Atos 22
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs NAA
1 Kananay “Iiba ya aammod dida, donglon yu ahan tun kalyok ke dakayu.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Handih dingngol dan pun-ikalih nah kalidan Judyu ya immop-opya da bo kaya ot intuluy Pablon kimmali.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Kananay “Ha-oy ya Judyuwak. Nitungowak ad Tarsus ad Cilicia, mu hitud Jerusalem di naongalak ya ha-oy di ohan tinuttudduwan Gamaliel ot paka-ittuttudu nan ha-on di mipanggep nah Tugun din aammod taku. Impaka-un-unud kun am-in dadiye, ot am-in di atok ya pinhod kun kidayawan Apu Dios, umat ke dakayu.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ta hidiye nan handi ni-an ya impunholholtap ku nadan mangun-unud nah mituttudun mipanggep hi pangulug ke Jesus. Impipatek di udum ya impikalabut kuy binabai ya linalaki.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Takon di eyu mahmahan nah natag-en padi ya nadah ap-apun di Judyuh tu ot ihadak dan makulug hituwe te diday nangidat ke ha-on nah tudok hi kalebbengak an umed Damascus an e mampap nadah mangulug ke Jesus hidi ta ialik didah tud Jerusalem ta makastigu da.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Inalak hidiyen tudok ot ume kamid Damascus. Maal-algo kediyen manatong kami ya maid maptok ya waday humihhilin dilag an nalpuh kabunyan an dinilaganay nunlinikkod hi kad-ak.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ot matu-iyak ya wada on dingngol kun kimmalin kananay ‘Saul! Antipet punholholtaponak ke he-a?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Hinumang kun kanak di ‘Apu, dahdi ka?’ Kananay ‘Ha-oy hi Jesus an iNasaret an punholholtapom.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 — ausente —
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 — ausente —
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Gapu kediyen humihhilin dilag ya nakulapak ot podpodnonak mo nadah ibbak ingganay dimmatong kamid Damascus.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Hidid Damascus ya wada on hi Ananayas an nahamad di pangun-unud nah Tugun Moses ya am-in day Judyuh di ya tobalon da peman.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Immali ot mihag-on ke ha-on ot kananay ‘Iba Saul, pakatibo ka mo kaya.’ Pinghanadi ya pakatibowak bo.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ya kanan Ananayas di ‘Hi Apu Dios an dinaydayaw handidan aammod taku ya hiyay namilin he-a. Pinili dakan pangipainilaana nah pinhod nan atom. Pinili daka bon manibo nah tinuddu nan makakkaphod di pangi-ena ya pinili dakan mangngol nah kalina,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 ta he-ay e mangipainilah katagutagu kediyen dingngol mu ya tinibom.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Aga, tumaddog kat ibagam ke Jesus an pakawananay liwat mu ne numpabonyag ka.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Nibangngadak ad Jerusalem ot handih mundasalak nah Templo ya maid maptok ya kayak mun-in-inop ya numpatibon ha-on
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 hi Apu taku ot kananay ‘Gal-am ta taynam di Jerusalem te adi metlaing kulugon nadan tataguy kanalyom mipanggep ke ha-on.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ot kanak di ‘Apu, wada nin ot an kulugon da te adiyak mo umat handin immeyak nadah simbaan di Judyu ta dopapok nadan mangulug ke he-a on impahoplat ku dida ne ahik impakalabut dida.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ya handi boh namatayan dan Stephen an ohan muntuttuduh mipanggep ke he-a ya wadaak hidi. Ha-oy di ohan nangabulut hi pamatayan dan hiya ya ha-oy bo udot di nangdon hi bulwatin nadan namaten hiya.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Mu kanan nan Ap-apu takuy ‘Eka ot ya abu te he-ay itud-ak kun umeh kad-an nadan bokon Judyu.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Hanadan tatagu ya dongdonglon day pangalkalyan Pablo hi naat ke hiya, mu handih kananay intud-ak Apu Dios an e muntuttudu nadah bokon Judyu ya kahitutukuk dan kanan day “Patayon yuh naen tagu. Maid di lebbeng nan mitagu.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Kahitutukuk da ya pun-iwele day bubulwati da ya pun-ihabuwag day dap-ul hi boh-ol da.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Indani ya kinalin nan ap-apun di tindalun di Roma nadah tindalunan ipaghop dah Pablo nah pungkampuwan da ya hupliton dat ipudnu nay gapunah pangitukutukukan nadan Judyu ke dadiye.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Mu handih binalud dah Pablo ta eda ot hupliton ya kanana nah ohan tindalun nihag-on ke hiyay “Ha-oy ya Judyuwak, mu nibilangak damdaman tagun di Roma. Kon damanan hupliton di iRoma takon di ugge ni-an nahumalya?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Handih dingngol nan tindaluh diye ya ena indatdatong nah ap-apu dan kananay “Tagun di Roma ot kanuh diyen tagun etaku hupliton, kon damanan na-ala on in-athidi taku?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ot ume mo nan ap-apun di tindaluh kad-an Pablo ot kananay “Kon makulug an he-a ke ya tagun di Roma?” Ya kananay “Om.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ya kanan bon nan ap-apun di tindaluy “Ha-oy ya kah-in di numbayadak hi ongal an pihhu ot ahiyak mibilang an tagun di Roma.” Kanan Pabloy “Ha-oy ke ya nibilangak te tagun di Roma nadan ammod ku.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ot taynan nadan tindalun e manuplit ot ke hiya. Ya nan ap-apuda ya timmakut hi ena nangipabangkilingan ke Pablo te adi mabalin an e iathidiy tagun di Roma yaden ugge ni-an nahumalya.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Pinhod nan ap-apun di tindalun inilaon hin nganney ipabahul nadan Judyu ke Pablo. Ot mabigat ot ipakaanay bangkiling Pablo ya impaayag na nadan ap-apun di padi ya nadan ap-apun di Judyu ot ipahangganah Pablon didat humalyaon da.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.