Neemias 2
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs ARIB
1 Ohan algo handih nala-uy opat an bulan an mangmangngan nan patul ya in-ek nan mainum an inumona. Maid handiy nangang-anganan ha-on an eyak u-umyung, abunad uwani
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimos do rei Artaxerxes, quando o vinho estava posto diante dele, que eu apanhei o vinho e o dei ao rei. Ora, eu nunca estivera triste na sua presença.
2 ot hanhananan kananay “Tipet u-umyung ka? Adika met mundogo! Ya nganney gapunat u-umyung ka?”
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, visto que não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração. Então temi sobremaneira.
3 Naala mo ot kanak di “Hana ot ta munnanong kan mumpatul! Nganney innuk an umamlong an nan boble min nilubukan handidan aammod mi ya nanongnan nadadag ya hanada ke bon hoob na ya nunnanong an ugge niphod te naghob handi.”
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não há de estar triste o meu rosto, estando na cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas pelo fogo?
4 Kanan nan patul di “Ot nganney pinhod mun aton taku?”
4 Então o rei me perguntou: Que me pedes agora? Orei, pois, ao Deus do céu,
5 ot ahik kanan ke hiyay “Deket maule kan ha-on ya iabulut mut umanamutak ad Judah an numboblayan handidan aammod ku ta ek iphod.”
5 e disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se teu servo tiver achado graça diante de ti, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Ya timbal nan patul hidiyen imbagak. Hanan inayana ya inumbun hi paldang na. Hinanhanan nan patul hin kaatnay algoh kiha-adak hidi ya hin kakon-anay ahik kibangngadan ot kalyok ke hiyay algon pangayak.
6 Então o rei, estando a rainha assentada junto a ele, me disse: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu certo prazo.
7 Kanak bon hiyay “Daan mo anhan apu patul, ta deket pinhod mu ya muntudok kah ek idat nadah gobernador nadah probinsiad Euphrates nah nangappit hi kalin-oban di algo ta umipakuyug da ke ha-on hi pun-ibbak an mibangngad ad Judah ta maid di ad-adin maat ke ha-on.
7 Eu disse ainda ao rei: Se for do agrado do rei, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do Rio, para que me permitam passar até que eu chegue a Judá;
8 Ya muntudok ka anhan ke Asap an mumpaptok nadah muyung mut idattanak hi kaiw an ikapyak hi hoob nan Templo ya hoob nan boble ya hay ikapyak hi balek.” Ya gapuh ulen Apu Dios ke ha-on ya in-abulut nan patul.
8 como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, a fim de que me dê madeira para as vigas das portas do castelo que pertence à casa, e para o muro da cidade, e para a casa que eu houver de ocupar. E o rei mas deu, graças à mão benéfica do meu Deus sobre mim.
9 Ot umeyak ke dadiyen gobernador nadah bobled Euphrates nah nangappit hi kalin-oban di algo ot idat kun dida nan tudok nan patul. Impaki-en nan patul ke ha-on di udum hanadah ap-apun di tindaluna ya nadan tindalunan nungkabayun mungguwalyan ha-on.
9 Então fui ter com os governadores dalém do Rio, e lhes entreguei as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Mu handih dingngol da Sanballat an iHoron ya hi Tobiah an ap-apud Ammon di mipanggep kediye ya mabulun da te immaliyak an mangipaptok hi kiphodan nadan holag Israel.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ficaram extremamente agastados de que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Immeyak ad Jerusalem ot mihdiyak hi tulun algo.
11 Cheguei, pois, a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 Mu maid di nangipainilaak nah impanomnom Apu Dios ke ha-on an atok hi kiphodan di Jerusalem. Kediyen hilong ya immawitak hi pun-ibbak mu uggeda nuntakkeh kabayu te oha nan kabayun nuntakkayak.
12 Então de noite me levantei, eu e uns poucos homens comigo; e não declarei a ninguém o que o meu deus pusera no coração para fazer por Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão aquele que eu montava.
13 Ot luma-u kamin indalan mi nah Hoob hi nangappit nah kalin-oban di algo nah Nundotal. Lina-uwan mi nan kanan dan Ob-ob di Dragon ot ume kami nah Hoob di Basuraan ya tinibok an nadadag nan binattun alad ya naghob nadan hoob.
13 Assim saí de noite pela porta do vale, até a fonte do dragão, e até a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam demolidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Ne hanah nangappit hi timilan di algo ya numpaeyak nah hogpan nah Hoob di Ob-ob ya nah Lobong di Patul mu maid di pangipadalanak nah kabayuk ta mala-uwak.
14 E passei adiante até a porta da fonte, e à piscina do rei; porém não havia lugar por onde pudesse passar o animal que eu montava.
15 Ot mumpadayyuwak nah Nundotal an Kidron yaden ang-ang-angok nan binattun alad. Indani ot mibangngadak nah nangidalanak hi binuddalak. Hinumgopak bo nah boble an indalan ku nah hoob nah nangappit hi nundotal.
15 Ainda de noite subi pelo ribeiro, e contemplei o muro; e virando, entrei pela porta do vale, e assim voltei.
16 Maid nadah ibbak an Judyuy nanginila hin daanay nangayak weno nganney at-attok te uggek impainilan dida takon nadan papadi, nadan aap-apu ya nadan oopisyal weno dahdin ahi makibaddang nah ngunu.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; pois até então eu não havia declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos demais que faziam a obra.
17 Muden impainilak mon didan kanak di “Deyan maligatan taku te nadadag tun boble taku takon nadan hoob na. Kinali mahapul an iphod taku takon nadan binattun alad nat adi taku mo mibabain.”
17 Então eu lhes disse: Bem vedes vós o triste estado em que estamos, como Jerusalém está assolada, e as suas portas queimadas a fogo; vinde, pois, e edifiquemos o muro de Jerusalém, para que não estejamos mais em opróbrio.
18 Ot kalyok ke diday inat Apu Dios an namaddang ke ha-on ya kinalik boy mipanggep hi kinalin nan patul.
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, e bem assim as palavras que o rei me tinha dito. Eles disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Handih dingngol Sanballat, hi Tobiah, hi Geshem an Arab di mipanggep nah emi aton ya katataw-an dakamin kanan day “An kabaelan yu ni-bon mangat ke dadiye? Ipatpatibo yu ot nin di ngohe yu nah patul?”
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesem, o arábio, zombaram de nós, desprezaram-nos e disseram: O que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Hinumang kun kanak di “Baddangan dakamin nah Dios hi langit an mangat ketuwen ngunu. Dakamin muttatyuna ya iphod mi tun boble mi, mu adi mabalin an ekayu makiboble te maid di kalebbengan yu.”
20 Então lhes respondi: O Deus do céu é que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos: mas vós não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.