Lucas 1

hwo (HWO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Fiya hangga chirethgha aten ǝnggini ǝnana Faara a pathlang nǝm.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Ƙǝla malang nandan ƙǝm hai ahar nafini ˈwagha naghǝn tǝ yindan kal nanda mii laɓar Faara ɗǝ.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Tsaunǝn kee, paɓa Tiyafulus, nggi tǝ altenna raɗi mu ǝnggina ha ya tǝ sammayirha ka a katǝradghǝn, ƙǝlaɗi hai nǝghǝn mǝmǝl a fanna a chirethleu ƙǝni hai tǝtal-tǝtal.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Na minna sǝ a sǝn ƙǝkafekkid ǝnggina na tsaho nanda ha.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 A thlakh mbǝd kutǝryid Hirdus a Yahudiya, na firis sǝ thlǝmnggǝnni Dzakariya, nǝghǝn ahu kiwad Firistaya a wuri ki Abidja. Nukkun ƙǝm Alisaɓatu turya Haruna ni.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Kanda kyab ka nafiya ni kanda a mbed Faara, na nda a laf ngyakhrha Faara na heu.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Amma mbu wan nggindan sǝ wa, ƙǝsǝr Alisaɓatu kwarengani, tǝ ƙǝm kanda kyab suhur nda.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Fara sǝmǝn far tar Dzakariya yi firistayirha a mbed Faara,
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 wurna ndan ƙǝla ndana ǝntin firistaya, a kyagha hu Ƙǝn Faara ɗǝ na a Urshalima nji urdi nǝn na sǝdghǝn mbǝnggǝn.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Sǝlna sayid nji urdi ɗa ɓa, fiya heu wumnda ɓa, kanda a ƙǝshi a hwan Faara.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Kula sǝndǝghǝn sǝ na tǝ thlǝnda Faara nǝn ƙǝt a yi sǝmad mbǝɗi nanda nji urdi sǝ.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nana Dzakariya ndǝn, hargha ƙǝfadghǝn, tǝrǝmngga.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Amma ndangga tǝ thlǝnda Faara, “A tǝrǝmna wa Dzakariya; sǝk Faara hwanduwa. Nuwa Alisaɓatu nǝn a nggǝɗo wee hǝshin sǝ, ɗǝfang thlǝma na Yahaya.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Nǝn a tsaurha ǝn wutsǝfayirha kaan a fadwa, fiya hangga ƙǝm na nda ǝna wutsǝfayirha ƙǝsǝr ka nggǝttǝghǝn hai.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Nǝn a tsaurha niifa na manggǝn a mbed Chinǝm. Mbǝgha sa aam inabi ko mbaala wa. Ka far nggǝttǝghǝn hai nǝn a lǝghǝtta tǝ Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Fiya hangga a Isǝreela nǝn a wuɗang kanda a thlǝmad Chinǝm farndan ɓa.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Nǝn a ˈwarha a mbed Chinǝm ɗǝ, hu sǝsǝna tǝ sǝsǝmnda ƙǝla annabi Iliya. Nǝn a ɓang tsawud ɗǝɗemnggirha ɓa a pathlang chingya tǝ wanggi ndan. Nǝn a kyakhrang fiya ɓa fingya na tǝ yamid fǝr mamnggirha tsawa nda nafiya natǝ nggayirha fa, nǝn tansang fiya a Chinǝm.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Tsahangga Dzakariya mee tǝ thlǝnda Faara, “Kǝƙǝn ni sǝnda sǝ ǝnɗi thlǝkna ya nǝn tsaurha ƙǝkafek? Kulo nggi, suhurɗi nuuna ƙǝm kee.”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Nggǝmangga tǝ thlǝnda Faara, “Nggini Djibirilla na ƙǝt a mbed Faara. Thlǝnna nda nggi ɓa, a ɓi puro laɓarɗi na mbǝnggǝn ya.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Nanǝn ya na naarha tip, mba nggǝr kalasǝ wa ƙǝl a farɗi katǝranǝn hai, ƙǝsǝr sa karna fǝrƙǝkafek fa tǝ pathna, ɓagha tsaurha ƙǝkafek a sǝl ɓenggǝn ɓa.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Nanǝn ya, fiya a ƙǝla Dzakariya fa a kyagha ɓa, na nda a numarha tǝ mani tsǝnǝn tsǝɓaku kee ahu ƙǝn hwan Faarɗi.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Kyanǝn ɓa, mbangwa kalang kanda sǝ wa. Walangganda tǝ ndaarha kyaɗang Faara ˈya ahu ƙǝn hwan Faarɗi, ƙǝsǝr nǝn naarha kyad haara a kanda, mbangwa kalasǝ wa.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Ngwalang nǝn ɓen targhǝn, wudgha wureɗǝ.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Mǝngwaha wa nukkun Alisaɓatu ɗǝfgha hur. Tsau fayighǝn nǝn a wuri mbǝ kyarha ƙǝshaaɗǝ wa yi ndǝre tuf.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Ndagha Alisaɓatu, “Faara ǝneegha ǝnɗiya! A hu ɓengginiya ndǝn haɗang ni fa, keeɗa sǝ hu shilee a mbed fiya.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Nana Alisaɓatu tǝ ndǝre mikki, thlǝngga Faara tǝ thlǝndǝghǝn Djibirilla ahu tala ɗǝ a Nggalili, nanda aarha Nadzarat.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 A ɗǝgha thlǝmad wutararha ɗǝ na thlǝmnggǝn Mairamu, ngwanna niifa na nda aarha Yisufu, turya Ndauda.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ɗǝgha tǝ thlǝndǝɗi thlǝmadghǝn ɗǝ ndanggǝn, “Niya ndo ˈya, sa na tǝ parka teena! Chinǝm nǝghǝn tǝ sa ha.”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Sǝkna Mairamu nda ǝnɗi, ɓillagha kaan, nzǝmnggǝnǝn tǝ tur nda ǝn mani ya.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Amma ndangga tǝ thlǝnɗǝɗi, “A tǝrǝmna wa, Mairamu, walna nggayirha a mbed Faara.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Na a ɗǝfrha hur,
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Nǝn a tsaurha manda niifa,
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Nǝn tsau kutǝryirha aten nafiya Isǝreela pa kwanɗǝ,
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Tsahangga Mairamu mee tǝ thlǝnda Faara, “Kǝƙǝn na ǝnɗi katǝrarha hai ya nggi kula sǝn hǝshnefa?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Nggǝmangga tǝ thlǝnda Faara,
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Kwana Alisaɓatu hurfidwa, nda nanda kwarenga ni, tǝ suhuryidghǝn nǝn a nggǝt wee. Nanǝnya nǝghǝn ahur tǝ ndǝre mikki.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Ƙǝsǝr mbǝ ˈyasǝ na pǝɗaghǝn a fad Faara wa.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Ndagha Mairamu, “Yoo, nggi mafad Faara ni, a tsauka ƙǝla tǝ thlǝkna na.” Tǝrgha tǝ thlǝnda Faara wiigha.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 A sayidɗi, Mairamu ngwagha fa thliigha ƙǝkar ɗǝgha hu tala ɗǝ na ahu wumngya chehweed Yahudaya.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Sǝlnǝn ɗǝ kyagha minda ki Dzakariya hai, ndang ˈya nǝn Alisaɓatu.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Sǝkna Alisaɓatu nda ǝnɗi ki Mairamu, wanɗi na ahurghǝn tsǝˈya nǝn fa. Alisaɓatu ƙǝm lǝghǝdgha tǝ Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Tǝrangga Alisaɓatu uradghǝn sǝ kaan, ndanggǝn Mairamu, “Tǝ parkani sa ahur nishya, tǝ ƙǝm tǝ parkani wanɗi ɓana nggǝtta!
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Mani na nggayirha ɓarha tenna ɓa kee, na man China ɓarha thlǝmadna ɓa?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Hǝrǝm ni sǝk nda ǝnwa, wanɗi na a hurna tsǝˈya nǝn fa kaan ka wutsǝfayirha.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Tǝ parkani sa fǝrgha ƙǝkafek aten ˈya ndona Chinǝm nǝn tsaurha ƙǝkafek.”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Ndagha Mairamu,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 yiɓǝnna nǝghǝn a ǝna wutsǝfayirha a Faara tǝ Hǝrǝkrǝna,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 ƙǝsǝr ɗalɗǝ nggi in,
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 ƙǝsǝr ka ǝngya na mǝmanggǝn ǝneena Faara Amshi,
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Na fiya haɗang fa na a tǝrǝmnggǝn,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Ənaɗǝ ǝngya na mǝmanggǝn tǝ harghǝn;
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Tǝrangɗǝ kutǝrya hai hu tsǝnggam nggindan,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 “Nggalang ɗǝ fingya na a mirha tǝ ǝngya na nggǝngga,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Ɗangɗǝ mafadghǝn sǝ Isǝreela,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Ibrahim fa tǝ chichiyighǝn pa kwanɗǝ
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Mairamu tsauɗǝ a thlǝmad Alisaɓatu yi ndǝre mahan a wudgha wureɗǝ.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Lǝghǝdna ɓen nggǝtta Alisaɓatu, nggǝt wee hǝshin nǝn.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Tulayighǝn tǝ nggǝɗayighǝn sǝk nanda kyaɗang Faara nggayirha, ɗangganda sǝ tǝ wutsǝfayirha.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Lǝghǝnna wanɗi ɓeena uvaɗa, ɓa nda ka thlee muwa ɓa, tǝ ƙǝm na mindansǝ a ɗǝfang thlǝm chin nda Dzakariya.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Tǝrgha kalgha mansǝ ndǝghǝn, “Awo! Nǝm aaghǝn Yahaya.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Ndang ngganda, “Mbǝ niifa sǝ ahur nggǝɗiyinun na tǝ thlǝmɗiya wa.”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Tǝrgha tsahang mee nda chin wanɗi tǝ haara a pǝr thlǝm wanɗa nǝn nanda a ɗǝfang nda.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Tsakh ǝn chirethla nǝn, chirethlenggǝn hai, “Thlǝmnggǝnni Yahaya.” Fiya na heu na ǝnwulteena nda.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 A mbǝɗi kee ingga mighǝn hai tǝ ƙǝm sheneuƙǝn kwasgha hai, katǝranggǝn ndikrha hai nagha a fal Faara.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Tulayighǝn na heu nanda ǝnwulteena, tǝ ƙǝm tǝrmanda, ƙǝsǝr ka ǝnɗi katǝragha hai. Kala mbǝrha heu na a wumngya chehweed Yahudaya nagha fiya a tsǝ laɓara atenggǝn.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Kala niifa sǝkka laɓarɗi ƙǝl wulna teena, tǝ tsakh mee nǝn, “Ɓana wanɗi tsaurha ƙǝƙǝn ya?” Ƙǝsǝr na Faara tǝghǝn ha.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Chin na Dzakariya lǝghǝdgha tǝ Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda katǝranggǝn thlǝk pathla hai kyaɗang na Faara tǝ ndaarha,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Tama fal Chinǝm nǝm, Faara yi Isǝreela,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Fǝrɗǝ tǝ ngyakhrha na a hǝrghang nda ƙǝm
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Kǝla ˈwanǝn thlǝkrha ƙǝtǝm a mii annabiyighǝn tǝ peɗǝnda
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 hǝrǝkrha ahar fa tsangginǝm na heu.
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Əngginiya ǝnanǝn ndǝn a kyaɗang nggayirha nǝn chingginǝm
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Ɗǝf mighǝn ǝna nǝn a chichin nǝm Ibrahim,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 a pǝl ƙǝm nǝm ahar fa tsangginǝm,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 anam tsǝtsaɓaɗǝ tǝ nggayirha a mbed Faara ahu tsawun nǝm hu ƙǝshiirha.”
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 “Sa ƙǝm waana, nanda aah sa annabi yi Faara Amshi,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 a fǝrang huteena nǝn nafiyighǝn aten kwaman hǝrǝkrha
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 ƙǝsǝr ka haɗang nǝm Faara fa,
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Nǝn a njaara aten fingya hai na ahu wula,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Yahaya mangga sǝ, nagha kanglang hu farha tǝ huteena, tsauƙǝn a kaheerha ƙǝl farɗi kyanǝn pǝpal ɓa ka a pǝr laɓarghǝnǝn a nafiya Isǝreela.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.