2 Coríntios 7
Nan Hapit Apu Dios (IFA) vs VC
1 Da'yun i'iba, danaey imbagan Apu Dios hi ma'at i dita'u. Ot hanat idinong ta'u nadan adi maphod an pangat ya punnomnom ta'u. Ta hi Apu Dios moy un'unudon ta'u ta miyappit ta'un hiya.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Hay dawatonmi i da'yuhna ya hanat waday naminhodyun da'mi ot ma"id ha numbahulanmi i da'yu ya ma"id ha inatmih adi maphod ya ma"id ha hina'ulmi i da'yu.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ya ta'on on athituy pangali' mu bokon'u bungot i da'yu te innilayu an ongal di naminhod'un da'yu.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Mu innila' an nahamad di pangulugyu ta hiya nan nundinola' an e nangibagbagah nadan ibba ta'u i naen a'at di pangulugyu. Ta ta'on on dakol di ligat hi holholtaponmi mu ongal di pun'amlonganmi an gapu i da'yu.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ta'on on hidin dimmatnganmih tun ad Masedonia ya ma"id ha linggop di punnomnommi te ta'on on danay umayanmi on dakol di punligatanmi. Te dakol di humihiwon da'mi. Ya atbohdin iyaguhmiy eyu pangiwalongan hi pangulugyu.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Mu hi Apu Dios an mangipadinol hinadan minomnoman di nun'alubyag i da'mi hi dimmatngan Titus hitu.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Mu bokon hay dimmatngana ya abuh di immamlonganmi te ta'on on nadan inuhuhnan maphod an inatyun hiya. Ya imbagana bo an alyonyu anuy pinhodyun umaliya' hina.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Te innila' an nahakitan ayuh din tudo''un da'yu mu ta'on on ha"on ya mahkit di nomnom'u ni' mu adiya' muntutuyu i diyen inat'u te innila' an adi madne ya nomnomonyun iphodanyuh diyen nangali' i da'yu.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ot innila' an gapu i diyen nahkitan di punnomnomyu ya hidiyey nuntutuyuwanyuh nan nibahhawanyu. Ya mun'am'amlonga' te hiyah diyey pinhod Apu Dios an ma'at ta hiya nan maphod di numbalinan nan tudo"un da'yu.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Te nan tagun mahkitan ya inabulutnay numbahulana i Apu Dios ta muntutuyu ya hiyay mi'tagu i Apu Dios hi munnananong ta ma"id ha puntutuyuwanah pidwana. Mu nan tagun mahkitan mu adina abuluton nadan numbahulana ta adina itutuyu ya mihi"an i Apu Dios hi atayana.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Mu nomnomnomonyu an nali'nayuy inat Apu Dios an nangipaphod i da'yu an gapu i diyen nahkitanyu. Te hidiyey nihamadan di pangulugyu te nuntutuyu ayuh nadan adi maphod an inatyu ot adiyu pi'hayupon hidiyen numbahul hinan a'am'amunganyu te tumakut ayuh pundusaan Apu Dios i da'yu. Ta impatigoyuy aggeyu naminhodan hinan adi maphod an pangat. Ta hiya nan pohdonyu mohpen umaliya' hina.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Hay nuntudo'a' ya bokon hanadan ibbayun numbahul ya abuh te ta'on on da'yu ta way aton Apu Dios an mangipatigo i da'yuh nan ongal an pamhodyu i da'mi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ta hinaen inatyuy nangipa'amlong ahan i da'mi. Ya atbohdin nunhiglay amlongmih nanguhuhan Titus hinan inatyun nangapngan hiya.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Te hidin aggena immaliyan hina ya imbaga' i hiya an ongal di dinol'un da'yu. Ya maphod ta tinigona an immannung nan inali' i hiya an a'atyu.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ta teen ad uwani ya namaman ongal di punnomnom Titus i da'yu te adina linglingon di ana'na'unnudyu ya hay nangapngaanyu ya nangipapto'anyun hiya.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ya ta'on on ha''on ya ongal di pun'amlonga' i da'yu.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.