta e sinekew Rachel etan ida dios ametu.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Et lumaw hi Laban et tu epengen ni hinemahemak di kampun Jacob, yad kampun Leah, yad kampuddan etan ni dewwan bega-en et han lumaw di kampun Rachel, nem endi.
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 Hi Rachel e nengaladdan nunman ni dios ey intalu tud dallem ni yuddungngan ni kapantakkayi et yudungan tu. Intaggan nan Laban hamak, nem endi tu himmak.
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 Kan Rachel nan ametuy “Entan tu balaw e ama hu eggak ehnengi tep wada kamelpud annel ku.” Endi himmak nan Laban et
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 — ausente —
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 — ausente —
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 Inamtam e dewampulun toon hu nengingngunnuan daka et ipenaptek kun emin hu gelding mu niya kalneroh mu et deh e nedakkel ida. Ey yan nunman idan toon ey endi nengunuh ni kalneroh niya gelding mu niya endin hekey hu nak kinleng ni inhidak.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 Hedin wada pintey idan animal di muyung di halun mu, man eggak peam-amta ni hinullulan ku. Anin idan kametellak ni hileng winu kawwalwal e muka pehullul ni hi-gak.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Ey insipesipel ku hu nemahhig ni petang ni kawwalwal niya nemahhig ni ketel ni hileng niya nakka metuttukal.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Henin nunya hu hinelheltap kun dewampulun toon tep hampulut epat hu toon ni neneklaan kuddan eyan dewwan u-ungngam, niya enem ni toon hu neneklaan kudda eyan halun ku. Nem anin ni hanniman et nampinhampulu hu nenullulan mun tangdan ku.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Gullat na-mun eleg tuwak baddangan ni Dios nan apu hi Abraham et hi amak e hi Isaac et intu-dak muwak ni endin hekey hu indawat mun hi-gak. Nem kayyaggud et inang-ang Apu Dios hu lawah ni impahpahding mun hi-gak niya ligat ni ngunuk, et mampeang-ang ni hi-gam ni nahdem et ibunget daka.”
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Himmumang hi Laban ey kantuy “Yadda eya bii ey u-ungngak ida niya inap-apuk ida eya u-ungnga dadda. Ey animal ku eyadda kalneroh niyadda gelding. Ya kakulugan tu ey emin eya muka ang-ang-anga ey nalpun hi-gak. Nem endi inna-nuk ni mengikka-leg ni hi-gada.
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Et humman hu, imay kuma et manhummangan ita. Ey um-ala itan batun penginemnemneman tan ihhummangan ta.”
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Et umla hi Jacob ni batu et haaden tu ma-lat penginemnemneman dan nunman ni ihhummangan da.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Inhel tuddan tuu tu e umpanuh idan batu et ipiggil da et mangan idan emin diman.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Et ngadanan Laban humman ni Jegar Sahadutah. Ya impangngadan daman Jacob ey Galeed.
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Kan Laban nan hi Jacob ey “Huyyan neipiggil ni batu hu mengippenemnem ni hi-gata.” Et mukun Galeed hu ngadan nunman ni bebley.
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Nem nginedanan da mewan ni Mispah tep kan Laban ey “Hi Apu Dios hu menang-ang ni hi-gatan dewwa ma-lat ya ihhummangan ta hu meu-unnud, anin ni nandawwi ita.
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Eggak ali amtaa hedin ibbunget muddalli eya u-ungngak winu mengahwa kan edum ni bii, nem nemnem mu e wada hi Apu Dios ni kamenang-ang ni hi-gam.
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 Adyah eya neipiggil ni batu niya eya batun hinead mu.
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Huyyaddan batu hu mengippenemnem ni hi-gatan dewwa etan ni inhummangan ta. Eggak lebbahi eya pappeg et umli-ak ni an mengippahding ni hi-gam ni lawah et hanniman daman hi-gam.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Ya etan Dios idan ammed tayu e di Abraham nan hi Nahor hu ngenamung ni mengastigu etan ni eleg mengu-unnud eyan inhummangan ta.”
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Et kumleng hi Jacob ni animal et iappit tun Apu Dios etan di duntug et aygan tudda etan tutu-u et mangan ida et manha-ad idadman ni hanlabbi.
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Newa-wa et bumengun hi Laban ni dagah et akwalen tudda u-ungnga tu niyadda etan inap-apu tu et bendisyonan tudda et han ida umenamut di bebley da.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.