2 Crônicas 20

Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Indani ya nakigubat nadan tindalun di Moab, Ammon ya nadan udum an Meunites ke Jehoshaphat.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 Waday immalin nangali ke Jehoshaphat an kananay “Mangaliy dakol an tindalun di Edom an mangubat ke he-a. Nalpu da nah mala-uwan nan Naten Baybay. Wada da mod Hasason Tamar.” (Hituwey ohan ngadan di En Gedi.)
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Timmakut hi Jehoshaphat gapu ketuwen dingngol nan katatakut an maat ot mundasal ke APU DIOS ot hanhanana hin nganney atona. Ya in-oldenan am-in hanadah tatagud Judah ya Jerusalem an muntopol dan adida mangan.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 Ot umali nadan tatagud Jerusalem an nalpuh kabobbobled Judah ta mumpabaddang dan APU DIOS.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 Timmaddog hi Jehoshaphat hi hinangngab nadan naamung an iJudah ya iJerusalem nah ka-apyan dolan nan Templon APU DIOS,
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 ot mundasal an kananay “APU DIOS an Dios handidan aammod mi, he-a ya abuy Dios an wadah langit. Ya he-a boy Ap-apun am-in hi pun-ap-apuwan hituh luta. Natag-e ka ya ongal di kabaelam, ta hidiye nan maid di mabalin an makihanggan he-a.
6 e orou assim: — Ó
7 Dinog-al mu nadan datin numbobleh tu handih dimmatong handidan aammod min imbilang mun tatagum, ot idat mun didan holag Abraham hantudan boblet boltanon dat nangamung.
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 Numboble da moh tu ot bohwaton da tun Templom
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 ot kanan day ‘Deket waday ligat an immalin dakami umat hi gubat, dogo weno bitil ya umali kamit tumaddog kamih hinangngab mu tuh Templom an pundayawan min he-a, ta mumpahpahmok kamin he-a ya donglom di dasal mi ta ihwang dakamih ligat mi.’
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 Tibom hituwen aton hantudan tindalun di Ammon, Moab ya tindalun nadan numboble nah Bilid an Seir. Uggem in-abulut handidan aammod min mangubat ke dadiyen tatagu handih nalpuwan dad Egypt, mu impalikkod mu dida ot uggeda dinadag dida.
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Ne nganne ot ya abuwan tun at-atton dan dakamid uwani an pinhod dan dog-alon dakami tuh boblen impaboltan mun dakami.
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 Apu an Dios mi, patikodom anhan dida. Ugge mi inilay aton mi, mu madinol kamin baddangan dakamin he-a, te maid di kabaelan min makihanggah dakkodakkol an tindalun mangubat ke dakami.”
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Am-in nadan linalakin iJudah takon nadan inayan da ya imbabale da ya dehdi dan timmaddog dah hinangngab APU DIOS.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 Indani ya nawaday Espiritun APU DIOS ke Jahasiel an imbabalen Sekariah an imbabalen Benaiah an imbabalen Jeiel an imbabalen Mattaniah an holag Asap an holag Libay.
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 Ot kananan Jehoshaphat di “Donglom hituwe, Jehoshaphat an patul, takon di dakayun iJudah ya iJerusalem! Hituwey kanan APU DIOS: ‘Adi kayu tumakut ya adi kayu madanagan ke dadiyen nakal-ot ya dakkodakkol an tindalu, te hi Apu Dios di makigubat ke didan bokon dakayu.
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 Umga kayu ot ya abun e makigubat hi bigat. Ahiyu tibon didan manikid nah matikid ad Sis nah udun di nundotal nah adi maboblayan ad Jeruel.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Mu adi pay mahapul an ekayu makigubat. Na-ala ya mipustu kayu ne immop-opya kayu ta ang-angon yuy pangapputan APU DIOS. Baddangan dakayun hiya, dakayun iJudah ya iJerusalem. Adi kayu nimpe tumakut ya adi kayu madanagan. Ume kayuh dih bigat te baddangan dakayun APU DIOS.’”
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 Dingngol dah diye ya nunyuung hi Jehoshaphat an patul ya nunyuung damdaman am-in nadan tatagu ot dayawon dah APU DIOS.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 Indani ya timmaddog nadan holag Libay an holag Kohat ke Korah ot dayawon dah APU DIOS an Dios nadan holag Israel ot pun-itkuk day pundayaw dan hiya.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Nabigat ot humalaman da nadan tindalun iJudah nah adi maboblayan ad Tekoa. Handih wada dah dalan ya timmaddog hi Jehoshaphat ot kanana nadah tatagunay “Mundongol kayun ha-on an iJudah ya iJerusalem! Kulugon yu nan AP-APU an Dios yu ta munnanong kayun nal-ot, ya mangulug kayu nadah profetas ta maphod di pumbalinan am-in di aton yu.”
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Nagibbun nakihummangan hanadah mangipangpangulu ot kalyona nadah mungkantan mamangulu dat ikantaan dah APU DIOS ya daydayawon day kinatag-ena. Athituy ingkanta da: “Mumpasalamat takun APU DIOS, te punnanongonay ongal an pamhod nan ditaku!”
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Kediyen inlappu dan mungkanta ya mundayaw ya impunlalaban APU DIOS nadan tindalun iAmmon, iMoab ya iEdom.
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 Numbaddang nadan iAmmon ya iMoab ot patayon dan am-in nadan tindalun di Edom. Indanit nagibbun pinate dan am-in dida ya dida bo damdamay numpapatte.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Kinali, handih dimmatong nadan tindalun di Judah nah pun-uhdungan nah adi maboblayan ya tinibo day dakkodakkol an adol di nungkakaten tatagun kawahwahit an maid di ohan dadiyen e binumtik an matagu.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 Immeh Jehoshaphat an patul ya nadan tataguna ot eda amungon di ngunut nadan nungkakaten titindalun buhul da. Namahig an dakkodakkol di inala dan babaka, makan ya bulwati ya nabalol an ngunut, ta adida pakad-on am-in. Immeh tulun algoy nangamungan dan dadiye.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 Handih mikap-at an algo ya naamung da ot dayawon dah APU DIOS nah nundotal an Berakah an hay kibalinana ya “Bendisyon” ot ingganad uwani ya hidiyey ngadana.
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 Impangulun Jehoshaphat nadan tindalun iJudah ya iJerusalem ot maka-an-anla dan nibangngad ad Jerusalem te inapput APU DIOS di buhul da.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 Dimmatong dad Jerusalem ot ume da nah Templon APU DIOS ot munggitala da, mun-ayyuding da ya muntangguyub da.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 Handih dingngol di kabobbobley mipanggep hi inat APU DIOS an nakigubat nadah buhul di holag Israel ya namahig di takut dan hiya.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 Malinggop mo kayay pun-ap-apuwan Jehoshaphat te maid mo nadah numbobleh nunlinikkod di umidat hi kabulubulunan da.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Numpatul hi Jehoshaphat ad Judah handih tulumpulut limay toona ot mun-ap-apuh duwampulut liman toon. Hay ngadan inana ya hi Asubah an imbabalen Silhi.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 In-un-unud Jehoshaphat hi pangi-en amanan hi Asa an inat nay pinhod APU DIOS.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Muden uggena pina-i nadan pundayawan hi adi makulug an dios, ya ugge in-ohhan nadan tataguy pundayaw dan Apu Dios.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 Nitudok nadan udum an inat Jehoshaphat hi numpatulana nah Liblun Jehu an imbabalen Hanani an nid-um nah Liblun Nadan Patul di Israel.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 Handih mungkapoppog di pun-ap-apuwana ya nakihayyup ke Ahasiah an patul di Israel an gaga-ihon tagu.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 Ot mumbaddang dan nanganapyah babapor ad Esion Geber.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Indani ya inabig Elieser an imbabalen Dodabahu an iMareshah di adi maphod an maat ke Jehoshaphat. Kananay “Gapu te nakihayyup kan Ahasiah ya dadagon APU DIOS di nginunu yu.” Immannung hidiye an napai nadan bapor ta uggeda nibiyaheh baybay.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.