2 Coríntios 7
Nan Hapit Apu Dios (IFA) vs NAA
1 Da'yun i'iba, danaey imbagan Apu Dios hi ma'at i dita'u. Ot hanat idinong ta'u nadan adi maphod an pangat ya punnomnom ta'u. Ta hi Apu Dios moy un'unudon ta'u ta miyappit ta'un hiya.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Hay dawatonmi i da'yuhna ya hanat waday naminhodyun da'mi ot ma"id ha numbahulanmi i da'yu ya ma"id ha inatmih adi maphod ya ma"id ha hina'ulmi i da'yu.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ya ta'on on athituy pangali' mu bokon'u bungot i da'yu te innilayu an ongal di naminhod'un da'yu.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mu innila' an nahamad di pangulugyu ta hiya nan nundinola' an e nangibagbagah nadan ibba ta'u i naen a'at di pangulugyu. Ta ta'on on dakol di ligat hi holholtaponmi mu ongal di pun'amlonganmi an gapu i da'yu.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ta'on on hidin dimmatnganmih tun ad Masedonia ya ma"id ha linggop di punnomnommi te ta'on on danay umayanmi on dakol di punligatanmi. Te dakol di humihiwon da'mi. Ya atbohdin iyaguhmiy eyu pangiwalongan hi pangulugyu.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Mu hi Apu Dios an mangipadinol hinadan minomnoman di nun'alubyag i da'mi hi dimmatngan Titus hitu.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Mu bokon hay dimmatngana ya abuh di immamlonganmi te ta'on on nadan inuhuhnan maphod an inatyun hiya. Ya imbagana bo an alyonyu anuy pinhodyun umaliya' hina.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Te innila' an nahakitan ayuh din tudo''un da'yu mu ta'on on ha"on ya mahkit di nomnom'u ni' mu adiya' muntutuyu i diyen inat'u te innila' an adi madne ya nomnomonyun iphodanyuh diyen nangali' i da'yu.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ot innila' an gapu i diyen nahkitan di punnomnomyu ya hidiyey nuntutuyuwanyuh nan nibahhawanyu. Ya mun'am'amlonga' te hiyah diyey pinhod Apu Dios an ma'at ta hiya nan maphod di numbalinan nan tudo"un da'yu.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Te nan tagun mahkitan ya inabulutnay numbahulana i Apu Dios ta muntutuyu ya hiyay mi'tagu i Apu Dios hi munnananong ta ma"id ha puntutuyuwanah pidwana. Mu nan tagun mahkitan mu adina abuluton nadan numbahulana ta adina itutuyu ya mihi"an i Apu Dios hi atayana.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Mu nomnomnomonyu an nali'nayuy inat Apu Dios an nangipaphod i da'yu an gapu i diyen nahkitanyu. Te hidiyey nihamadan di pangulugyu te nuntutuyu ayuh nadan adi maphod an inatyu ot adiyu pi'hayupon hidiyen numbahul hinan a'am'amunganyu te tumakut ayuh pundusaan Apu Dios i da'yu. Ta impatigoyuy aggeyu naminhodan hinan adi maphod an pangat. Ta hiya nan pohdonyu mohpen umaliya' hina.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Hay nuntudo'a' ya bokon hanadan ibbayun numbahul ya abuh te ta'on on da'yu ta way aton Apu Dios an mangipatigo i da'yuh nan ongal an pamhodyu i da'mi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ta hinaen inatyuy nangipa'amlong ahan i da'mi. Ya atbohdin nunhiglay amlongmih nanguhuhan Titus hinan inatyun nangapngan hiya.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Te hidin aggena immaliyan hina ya imbaga' i hiya an ongal di dinol'un da'yu. Ya maphod ta tinigona an immannung nan inali' i hiya an a'atyu.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ta teen ad uwani ya namaman ongal di punnomnom Titus i da'yu te adina linglingon di ana'na'unnudyu ya hay nangapngaanyu ya nangipapto'anyun hiya.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ya ta'on on ha''on ya ongal di pun'amlonga' i da'yu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.