2 Samuel 18
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NAA
1 Inemung David idan emin hu sindalu tu et genedwaen tuddan hanlilibu niya hanggagatut ey ya hanlibu niya hanggatut man wada ap-apu da.
1 Davi contou os soldados que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Impantelu tuddan ginenedwa et ya ap-apun hakey ni grupuh ey hi Joab, hi Abishai di hakey ni grupu et hi Ittay e tuud Gath hu ap-apud hakey ni grupuh. Kan David ni hi-gada ey “Itsu mekiggubbat ni emin.”
2 Então Davi enviou o povo: uma terça parte sob o comando de Joabe, outra sob o comando de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e a outra sob o comando de Itai, o geteu. E o rei disse ao povo: — Eu também irei com vocês.
3 Nem kandan hi-gatuy “Eleg, anin ni entan pakilaw mun hi-gami, tep hi-gam mannuman hu ilillingitan idan buhul tayun petteyen tep nebalol ka. Ya balol mu ey hampulun libun sindalu. Et humman hu, anin ni umbebsik kami winu petteyen da kagedwah ni hi-gami et endi bilang tuddan buhul tayu. Kayyaggud anhan law hedin manha-ad ka et ya baddang hu peellim ni hi-gami.”
3 Mas eles disseram: — O senhor não deveria ir, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra; mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que da cidade o senhor nos preste socorro.
4 Inebulut David et eleg makilaw idan sindalu tu. Et immen di heggeppan ni bebley e kaman-eh-ehneng ey immeladda sindalu tun negenedwan hanlilibu niya hanggagatut.
4 Davi respondeu: — O que vocês acharem melhor, isso farei. O rei se pôs ao lado do portão da cidade, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Hi David ey in-olden tud Joab, hi Abishai et hi Ittay e kantuy “Ang-ang yu anhan et eleg yu pateyen etan u-ungngak e hi Absalom.” Emin ida etan sindalu ey dingngel da humman ni in-olden David idan ap-apun sindalu tu.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: — Por amor a mim, tratem com brandura o jovem Absalão. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães a respeito de Absalão.
6 Limmaw ida humman ni sindalun David et manggugubat idaddan edum dan helag Israel ni sindalun Absalom di muyung di Epraim.
6 Assim, o povo saiu ao campo, a encontrar-se com Israel, e a batalha teve lugar na floresta de Efraim.
7 Entanni ey inapput idan sindalun David hu sindalun Absalom e pintey da dewampulun libu.
7 Ali, o povo de Israel foi batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Neihinap humman ni gubat etan idad bebley di Israel ey daddakkel ida anhan law hu sindalun nangketey di muyung nem ya nangketey di mismuh ni nanggugubatan da.
8 A batalha se estendeu por toda aquela região, e, naquele dia, a floresta consumiu mais gente do que a espada.
9 Yan nunman ni daka panggugubasi ey dinteng Absalom hu edum ni sindalun ametu et kamemsik e nantakkay di kebayyu tu, nem neiha-but hu ulu tud pangan keyew et kamanta-ta-yun ey bimmesik la hu kebayyu tu.
9 Absalão, montado em sua mula, encontrou-se com os homens de Davi. Quando a mula passou debaixo dos ramos de um grande carvalho, a cabeça de Absalão ficou presa nos ramos. Ele ficou pendurado entre o céu e a terra, enquanto a mula, que ele montava, passou adiante.
10 Wada hakey ni sindalun David ni nenang-ang et tu ehelen nan Joab. Kantuy “Immen hi Absalom e nanta-yun etan di keyew.”
10 Um homem viu isso e foi dizer a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Et kan Joab etan ni sindalu ey “Nem tamey eleg mu pateyen? Gullat et, iddawtan dakan hampulun palatah niya peta-gey ku saad mu niya iddawtan dakan ballikid ni opisyal.”
11 Então Joabe disse ao homem que lhe trouxe a notícia: — O quê?! Você o viu? E por que não o abateu ali mesmo, derrubando-o por terra? Eu teria dado a você dez moedas de prata e um cinto.
12 Nem kan nunman ni sindalu ey “Anin na-mun piga libun pihhuh hu iddawat mun hi-gak, et eleg mabalin ni nak petteyen hu u-ungngan patul. Dingngel ku inhel nan David ni hi-gam, hi Abishai et hi Ittay e kantuy ‘Ang-ang yu anhan et eleg yu pateyen etan u-ungngak e hi Absalom.’
12 Mas o homem disse a Joabe: — Ainda que me pusessem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois ouvimos muito bem que o rei deu uma ordem ao senhor, a Abisai e a Itai, dizendo: “Poupem o jovem Absalão”.
13 Gullat ni eggak u-unnuden hu inhel tu et pintey ku etan u-ungnga tu, et nanna-ud ni amtaen tu, tep hedin hi-gatu man tuka amtaan emin hu hipan kamekapkapya, niya amtak et eleg muwak i-ehneng.”
13 Se eu tivesse agido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso poderia ser escondido do rei, e nem mesmo o senhor me defenderia.
14 Ey kan Joab ey “Hipa huttan ni muka pan-e-hela?” Ey inla tu tellun pahul tu et tu ginyangen hi Absalom e nanengtun kamanta-ta-yun etan di keyew ey neiptek di pagew tu.
14 Então Joabe disse: — Não vou perder mais tempo com você. Joabe pegou três dardos e com eles traspassou o coração de Absalão, enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Entanni ey immalidda hampulun sindalun Joab et pan-in-giginyangan da dama hi Absalom et matey.
15 Dez jovens, que levavam as armas de Joabe, cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Et mantangguyup hi Joab ma-lat masiked hu gubat. Et isiked ida law ni sindalu tun memdug idan sindalun Absalom, e edum dan helag Israel.
16 Então Joabe tocou a trombeta, e o povo voltou de perseguir Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Lina-huh da annel Absalom et da ibbeng etan di edallem ni neku-kuan diman muyung et ta-bunan dan dakel ni batu. Et mamsik ida sindalun Absalom di nampambebleyan da.
17 Levaram Absalão e o jogaram numa grande cova na floresta. E levantaram sobre ele um enorme monte de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Yan ketaggun Absalom ey wada impekapya tu etan di nedeklan ni Puyek ni Patul ni batun tukud e netudekan ni ngadan tu ma-lat penginemnemneman dan hi-gatu tep endi lakin u-ungnga tun memeltan ni ngadan tu. Nginedanan tun Batun Absalom humman et ingganah nunya ey nanengtu humman ni penginemnemneman dan hi-gatu.
18 Ora, quando ainda vivia, Absalão tinha levantado para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: “Não tenho nenhum filho para conservar a memória do meu nome.” E deu o seu próprio nome à coluna, que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Kan Ahimaas e u-ungngan Sadok ey “Imay et nak peamtan patul huyyan kayyaggud ni neipahding e inhewang Apu Dios di buhul tu.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Nem kan Joab ni hi-gatuy “Entan elaw! Endi mu e-helen ni kayyaggud ni hi-gatun nunya tep netey hu u-ungnga tu. Han dakalli baalan edum ni aggew nem beken ni nunya.”
20 Mas Joabe lhe disse: — Hoje você não será o portador de boas notícias. Você poderá fazer isso outro dia, mas hoje não, porque está morto o filho do rei.
21 Inaygan kumedek Joab etan bega-en tun Kushite et kantun hi-gatuy “Elaw kad kad-an David e patul et mu ehelen ni hi-gatu hu inang-ang mun neipahding deya.” Nanyuung nan Joab humman ni bega-en et besiken tun limmaw di kad-an David.
21 Então Joabe disse a um etíope: — Vá e diga ao rei o que você viu. Ele inclinou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Hi Ahimaas ey tuka ippilit ni i-abulut Joab ni umlaw. Kantuy “Anin ni hipa humman ni meippahding ni hi-gak et umlawwak et nak dama peamta hu neipahding.”
22 Porém Aimaás, filho de Zadoque, tornou a falar com Joabe: — Aconteça o que acontecer, deixe-me também correr atrás do etíope. Joabe perguntou: — Por que você quer correr, meu filho, se não terá recompensa pela notícia?
23 Ey kan Ahimaas ey “Anin, pinhed kun umlaw.”
23 Aimaás respondeu: — Aconteça o que acontecer, vou correr. Então Joabe lhe disse: — Corra. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Hi David ey kamanyuyyuddung di nambattanan etan ni dewwan eheb ni heggeppan etan di bebley. Ya etan hakey ni guwalya ey limmaw di atep etan ni eheb et kaman-ang-ang-ang ey inang-ang tu etan tuu e kamemsik ni iyyalli etan di bebley.
24 Davi estava sentado entre os dois portões da entrada da cidade. A sentinela subiu ao terraço do portão sobre a muralha e, levantando os olhos, viu que um homem vinha correndo sozinho.
25 Intekuk tun David humman ni inang-ang tu ey kan David ey “Hedin hakey tu man nanna-ud ni kayyaggud hu i-ali tun an peamta.” Ey kamenetteng humman ni tuun iyyalli.
25 A sentinela gritou e avisou o rei. O rei disse: — Se vem sozinho, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Entanni ey inang-ang mewan etan ni guwalya hu hakey pay ni tuun kamemsik daman iyyalli. Intekuk etan ni guwalya etan ni kamampaptek di heggeppan e kantuy “Ang-ang mu kedi, iyyalli mewan hu hakey.”
26 Então a sentinela viu outro homem que corria e gritou para o porteiro: — Eis que vem outro homem correndo sozinho. Então o rei disse: — Também este traz boas notícias.
27 Kan etan ni guwalya ey “Tam heni hi Ahimaas eman nemangulu tep ya tuka pemsik.” Kan David e patul ey “Kayyaggud ni tuu hi Ahimaas et amtak e kayyaggud hu i-ali tun peamta.”
27 A sentinela continuou: — Vejo o jeito de correr do primeiro. Parece ser o jeito de correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então o rei disse: — Este homem é de bem e trará boas notícias.
28 Dimmateng hi Ahimaas ey inapnga tu hi David ey nanyuung ni panlispituh tun hi-gatu. Et kantuy “Kayyaggud hu neipahding. Tep binaddangan dakan Ap-Apu e Dios mu et apputen mudda buhul mun kamangngenghay ni hi-gam e apu patul.”
28 Aimaás gritou e disse ao rei: — Paz! Inclinou-se diante do rei com o rosto em terra e disse: — Bendito seja o
29 Kan David e patul nan Ahimaas ey “Hipa inna-nun u-ungngak e hi Absalom, kaw kayyaggud, endi neipahding ni hi-gatun lawah?”
29 Então o rei perguntou: — Vai bem o jovem Absalão? Aimaás respondeu: — Vi um grande alvoroço, quando Joabe enviou este seu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Kan David ni hi-gatu ey “Ehneng ka nidya.” Et umehneng ni hi Ahimaas.
30 O rei disse: — Fique ali ao lado e espere. Ele ficou ao lado e esperou.
31 Dimmateng etan Kushite ey kantuy “Apu patul, kayyaggud hu in-alik ni peamtan hi-gam, tep binaddangan dakan Apu Dios et apputen muddan emin buhul mun kamangngenghay ni hi-gam.”
31 Então o etíope chegou e disse: — Boas notícias para o rei, meu senhor! Hoje o
32 Kan mewan David ni hi-gatuy “Inna-nu etan ni u-ungngak e hi Absalom, kaw kayyaggud, endi lawah ni neipahding ni hi-gatu?”
32 Então o rei perguntou ao etíope: — Vai bem o jovem Absalão? O etíope respondeu: — Que aquilo que aconteceu com aquele jovem aconteça com os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ele.
33 Dingngel tu humman ey nemahhig lemyung tu ey kamantet-ul ni immelad kuwaltuh di ahpat ni eheb e kantuy “Ayyuh ka e u-ungngak Absalom! Heballi hi-gak hu netey et beken ni hi-gam e u-ungngak Absalom hu netey!”
33 Então o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima do portão e chorou. E, andando, dizia: — Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu tivesse morrido em seu lugar, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.