2 Crônicas 30
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs NVI
1 Impaen patul an hi Hesekiah di tudok nan am-in hi tatagud Israel ya Judah ya impaena boy tudok na nadah holag Manasseh ya Eplaim ta umali dan am-in nah Templon APU DIOS ad Jerusalem ta aton da nan Piyestan di Nala-uwan di Anghel APU DIOS an Dios di holag Israel.
1 Ezequias enviou uma mensagem a todo o Israel e Judá e também escreveu cartas a Efraim e a Manassés, convidando-os para ir ao templo do Senhor em Jerusalém e celebrar a Páscoa do Senhor, o Deus de Israel.
2 Nunhuhummanganan da Hesekiah ya nadan opisyal nan aton dah diyen piyesta nah mikadwan bulan.
2 O rei, seus oficiais e toda a comunidade de Jerusalém decidiram celebrar a Páscoa no segundo mês.
3 Handi ya oggan da aton hidiyen piyesta nah mamangulun bulan, mu kediyen bulan ya o-oha day padin nangat hi ine-en di punlini. Oha bo ya ugge ni-an naamung nadan tatagud Jerusalem.
3 Não tinha sido possível celebrá-la na data prescrita, pois não havia número suficiente de sacerdotes consagrados, e o povo não estava reunido em Jerusalém.
4 — ausente —
4 A idéia pareceu boa tanto ao rei quanto a toda a assembléia.
5 — ausente —
5 Então decidiram fazer uma proclamação em todo o Israel, desde Berseba até Dã, convocando o povo a Jerusalém para celebrar a Páscoa do Senhor, o Deus de Israel. Pois muitos não a celebravam segundo o que estava escrito.
6 In-olden nan patul an wadaday mangieh tudok ad Israel ya Judah an athituy nitudok: “Dakayun tatagun holag Israel, ibangngad yun mundayaw nah AP-APU an Dios Abraham, hi Isaac ya hi Jacob, ta baddangan ditakun o-ohan natdaan hi nangubatan nadan iAssyria ke ditaku.
6 Por ordem do rei, mensageiros percorreram Israel e Judá com cartas assinadas pelo rei e pelos seus oficiais, com a seguinte mensagem: "Israelitas, voltem para o Senhor, o Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, para que ele se volte para vocês que restaram e escaparam das mãos dos reis da Assíria.
7 Adiyu iummat handidah aammod yu ya handidan iiba yun inwalong da nan Ap-apu an Dios handidan aammod taku ot nahalman di nangastigu nan dida ta deyan dakayu mismu ya ang-ang-angon yun ma-ma-at di athidi.
7 Não sejam como seus pais e seus irmãos, que foram infiéis ao Senhor, o Deus dos seus antepassados, de maneira que ele os deixou em ruínas, conforme vocês vêem.
8 Adi kayu mungngohe, umat hi inat da, mu un-unudon yuh APU DIOS. Umali kayuh tud Jerusalem tuh Templonan munnananong an nangilinan. Ta dayawon yuh APU DIOS ta makaan nan namahig an boh-ol nan dakayu.
8 Portanto não sejam obstinados como seus antepassados; submetam-se ao Senhor. Venham ao santuário que ele consagrou para sempre. Sirvam ao Senhor, ao seu Deus, para que o fogo da sua ira se desvie de vocês.
9 Te deket ibangngad yun mundayaw ke APU DIOS ya pumbalinonan homkon nadan buhul yu nadan inayan yu ya imbabale yun balud dat ibangngad da dida tuh boble. Te hi APU DIOS an Dios yu ya huhhummok. Kinali, deket ibangngad yu nimpen mundayaw ke hiya ya baddangan dakayu bo.”
9 Se vocês voltarem para o Senhor, os que capturaram os seus irmãos e os seus filhos terão misericórdia deles, e eles voltarão a esta terra, pois o Senhor, o seu Deus, é bondoso e compassivo. Ele não os rejeitará, se vocês se voltarem para ele".
10 Hanadan binaal nan patul an mangie nadah tudok ya im-impong day boblen nadan holag Eplaim ya holag Manasseh takon hi boblen nadan holag Sebulun. Mu katataw-an da ya taltalanggaan da dida.
10 Os mensageiros foram de cidade em cidade, em Efraim e em Manassés, e até em Zebulom, mas o povo zombou deles e os expôs ao ridículo.
11 Mu wadaday udum nah holag Asher, holag Manasseh ya holag Sebulun an numpakumbaba ot ume dad Jerusalem.
11 No entanto, alguns homens de Aser, de Manassés e de Zebulom humilharam-se e foram para Jerusalém.
12 Kediye ya winadan Apu Dios di ongal an pamhod nadan tatagud Judah an miohha dan mangun-unud hi olden nan patul ya nadan opisyal nat un-unudon day kalin Apu Dios.
12 Já em Judá a mão de Deus esteve sobre o povo dando-lhes unidade de pensamento para executarem o que o rei e os seus oficiais haviam ordenado, conforme a palavra do Senhor.
13 Ot dakkodakkol day naamung ad Jerusalem kediyen mikadwan bulan an mangat nah Piyestan di Tinapay an ugge naha-adan hi mumpalbag.
13 Uma imensa multidão reuniu-se em Jerusalém no segundo mês, para celebrar a festa dos pães sem fermento.
14 Numbabaddang da bo ot kaanon da nadan pun-appitan nadan adi mangulug ke Apu Dios ad Jerusalem takon nadan pun-appitan dah maghob an insenso ot eda iwele nah Nundotal ad Kidron.
14 Eles retiraram os altares que havia em Jerusalém e se desfizeram de todos os altares de incenso, atirando-os no vale de Cedrom.
15 Handih nadatngan nan mikahimpulut opat an algo kediyen bulan ya kinlong nadan tatagu nadan ka-ongalnan kalneron miappit. Ya bimmain nadan udum an padi ya nadan ibba dan holag Libay ot aton da nan ine-en di punlinih adol da ot ie day iappit dan maghob nah Templon APU DIOS.
15 Abateram o cordeiro da Páscoa no dia catorze do segundo mês. Os sacerdotes e os levitas, envergonhados, consagraram-se e levaram holocaustos ao templo do Senhor.
16 Imme da nah eda kipustuwan nah Templo mipuun nah Tugun Moses an muttatyun Apu Dios. Ya nada ken ibba dan holag Libay ya in-e da nadan dala nadah padi ot iwaghik da nah altar.
16 E assumiram seus postos, conforme prescrito na Lei de Moisés, homem de Deus. Os sacerdotes aspergiram o sangue que os levitas lhes entregaram.
17 Ya gapu te dakol nadah tataguy ugge nangat nah ine-en di punlini ya nadan holag Libay di nanglong nadah kalnero da ot iappit dan APU DIOS.
17 Visto que muitos na multidão não haviam se consagrado, os levitas tiveram que matar cordeiros da Páscoa para todos os que não estavam cerimonialmente puros e que por isso não podiam consagrar os seus cordeiros ao Senhor.
18 — ausente —
18 Embora muitos dos que vieram de Efraim, de Manassés, de Issacar e de Zebulom não se tivessem purificado, assim mesmo comeram a Páscoa, contrariando o que estava escrito. Mas Ezequias orou por eles, dizendo: "Queira o Senhor, que é bondoso, perdoar todo
19 — ausente —
19 aquele que inclina o seu coração para buscar a Deus, o Senhor, o Deus dos seus antepassados, mesmo que não esteja puro de acordo com as regras do santuário".
20 Dingngol APU DIOS hidiyen dasal Hesekiah ot abulutonay pundayaw nadan tatagun uggena kinastigu dida.
20 E o Senhor ouviu a oração de Ezequias e não castigou o povo.
21 Pitun algoy nangatan nadan tatagun naamung ad Jerusalem nah Piyestan di Tinapay an ugge naha-adan hi mumpalbag an nun-an-anla da. Ya nungkankanta nadan padi ya nadan ibba dan holag Libay hi pundayaw dan APU DIOS hi kabigabigat kediyen pitun algo ya inunnudan dah paggango.
21 Os israelitas presentes em Jerusalém celebraram com muita alegria a festa dos pães sem fermento durante sete dias. Diariamente os levitas e os sacerdotes cantavam louvores, ao som dos instrumentos ressonantes do Senhor.
22 Totobalon Hesekiah nadan padi ya nadan ibba dan holag Libay te nalaing dan mangiat hi ngunu da mipanggep hi punhilbi dan Apu Dios. Kediyen pitun algo ya nun-an-anla nadan tatagun nakihamul ya nun-appit hi pundayaw da nah AP-APU an Dios handidan aammod da.
22 Ezequias dirigiu palavras animadoras a todos os levitas, que mostraram boa disposição para com o serviço do Senhor. Durante os sete dias eles comeram suas porções das ofertas, apresentaram sacrifícios de comunhão e louvaram o Senhor, o Deus dos seus antepassados.
23 Ya timbal dan mumpiyesta da pay hi pitun algo ot mun-an-anla da.
23 E toda a assembléia decidiu prolongar a festa por mais sete dias, e a celebraram com alegria.
24 Indat Hesekiah nadah tataguy hinlibun bulug an baka, pitun libun kalneron hamulon da. Hanada ke damdaman opisyal ya indat day hinlibun bulug an baka ya himpulun libun kalnero. Kediye ya dakol nadah padiy nangat nah ine-en di punlinih adol.
24 Ezequias, rei de Judá, forneceu mil novilhos e sete mil ovelhas e bodes para a assembléia, e os líderes, mil novilhos e dez mil ovelhas e bodes. Muitos sacerdotes se consagraram,
25 Nun-an-anlan am-in nadan tatagun naamung ad Judah, nadan padi ya nadan ibba dan holag Libay, nadan nalpud Israel, nadan tataguh udum an boblen immalin makipiyesta ya am-in nadan bimmobled Judah.
25 e toda a assembléia de Judá se regozijava, juntamente com os sacerdotes, com os levitas e com todos os que se haviam reunido, vindos de Israel, inclusive os estrangeiros que viviam em Israel e em Judá.
26 Namahig di an-anlan nadan tatagud Jerusalem kediyen piyesta. Maid di athidin naat nipalpu handih tiempon Solomon an imbabalen din patul an hi David ingganad uwani.
26 Houve grande alegria em Jerusalém, pois desde os dias de Salomão, filho de Davi, rei de Israel, não havia acontecido algo assim na cidade.
27 Hanadan papadi ya timmaddog da ot bendisyonan da nadan tatagu. Ya dingngol Apu Dios hidiyen dasal dah langit an kawad-ana.
27 Os sacerdotes e os levitas levantaram-se para abençoar o povo, e Deus os ouviu; a oração deles chegou aos céus, sua santa habitação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.