2 Crônicas 18
Ya ehel apu Dios (IFY) vs VC
1 Kimmedangyan ni peteg hi Jehoshaphat niya kameiddeyyaw. Nekiepun Ahab e patul ni Israel tep inahwan u-ungnga tun laki hu u-ungngan Ahab ni bii.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Nelabah pigan toon ey limmaw hi Jehoshaphat ni an mengiddu-ngaw nan Ahab di Samaria. Et mampahemul hi Ahab e kinleng tu dakel ni kalneroh niya baka et pengapnga tun hi-gatu niyadda opisyal ni ingkuyug tu. Entanni ey imbagetun Jehoshaphat hedin dammutun manda-daddan mengubbat ni Ramot Gilead.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Kantuy “Kaw dammutu anhan ni da-daan muwak ni mengubbat ni Ramot Gilead?”
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Nem ya memengngulun pehding tayu ey mahmahan tayu nin Apu Dios hedin hipa e-helen tu.”
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Et ayagan idan Ahab emin hu prophet tu e umlaw di epat ni gatut hu bilang da, et mahmahan tun hi-gada e kantuy “Hipa kanyu, kaw tayu gubbaten hu Ramot Gilead winu eleg?”
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Nem kan Jehoshaphat ey “Kaw endi prophet nan Apu Dios di deyan panmahmahan tayu?”
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Kan Ahab ey “Wada hu hakey e hi Mikaiah e u-ungngan Imlah nem anggebe-hel ku tep endi kayyaggud ni tuka e-helan hi-gak, lawah ni ingganah.”
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Et itu-dak nan Ahab hu hakey ni opisyal tun mengeyyag nan Mikaiah ma-lat mengin-aali.
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Nambalwasid Ahab nan Jehoshaphat ni balwasin patul et yumudung idad yuddungngan dad kapan-illikin neihnup di eheb di Samaria et man-abig ida prophet Ahab di hinangga da.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Wadadman hi Sedekiah e u-ungngan Kenaanah e nengapyan ha-duk ni gumek et peang-ang tu et kantun Ahab ey “Kan Apu Dios ey ‘Heni kayulli newang ni mampena-duk idan iSyria ingganah paka-apputen yudda.’”
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Emin ida etan edum ni prophet ey nan-iingngeh inhel da. Kanday “Mu gubat hu Ramot Gilead et nanna-ud ni mengapput ka tep pengapput dakan Apu Dios.”
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Ya etan opisyal ni an nengawit nan Mikaiah ey kantun hi-gatuy “Ang-ang mu kuma tep emin ida edum ni prophet ey kanday mengapput hu patul tayu e hi Ahab, et humman hu, mahapul ni i-unnud mud inhel da!”
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Nem kan Mikaiah ey “Hedin hi-gak, man issapatah kud ngadan ni Ap-Apu e Dios ku e wadan ingganah e ya e-helen tun ebuh hu e-helek.”
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Dimmateng hi Mikaiah ey kan Ahab ni hi-gatuy “Mikaiah, kaw umlaw kamin Jehoshaphat ni mengubbat ni Ramot Gilead winu eleg?” Himmumang hi Mikaiah ey kantuy “Lakkayuy et nanna-ud ni mengapput kayu tep pengapput dakeyun Apu Dios.”
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Nem kan Ahab ey “Kaw eggak eheehelen ni hi-gam e ya makulug ni ebuh ni kae-helan Apu Dios hu e-helen mu?”
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Et kan Mikaiah ey “Inang-ang kudda sindalun helag Israel e newahit idan emin di duduntug, e henidda kalneroh ni endi mampattul ni hi-gada. Ey immehel hi Apu Dios e kantuy ‘Endi mengippengnguluddan nunyan sindalu. Paenamut yudda ma-lat luminggep ida.’”
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Et kan Ahab nan Jehoshaphat ey “Inang-ang mu? Kangku nisi dedan ni hi-gam ey endi kayyaggud ni kapeamtan Mikaiah! Lawah ni ingganah.”
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Intuluy Mikaiah ni immehel e kantuy “Dengel yu! Inang-ang ku hi Apu Dios e yimmudung di yuddungngan tu ey immehneng idan emin hu anghel tud kad-an tu.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Entanni ey kan Apu Dios ni hi-gaday ‘Hipa umlaw ni an mene-ul nan Ahab e patul di Israel et tu gubaten hu Ramot Gilead et matey diman?’
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Lektattuy limmaw di hinanggan Apu Dios hu hakey ni ispirituh et kantuy ‘Hi-gak hu umlaw ni an mene-ul ni hi-gatu.’
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Kan etan ni ispirituh ey ‘Umlawwak et nak pan-itek idan emin hu prophet Ahab.’
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 Et mukun hanneya neipahding e impan-itek nan Apu Dios ida eya prophet mu, niya hi-gatu nengiolden e mettey ka!”
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Entanni ey limmaw hi Sedekiah e u-ungngan Kenaanah di kad-an Makaiah et ampingen tu et kantuy “Kaw pigantu ni-ngangu neni-yanan ni Ispirituh Apu Dios ni hi-gak et umhel ni hi-gam?”
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Kan Mikaiah ey “Amtaem alin mu pantelluan di neihudek ni kuwaltuh.”
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Entanni ey in-olden Ahab e kantuy “Depap yu hi Mikaiah et ilaw yun Amon e gobernor niyad kad-an Joas e u-ungngak.
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Ehel yun hi-gada e ikkalebut da et ebuh hu danum niya sinapay ni iddawat dan hi-gatun kennen tu ingganah mambangngaddak e endi neipahding ni lawah ni hi-gak.”
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Kan Mikaiah ey “Hedin mategu kan mambangngad, humman keang-angan tu e beken hi Apu Dios ni immehel ni hi-gak!” Kantu pay ey “Emin kayun neamung, nemnemnem yudda huyyan inhel ku!”
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Et lumaw di Ahab e patul di Israel nan Jehoshaphat e patul di Judah ni an nengubat ni Ramot Gilead.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Yan inggahan da ey kan Ahab nan Jehoshaphat ey “Ya hin-appil ibbalwasik et endi mengimmatun ni hi-gak, nem hedin hi-gam man pambalwasi kan balwasi dedan ni patul.” Et humman hu impahding nan Ahab e patul di Israel e hinullulan tu ang-ang tu et ida makigubat.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Ya etan patul di Syria ey in-olden tuddan aap-apun sindalun nampangkalesah e kantuy “Ebuh hu patul di Israel ni petek yun petteyen.”
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Et mukun yan nenang-angan idan sindalun Syria nan Jehoshaphat ey nampedug da tep kanda nem hi-gatu etan patul di Israel, nem kamantetekkuk ni mampebaddang et baddangan Apu Dios et pasiked tudda kamampemdug ni hi-gatu.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Tep yan nengamtaan idan nunman ni sindalu e beken ni hi-gatu patul di Israel ey insiked dan memdug ni hi-gatu.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Nem hedin hi Ahab e patul di Israel, man wada hu sindalun iSyria ni neipaddih ni neka-iptek hu impanetud nambattanan ni nanhuupan ni gumek ni inhuklub tu. Et itkuk tu etan ni kamampellinun kalesah tu e kantuy “Nepana-ak! Pambangngad ita kuma et hi-yanen ta eya kapanggugubati.”
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Ida kamanggugubat nunman ni aggew ey immen hi Ahab e kamandangdangkig di kalesah tun inhangga tuddan iSyria ingganah ni hambatenganan. Entanni et kamangkelinnug hu aggew ey netey.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.