Gênesis 31

Ya ehel apu Dios (IFY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dingngel Jacob e ida kamanlillih ida etan u-ungngan Laban e kanday “Illan Jacob ni emin hu kinedangyan ametayu et deh e kimmedangyan.”
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Anin ni hi Laban et wada kaiggibek nan Jacob ni el-eleg ni tuka pehding ni hi-gatu e beken ni heni lan nunman.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 Entanni ey inhel Apu Dios nan hi Jacob e kantuy “Pambangngad kad bebley ni aammed mu niyadda aaggim haggud wada-ak ni mengippaptek ni hi-gam.”
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Entanni ey impaeyag Jacob di Leah nan Rachel di pattullan tun kalneroh
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 et kantun hi-gaday “Nakka giggibbeka ey el-eleg law hu kapeang-ang-ang ameyun hi-gak, beken ni heni lan nunman hu tuka pengapngan hi-gak, nem nanengtun kaumbaddang ni hi-gak hi Apu Dios e kadeyyawan ama.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Inamta yu hu ligat kun nengingungngunnuan kun ameyu.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Nem kapyatun linugilugih tuwak e nampinhampulu hu nenullulan tun hummangan min tangdan ku. Nem kayyaggud et eleg iebulut nan Apu Dios ni wada tu pehding ni hi-gak ni lawah.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 — ausente —
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 — ausente —
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 Yan eman ni kapengenduliddan etan ni gelding ey ini-innep ku e nangkegalitan niya nangkebatekan idan emin etan lakkitun gelding ni kamengendul.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ini-innep ku e immehel etan anghel Apu Dios ni hi-gak e kantuy ‘Jacob!’ Et kangkuy ‘Kela e Apu?’
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Kan etan ni anghel ey ‘Ang-ang mu kedi, emin ida eman lakkitun kamengendul ey nangkegalitan niya nangkebatekan edum. Hi-gak kamengippahding ni nunya tep inang-ang kun emin hu impahpahding nan Laban ni hi-gam.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Hi-gak hu Dios ni nampeang-ang ni hi-gam di Bethel etan di nengiha-adam ni batun dinuyagam mun lanan penginemnemneman mun hi-gak et mansapatah kan hi-gak. Pandaddan ka et mambangngad kad bebley ni neiungngaan mu.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Himmumang di Leah nan Rachel ey kanday “Anin haggud endi damengu beltanen min kinedangyan nan amemi
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 tep ya tuka pehding ni hi-gami ey heni kami hansinu-wan. Inggatang dakemi et umahen tun emin hu nanggatngan tu.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Emin hu kinedangyan amemin heni inlan Apu Dios et idwat tun hi-gam ey hi-gatsuddan emin eyan u-ungnga hu lebbengtun keidwatan tu. Et humman hu, u-unnud mu etan inhel Apu Dios ni pehding mu.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 — ausente —
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 — ausente —
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 — ausente —
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 — ausente —
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 — ausente —
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Nelabah tellun aggew ey wada nengipeamtan Laban e bimmesik di Jacob.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 — ausente —
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 — ausente —
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 — ausente —
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Et lumaw hi Laban di kad-an Jacob et kantuy “Kele heni balud di gubat ida eya u-ungngak e mudda imbesik? Hineul muwak.
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Kele eleg mu e-ehhelen ey kayu nengali? Gullat et ni impeamtam, ey nandaddan nak ni pan-an-anlaan tayu et han kayu umgah di lawwan yu.
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Eggak ew anhan akwalen ida eya inap-apuk niyadda eya u-ungngak ey kayu nengali. Beken ni kayyaggud huyyan impahding mu.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Gullat ni pinhed kun pehding ni hi-gam hu lawah et dammutu. Nem nampeang-ang ni hi-gak etan Dios ni kadeyyawan amam et ehelen tu e hellipat-an ku ma-lat endi nak e-helen ni hi-gam ni lawah.
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Inamtak e ya gaputun neala et hi-yanen yuwak ey tep kaka um-abtun mambangngad di bebley amam. Nem anin et, kele yu impeki-ladda etan dios ku?”
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Kan Jacob ey “Eggak e-ehhelen ni hi-gam et mangeli kami tep kangku nem ikka-leg mudda u-ungngam.
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Nem hedin ya meippanggep ida etan ni dios mu, ey mu panhamak et hedin wadan hi-gami hu nengala ey anin ni pepettey ku. Ey hedin wada ang-angen mun illamin hi-gam man issapatah kud hinanggadda eyan tutu-u ta e pebangngad ku.” Inhel Jacob huyya tep eleg tu amta e sinekew Rachel etan ida dios ametu.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Et lumaw hi Laban et tu epengen ni hinemahemak di kampun Jacob, yad kampun Leah, yad kampuddan etan ni dewwan bega-en et han lumaw di kampun Rachel, nem endi.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Hi Rachel e nengaladdan nunman ni dios ey intalu tud dallem ni yuddungngan ni kapantakkayi et yudungan tu. Intaggan nan Laban hamak, nem endi tu himmak.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Kan Rachel nan ametuy “Entan tu balaw e ama hu eggak ehnengi tep wada kamelpud annel ku.” Endi himmak nan Laban et
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 — ausente —
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 — ausente —
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 Inamtam e dewampulun toon hu nengingngunnuan daka et ipenaptek kun emin hu gelding mu niya kalneroh mu et deh e nedakkel ida. Ey yan nunman idan toon ey endi nengunuh ni kalneroh niya gelding mu niya endin hekey hu nak kinleng ni inhidak.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Hedin wada pintey idan animal di muyung di halun mu, man eggak peam-amta ni hinullulan ku. Anin idan kametellak ni hileng winu kawwalwal e muka pehullul ni hi-gak.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Ey insipesipel ku hu nemahhig ni petang ni kawwalwal niya nemahhig ni ketel ni hileng niya nakka metuttukal.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Henin nunya hu hinelheltap kun dewampulun toon tep hampulut epat hu toon ni neneklaan kuddan eyan dewwan u-ungngam, niya enem ni toon hu neneklaan kudda eyan halun ku. Nem anin ni hanniman et nampinhampulu hu nenullulan mun tangdan ku.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Gullat na-mun eleg tuwak baddangan ni Dios nan apu hi Abraham et hi amak e hi Isaac et intu-dak muwak ni endin hekey hu indawat mun hi-gak. Nem kayyaggud et inang-ang Apu Dios hu lawah ni impahpahding mun hi-gak niya ligat ni ngunuk, et mampeang-ang ni hi-gam ni nahdem et ibunget daka.”
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Himmumang hi Laban ey kantuy “Yadda eya bii ey u-ungngak ida niya inap-apuk ida eya u-ungnga dadda. Ey animal ku eyadda kalneroh niyadda gelding. Ya kakulugan tu ey emin eya muka ang-ang-anga ey nalpun hi-gak. Nem endi inna-nuk ni mengikka-leg ni hi-gada.
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Et humman hu, imay kuma et manhummangan ita. Ey um-ala itan batun penginemnemneman tan ihhummangan ta.”
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Et umla hi Jacob ni batu et haaden tu ma-lat penginemnemneman dan nunman ni ihhummangan da.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Inhel tuddan tuu tu e umpanuh idan batu et ipiggil da et mangan idan emin diman.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Et ngadanan Laban humman ni Jegar Sahadutah. Ya impangngadan daman Jacob ey Galeed.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Kan Laban nan hi Jacob ey “Huyyan neipiggil ni batu hu mengippenemnem ni hi-gata.” Et mukun Galeed hu ngadan nunman ni bebley.
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Nem nginedanan da mewan ni Mispah tep kan Laban ey “Hi Apu Dios hu menang-ang ni hi-gatan dewwa ma-lat ya ihhummangan ta hu meu-unnud, anin ni nandawwi ita.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Eggak ali amtaa hedin ibbunget muddalli eya u-ungngak winu mengahwa kan edum ni bii, nem nemnem mu e wada hi Apu Dios ni kamenang-ang ni hi-gam.
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Adyah eya neipiggil ni batu niya eya batun hinead mu.
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Huyyaddan batu hu mengippenemnem ni hi-gatan dewwa etan ni inhummangan ta. Eggak lebbahi eya pappeg et umli-ak ni an mengippahding ni hi-gam ni lawah et hanniman daman hi-gam.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Ya etan Dios idan ammed tayu e di Abraham nan hi Nahor hu ngenamung ni mengastigu etan ni eleg mengu-unnud eyan inhummangan ta.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Et kumleng hi Jacob ni animal et iappit tun Apu Dios etan di duntug et aygan tudda etan tutu-u et mangan ida et manha-ad idadman ni hanlabbi.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Newa-wa et bumengun hi Laban ni dagah et akwalen tudda u-ungnga tu niyadda etan inap-apu tu et bendisyonan tudda et han ida umenamut di bebley da.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.